Ex vitis ſanctorum

ergo ei ſeruꝰ. Et ꝑueniētibus eis adloca ſc̄a vēdidit eum fordidis veſtimētis indutū ꝓ numiſmatibus trigīta. Relinq̄ns ergo eū ſeruꝰ abijt ꝯſtātinopolim ꝓmittēs ꝙ nulli hoc manifeſtaret ⁊ ꝙ de precio neqͣqͣꝫ ſibi retinēdo aliqͥd defraudaret̉. ſꝫ totumhoc pauꝑibꝰ daret. Ergo aliqn̄ qͥdēcoqͥnabat dn̄o ſuo. aliqn̄ auteꝫ lauabat panos eiꝰ ꝙͣꝙͣ nūqꝫ prius in qͦlibet horū aſſuetꝰ fuiſſꝫ. Afflixit autēſeip̄m ieiunio multo. Cū vero vidiſſet ſe bn̄dici dn̄s eiꝰ dicit ei ꝯpatiēshumilitati ip̄iꝰ. Uolo humilis petreliberare te. vt ſis de reliqͦ qͣſi fr̄ meꝰ.Ille vero noluit. Uiderat aūt eū frequēter ꝯuicia ferre. ⁊ ꝑcuti a ꝯſeruisſuis. habebāt em̄ eū tāꝙͣ amentē. itavt ⁊ nomē ei īponerēt amētis. Quociēſcūqꝫ gͦ tribulabat euꝫ ꝯſerui eius⁊ dormiebat in tribulatione apparebat ei qͥ in affrica illi apparuerat veſtitꝰ eſophorio eiꝰ. tenens illa triginta numiſmata in manu ⁊ dicit ei Noli meſtꝰ eſſe fr̄ petre. ego ſuſcepi p̄ciūtui. ſꝫ ſuſtine vſqꝫ dum cognoſcaris.Poſt aliqd̓ vero tꝑis venerūt a patria eiꝰ qͥdā argēti vēditores vt orarent ad loca ſcā ⁊ inuitauit eos adprandiū dn̄s dn̄i petri. Et cū miniſtraret petrꝰ ſtatim recognouit eosIp̄i aūt cū pranderēt ceperūt īuiceꝫad aures dice̓. Quā ſimilis eſt pueriſte dn̄o petro thelonario. Ille verooccultabat qͣntū poterat vultū ſuuꝫ⁊ non potuerunt eū cognoſce̓. Eratem̄ ꝓpter labores atꝫ ieiuniū īmutata facies eiꝰ. Diu ergo ꝯſiderātibuseis. dicit vnꝰ eis. Uere dn̄s petrꝰ eſtſurgā ⁊ tenebo eū. Ualde em̄ īꝑatoraudiēs triſtatꝰ eſt de eo. ꝙ nō ꝯparūit. Foris itaqꝫ ſtans audiuit hͨ. ⁊ ponens cathinū a ſe nō ē ingreſſus. ſedrecto curſu cucurrit ad portā. Eratitaqꝫ vir an̄ oſtiū mutꝰ ⁊ ſurdꝰ a na

tiuitate. Feſtinans ergo ſeruꝰ dei exire dicit ſurdo ⁊ muto. Tibi dico innoīe xp̄i. Ille vero audiuit ſtatim ⁊dixit. Etiā dn̄e. Iteꝝ vero ille ad eūAperi. Rn̄dit ſurdꝰ ⁊ mutꝰ ſcd̓o. egodn̄e. Surrexit ergo ſtatim ⁊ aꝑuit eiEt exeūte eo clamauit hō ille coraꝫoībꝰ gaudēs ⁊ exultās. qꝛ audiuit etlocutꝰ ē. Porro omnibꝰ qͥ ex eademdomo erat ꝑterritis. qm̄ audibāt eūloquētē. iteꝝ dixit ille qͦndā mutꝰ Il̓le qͥ coqͥnabat exijt currēs. ſꝫ vidētene forte fuga lapſꝰ ſit. Magnꝰ em̄ deiſeruꝰ ē. Qn̄ em̄ diſcēdebat dicit mihitibi dico in noīe dn̄i. ⁊ mox vidi exore eiꝰ exeūtē flāmā ⁊ tāgēteꝫ auresmeas ⁊ linguā ⁊ ſtatiꝫ audiui ⁊ locutus ſum. Et reſiliētes ⁊ ꝑſequētes eūcūcti vltēiꝰ nō viderūt eū. Tūc pn̄iaꝫagebāt oēs qͥ in domo illa erant. ⁊ip̄e dn̄s eiꝰ ꝙ in tali exhonorātia habuiſſēt eū. ⁊ maxime hi qui eū vocabant amentē.xxxviij.¶ Ualde diligebat eloqͥ Ioh̓. pr̄iarcha de actibꝰ ſc̄oꝝ pr̄m ⁊ eoꝝ qͥ elemoſyne cultores fuerūt. Un̄ vna dierū recitat de vita ſc̄i ſerapionis. qꝛinuenit̉ amictuꝫ ſuū dediſſe egeno ⁊iteꝝ paululū ꝓceſſiſſe ⁊ illic cuidā frigꝰ patiēti obuiaſſe. ⁊ illi tunicā p̄buiſſe. ⁊ qꝛ nūdꝰ ſedebat tenēs ſc̄m euāgeliū int̓rogatꝰ a qͦdā. Quis te expoliauit abba? Demoſtrās ſc̄m euāgelium ait iſte. Et alio tꝑe hoc ip̄m euāgeliū vēdidit ⁊ dedit elemoſynaꝫ. Diſcipulo aūt ſuo dicente. abba euāgeliū vbi eſt? Rn̄dit. Crede fili hoc qd̓dicit mihi vēde q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. ip̄m vendidi ⁊ dedi eis. vt in dieiudicij habeamꝰ fiduciā abūdātiorēad deū. Alio aūt tꝑe vidua q̄dā abeodē ſc̄o ſerapione elemoſyna petijtquia eſuriebat filij eiꝰ. ⁊ nō aliud habēte eo ſerapione tradidit ei ſe vt vēderet eū mimis. qͦs ⁊ xp̄ianos fecit ī