Diſtin. octaua

foris ꝑ ortā domus expectās qn̄ addomū ſuā reuertētur. Ex diſpēſatōeaūt dei ꝑuenerunt ſimul ip̄e ingrediens portā ⁊ animal portas ſiliginescā prandij illiꝰ. Uidens ergo egenuꝫnon inueniēs lapidē. ꝑ furoreꝫ accepit ſiliginē de clitella ⁊ iactauit in faciē eius Ille ergo ſuſcepit eā et abijtvt ſatiſface̓t cōfratribꝰ ſuis ꝙ ex manibꝰ eiꝰ accepiſſꝫ eaꝫ. Itaqꝫ poſt duos dies egrotauit infirmitate vſqꝫad mortē ⁊ vidit in ſomnis ſe raptūad iudiciū et ſuos actꝰ omnes ſuperſtaterā appendi. In vna quideꝫ aciecongregabantur mauri quidā deformes. altera aūt acies qͦrundam eratcandidatorū et terribilium ſpecie. qͥnihil̓ inuenientes boni vt ip̄i appederēt ꝯtra mala oꝑa q̄ collecta erāt amauris nimis tribulabātur et triſtabantur et mente ꝯſternabantur ⁊ adalterutrū dicebāt. Ergo ne nihil habemus hic. Tunc dicit vnꝰ eoꝝ. Uere nihil habemꝰ niſi vnam ſiliginemquā dedit an̄ duos dies xp̄o ⁊ ip̄amnon voluntarie. Et mittētibus eis ſiliginē equalitas facta eſt. Tūc dicūtthelonario hi qui apparuerāt ei candidati. Uade auge ad ſiligineꝫ hancalioqͥn mauri iſti te apprehēdēt. Euigilās ergo agnouit q̄ viſa ſunt ab eonon eē mendacia ſꝫ veracia. Omniaem̄ q̄ a iuuentute ſua fecerat. ⁊ qͦruꝫip̄e erat oblitus. videbat ethiopes illos cōgregare ⁊ deportare ad librā⁊ dicebat. Si vna ſiligo quā iactauiꝑ furorem ita profuit a quantis malis liberat ſe qͥ dat ī ſimplicitate ſuabona indigētibꝰ. et de cetero ita modeſtus ⁊ prudens atꝫ ſummus elemoſynator factus eſt vt etiam corporiproprio non parce̓t. Contigit enimaliqn̄ ẜm conſuetudineꝫ ꝓcedere eūdiluculo ad theloneuꝫ. ⁊ obuiauit einauta qui a naufragio nudus vt na

tus eſt euaſerat. ⁊ cecidit ante eumrogans vt tegumentuꝫ ab eo acciperet. Ille ergo putans ꝙ egenus eſſetexpoliauit ſe eſophorio .i. veſte interiori ſuo qd̓ illi melius erat ⁊ deditei. rogauit qͣꝫ eum vt hoc veſtiretur.Pergens vero ille ⁊ erubeſcens hocveſtiri. dedit illud vēditori vt venūdaretur. Quod cum ad vendenduꝫthelonarius vidiſſꝫ ſuſpenſum triſtatus eſt vehementer. Et aſcendēs domum ſuā nihil guſtauit pre triſticiaſed claudens oſtiū conclaui ſolꝰ ſedebat plorās ⁊ cogitans. quia nō fui īquit dignus vt mei memoriaꝫ haberet egenꝰ. Cum ergo anxiaretur obdormiuit. Et ecce vidit quēdaꝫ ſpecioſum tanqͣꝫ ſolem ferentē cruce ſuꝑcaput ſuum ⁊ eſophorium quod dederat naute aſſiſtentē ſibi ⁊ dicētemQuid ploras domine petre? Hoc eīerat ei nomen. Ille vero dixit ad eūQuia domine ex quibꝰ largiris nobis damus alicui. ⁊ in turpe lucrumaccipiunt accipientes. Tunc eī dicitei. Cognoſcis hoc; ⁊ oſtēdit ei quiadeintus eſſꝫ veſtitutꝰ eſophorio eiꝰDicit ei. Ecce ego illo veſtior ⁊ gratias ago voluntati tue bone. quoniam frigore affligebar ⁊ cooperuiſtime. Ad ſe ergo reuerſus cepit beatificare egenos ⁊ dice̓. Uiuit dominꝰ⁊ ſi inopes chriſtus meus ſunt nonmoriar donec fiam vnus ex eis. Accerſito ergo vno de ſeruis ſuis dicitei. Secretum volo credē tibi ⁊ ſi publicaueris aut non audieris me barbaris vendam te. Dat itaqꝫ ei deceꝫlibras auri ⁊ dicit ei. Uade ⁊ eme negotium tibi ⁊ ſume me ⁊ duc in ſanctam ciuitatē. ⁊ vende me alicui chriſtiano ⁊ preciū da pauꝑibꝰ. Seruoautem recuſante. dicit ei iterum. qm̄ſi me non vendideris. ego vendaꝫ tebarbaris vt predixi tibi. ObediuitO 3