Vitis ſanctorum

retulit ei ſaccuꝫ dicens. Deꝰ indulgeat tibi. Nūqͥd inueniſti me impoſtorem erga te. quia argentum pro ſtānō tentando dediſti mihi; Expaueſcens ergo de ſermone illo nauclerꝰdicit. Crede. ego pro ſtāno illud habeo. Si vero qui fecit de aqua vinūipſe ꝑ or̄ones patriarche fecit ⁊ ſtānū argentū nihil mirū. Et vt ſatiſfiat tibi veni ad nauiꝫ ⁊ vide. Accedētes itaqꝫ inuenerūt ſtannū argētumoptimum factuꝫ..xxxiij.¶ Deſcēdēte aliqn̄ ſanctiſſimo iſtoin ecō̄iam dominica die acceſſit adeum homo qͥ multas poſſederat facultates. ⁊ fures ingreſſi domū eiusdiſpoliauerunt eū vſqꝫ ad ſtramētūEt cū multa inqͥſitio factꝰ eſſꝫ ⁊ nōīueniſſꝫ qͥ hec ꝑpetraꝝerāt. ꝯpulſusē multa nimis pauꝑtate deprecariſanctiſſimū illū patriarchā dicēs eicalamitatē ſuam. Miſertus ergo illius multum. fuerat em̄ ex clariſſimis⁊ magnis principibꝰ. dicit ad aureꝫilliꝰ cui aurn creditū erat vt daret eiqͥndecim libras auri. Cum aūt hasdaturꝰ abiret. ⁊ ex diabolica oꝑatione inuidēs non dedit ei niſi qͥnqꝫ lipras. Cum aūt reuertētur de collē̄aiſdē honorabiliſſimꝰ archiep̄us. dedit ei mulier vidua qͥnqꝫ cētenarioauri cum cedula quadam qͣntitateꝫdn̄i continētē. Cū aūt ſuſcepiſſꝫ conuocauit diſpenſatores ⁊ dixit eis. qͦtlibras dediſti illi qͥ ad me acceſſit.Cui dixerūt. Dn̄e vt iuſſit ſacratiſſima ſc̄itas vr̄a qͥndecim libras. Cumꝯgnouiſſꝫ ꝑ inhabitantē in ſe gr̄amillos eē mētitos adducit eū qͥ acceperat. ⁊ interrogat eū qͥd accepiſſꝫ. illovero dicēte qͥnqꝫ libras. ꝓferens dehonoranda manu ille ſc̄us ſcriptuꝫqd̓ ſibi traditū fuerat dixit diſpenſatoribus ſuis. A vobis exqͥrat deusqm̄ ſi dediſſetis qͥndecī libras vt di

xit humilitas mea mulier qͦ attulitquinqꝫ cētenaria qͥndecim daret. Etvt certos faciā vos mittēs adduxitviduā q̄ attulit ſcriptum qͥnqꝫ centenariorioꝝ ⁊ dixit ei. Obſecro te tm̄qͥngēta talēta voluiſti dare xp̄o analiud aliquid? Cuꝫ aūt ſenſiſſꝫ deiferum illum cognouiſſe qd̓ fecerat tremore ꝯpreſſa dixit Per ſc̄as dn̄i meior̄ones qͥndecim cētenaria ſcripſerāmanu mea in pictatio. ⁊ an̄ vnaꝫ horam cum ſtare in ſinaxi vt darē tibihoc dn̄o meo diſſoluēs illud importune legi. ⁊ inueni decem deleta a ſeip̄o. Tūc ſtupefacta ītra memetip̄aꝫdixi. Utiqꝫ eſt voluntas dei vt demniſi qͥnqꝫ. Dimittēte auteꝫ pr̄iarchareuerēdā illā feminaꝫ ceciderunt adpedes eiꝰ diſpēſatores qͥ tranſgreſſiſunt voluntatē eius petētes indulgētiā ⁊ affirmantes nihil tale ſe vlteriꝰfacturos.xxxiiij¶ Ineſtimabili multitudine fugientium a ꝑſis adueniēte alexādriā ⁊ ſterilitate multa exiſtēte in alexandriaeo ꝙ non ſubiret fluuiꝰ nilus ẜm cōſuetudinē ⁊ auro cuncto erogato qd̓poſſederat patriarcha miſit ⁊ accepit mutua a multis fidelibus circadecem centenaria. His autē iterumconſumptis ⁊ adhuc fame manentenullo qͣꝫ de cetero mutuū dare ei voIente ſed omnibꝰ ꝑtinaciam famis timētibꝰ cū comprimētur patriarchanc̄itate eoꝝ qͥ ab eo alebantur. et inmulta cura ⁊ oratione ꝑſeueraret. ſēſit qͥdam ciuitatis habitator eū quecircundederat ſēiſſimū illum omnimodam egeſtatē. Qui bigamꝰ exn̄sdeſiderat diaconꝰ ſc̄e ecc̄ie fieri. ⁊ pernē̄itatē que ſanctum vndiqꝫ patriarcham circūdederat volebat ſuadereei vt eū conſecraret. Fecit itaqꝫ ei d̓precationem ꝑ litteras continētemita. In facie quippe ei non audebat