Diſtin. octaua

tale aliqͥd dice̓ Sc̄iſſimo ⁊ ter beatopatri patrū iohāni. vicario xp̄i. dep̄catio ⁊ poſtulatio a coſma indignoſeruo ſeruoꝝ ſc̄itatis vr̄e. Ediſcēs ſāctiſſime dn̄e q̄ optinet honorādū caput tuū ẜm ꝑmiſſionē. imo ꝓ pcc̄isnr̄is eſcaꝝ penuriā. nō iuſtum exiſtimaui ſeruꝰ tuus in refectiōe ꝯuerſari dn̄o meo manēte in defectū. Sūtigitur īdigno ſeruo tuo frumēti ducenta milia modiorū. ⁊ auri libre cētum octoginta. quas ego rogo darixp̄o ꝑ te dn̄m meū. tantum ego indignus miniſtēio vr̄i diaconatū ꝑfruimerear. vt ꝑ talē cum te domino ſc̄ialtaris miniſtrationē emūder a peccatoꝝ meorū luxuria. Dicitur enimvere ꝑ ſc̄m apoſtolū. Qm̄ ex nc̄itate⁊ legis tranſlatio fit. Hec ſuſcipiēspatriarcha ⁊ virū aduocans ait adeū. Tu es qͥ preces nobis ꝑ notariūtuū ⁊ filium miſiſti? Quō dicēte. etiādomine miſit omnes foras nolēs coraꝫ omnibus confunde̓. ⁊ cepit dice̓ad eū. Oblatio quidē tua ⁊ multa ⁊tꝑi neceſſaria ſed maculoſa ē. Et noſti ꝙ ī lege ouis ſiue parua ſiue magna niſi īmaculata eſſꝫ in ſacrificiuꝫnon offerebat̉. Et ideo ad ſacrificiūcayn non reſpexit deꝰ. Qm̄ vero dixiſti fr̄ ꝙ ex nc̄itate ⁊ legis trāſlatiofiat. de lege veteri hoc dicit Apl̓us.Nā ait fr̄ domini iacobꝰ ꝙ quicunqꝫ obſeruauerit totam lege. offendataūt in vno factus eſt omnium reus.De fratribus vero meis egenis ⁊ deſancta ecc̄ia. deꝰ qui eos nutriuit an̄ꝙ ego ⁊ tu naſcēmur ip̄e ⁊ nūc nutriteos. tātū ſi ſermones eiꝰ illeſos cuſtodierimꝰ. Ille em̄ qͥ tunc qͥnqꝫ panesmultiplicauit p̄t ⁊ deceꝫ horrei meimodijs hn̄dice̓. Quapropter illd̓ dico ad te fili qd̓ in actibus apoſtololorum dictū eſt. Non eſt tibi portioneqꝫ hereditas in parte hac. Cunqꝫ

hunc triſtē ⁊ ſine effectu dimiſiſſꝫ nūciatur ei duas magnarum nauiumecc̄ie ad terram eē ſummiſſas. quasmiſerat in ſiciliā ꝓpter frumētū Hocaūt audiens beatus ille cadēs in terram gratias agit omnipotenti deodicens. Gratias tibi refero dominequoniam non ꝑmiſiſti ſeruo tuo pexxxvcunijs vendē gratiam tuā¶ Iſte memorabilis pr̄iarcha ſc̄uslo annes habebat quēdam nepotemnomine georgium. Una itaqꝫ dieruꝫfaciens cum quodaꝫ ciuitatis tabernario rixam conuicijs ab eo ſeuereaffectus eſt. Qui dolens non ſolumquia publice. verum etiam quia viliori inhonoratꝰ eſſet. maxime veroqꝛ erat nepos pr̄iarche. ſubijt ad eū īconclaui flens vehementer. Cuꝫ aūthunc eſtuantē ita ⁊ lachrymantē vidiſſꝫ mitiſſimus patriarcha. interrogat cāꝫ tante anxietatis. Cunqꝫ illepre amaritudine non poſſꝫ expinereſermonē. hi qui preſto fuerūt qn̄ eūexhonorari a tabernario cōtigeratceperunt recitare archiep̄o cauſam⁊ quia non debuerat inquiūt ita ſāctitas veſtra contēni vt ꝓprios ſuos⁊ ꝓpinquos a deſpectis exhonoraripateretur hominibus. Ille aūt verꝰvtiqꝫ medicus volens primo velutiemplaſtro quodam curare nepotisſui furiam talibus verbis cepit extīguere morbuꝫ ⁊ dice̓. Et omnino auſus eſt aliquis aꝑire os ⁊ contradicere tibi? Crede mi fili patri tuo. qͦniā faciaꝫ in eū hodie rē. vt tota alexandria miretur. Cūqꝫ vidiſſꝫ eū remediū recepiſſe ⁊ triſticiaꝫ cunctamꝓieciſſe. putantē videlꝫ ꝙ facēt euꝫflagellari ⁊ varijs pompis dehoneſtari. dicit ei deoſculans pectꝰ ipſiusFili ſi ex veritate nepos mee exiſtishumilitatis prepara teip̄m ⁊ flagetlari ⁊ ꝯuicia pati ab omni homine.