Ex vitis ſanctorum.
teri eidē. Mandat epūs ſuo pm̄arioꝯfiteat̉ cui plenitudinem tradideratptātis Renūciat illa ꝙ nulli hoīm niſi ſibi ſecreta ſue ꝯſcīe reuelabit. Sicqꝫ victus epūs eā ad ſe venire precepit Cui illa Obſecro dn̄e miſere̓ meiEgo em̄ in annis puerilibꝰ vt cernitis ꝯſtituta et a puericia delicata nutrita necnō a regia ſtirpe progenitahūc in ꝑegrino habitu ſola veni Nāpater meꝰ rex et potens valde cuidāmagno principi me volebat in cōiugiū ſociare. Cuī rn̄di ꝙ omnē thorūmaterialē abhomiuarer. qꝛ v̓ginitatē meā xp̄o dedicaui in ꝑpetuū. ⁊ iōnunqͣꝫ poſſē incarnalē copulā ꝯſētireDeniqꝫ ſic artata ꝙ oportebat me āeius volūtati obediere aut certe diuerſa ſb̓ire ſupplicia. latēter fugā inijmagis eligens exulare ꝙͣ ſpōſo meofidē infringere Audiēs v̓o vr̄e ſanctitatis preconiū ſub alas vrē ꝓtectionis ꝯfugi ſperās me apud vos reꝑiēlocū quietis vbi poſſū ꝯtemplatōiscaꝑe ſecreta ſilentia pn̄tis qͣꝫ vite vitare naufragia et ꝑturbationes mundi ꝑſtrepentis fugē. Admirās in eaepūs nobilitatē generis pulchritudinē corꝑis. tā īmenſum feruorē ⁊ tāteeloquentie venuſtatē placida et benigna voce̓ rn̄dit. Eſto ſecura o filianec formides. qꝛ ille ob cuiꝰ amoremte et tuos et tua tā viriliter ꝯtēpſiſtitibi ob hoc et in pn̄ti cumulū gratieet in futuro plenitudinē glorie largietur. Sed ⁊ ego ſeruus eiꝰ me ⁊ meatibi offero eligas qͣꝫ tibi vbi placuerit māſionē. volo aūt vt mecū hodieprādere debeas Cui illa Noli inqͥtpr̄ noli de hac re me rogare. ne forteex hoc aliqͣ ſuſpicōis cā ꝓueniat ⁊ nitor famē nr̄e denigratōnē aliquā patiat̉. Ad quā epūs dixit. Plures erimus et nō ſoli. et iō nullꝰ male ſuſpicionis ſcrupulꝰ poterit generari Ue
nientes itaqꝫ ad mēſā epūs et illa exoppoſito ꝯſederunt ceteris reſidētibꝰhinc et inde. Intendit in eā epūs crebro eiuſqꝫ faciē intueri nō deſinit etpulchritudineꝫ āmirari. Sicqꝫ dumoculus figit̉ animꝰ ſauciat̉. et dū eiꝰfaciē nō deſinit intueri antiquus hoſtis cor eiꝰ graui iaculo vulnerauit.Perpendit ipſe diabolꝰ hoc et pulchritudinē ſuā cepit magis ac magꝭ.augere. Iāqꝫ epūs ꝓximꝰ erat ꝯſēſuivt eā de illicito oꝑe attētaret qn̄ poſſibilitas ſe offerret. Tūc ſb̓ito qͥdā ꝑegrinꝰ venit ad oſtiū crebris ictibꝰ etmagnis clamoribꝰ ſibi poſtulās aꝑiri. Cūqꝫ ſibi aꝑire nollēt. et ille clāoribꝰ et ictibꝰ nimis eis fieret īportunꝰ interrogat epūs mulierē ſi ingreſſū illiꝰ hoīs ꝑegrini acceptaret. Cuiilla dixit. Proponat̉ ſibi aliqͣ q̄ſtioſatis grauis quaꝫ ſi enodare ſciueritadmittat̉ Si aūt neſcierit tāꝙͣ inſciꝰet indignꝰ ep̄i pn̄tia repellat̉. Fauētoēs eiꝰ ſn̄ie. et qͥs ſufficiēs eſſet hancq̄ſtionē ꝓponere ſciſcitant̉ Cūqꝫ nullus ſufficiēs inuenit̉ epūs dixit Quisnr̄m ad hoc tā ſufficiens ē ꝙͣ vos odn̄a q̄ ceteros nos et eloquētia p̄ceditis et ſapīa plus nob̓ oībꝰ rutilatꝭ.Uos ergo hāc ꝓponite q̄ſtionē. Tūcilla dixit. Interroget̉ qd̓ eſt maiꝰ miraculū qd̓ deꝰ vnꝙͣ in ꝑua re feceritInterrogatꝰ de hoc ꝑegrinꝰ ꝑ nūciūdixit Diuerſitas et excellētia facieꝝInter tot em̄ hoīes qͥ fuer̄t ab inicōmūdi et vſꝫ ad finē futuri ſūt duo reperiri nō poſſēt qͦꝝ facies ꝑ oīa ſil̓eseēt In ipſa qͦꝫ tā minima facie deꝰoīpotes oēs ſenſꝰ corꝑis collocauit.Audiētes oēs eiꝰ rn̄ſionē admirātesdixerūt Uera ⁊ optīa ſolutio q̄ſtōisTūc mulier ait Proponat̉ ei q̄ſtio ſecūda grauior in qͣ meliꝰ poſſimꝰ eiꝰſapīam experiri. Querat̉ ab eo vbiterra ſit altior oī celo; Percunctatꝰ