Diſtin. octaua

nocte deflebat ⁊ dixit. Quid tibi ꝓomnibꝰ bn̄ficijs tuis retribuaꝫ ꝙ ſicmei miſertꝰ es. ⁊ veniſti hūc vt me exvoragine īmūdicie huiꝰ educēs? Diluculo facto ait ad eā. Surge filia ⁊eamꝰ hinc ad cellā nr̄am ⁊ imponēseā ſuꝑ equū trahebat p̄cedens ⁊ vehement̓ exultabat incedens. Et cuꝫꝑueniſſꝫ ad ꝓpriū locū illaꝫ quidemvbi ip̄e fuerat in interiori cella ꝯcluſit. ip̄e v̓o in extēiori ꝑmāſit. Hec itaqꝫ cilicio reinduta in humiliationecordis ⁊ oculorum ꝑdurabat vigilijs atꝫ ſtrictiſſimis abſtinentijs ſemetip̄am conficiēs. lachrymabaturetiā pcc̄m ſuū ⁊ ita vehement̓ ſuamruinam lamētabatur. vt ſi qͥs vel ſaxeū pectꝰ hn̄s eiꝰ lam̄tationē audiſſꝫin lacrimas ſoluebatur. Quo factuꝫeſt vt dn̄s in ſignū acceptate pn̄ie ⁊venie impetrate multas ſanitates:eam ꝑfice̓t. Beatꝰ aūt abrahaꝫ pꝰ hͦadhuc decem ānos in hac vita ꝑdurans ⁊ cernēs optimā pn̄iam eiꝰ. glorificās deū ſeptuageſimo vite ſue anno quieuit in pace. Uixit aūt beatauirgo maria alios qͥnqꝫ annos poſtobitū patrui ſui diebꝰ ac noctibꝰ inlamētatiōe maxima ⁊ lachrymis ꝑſeuerās. Hora aūt dormitionis eiꝰoēs pn̄tes ꝓpter ſplēdorē in eiꝰ vultum intende non valētes gloriā deoretulerūt.¶ Ex vita epictici ⁊ aſtionis.Exemplū. xxi.Um aliqn̄ ad hauriendumaqͣm ex flumine beatiſſimusaſtion ſine iuſſione vel cōmēdatione ſenis epictici ꝑrexiſſꝫ turpisq̄dā cogitatio in via eūte illo mētēeiꝰ ſubito inuaſit. ⁊ cū ꝑ triduuꝫ hictalis ac tātꝰ vir non potuiſſꝫ de ſuoeam corde extrudē nimis triſtis effectus ē. ⁊ vultꝰ eiꝰ ꝓ hac valde manebat confuſus. queꝫ intuēs ſenior ait

ad eum. Quid eſt fili ꝙ ſic triſtem teintueor ⁊ inſolito merore aſpicio cōfectuꝫ: Tuuc ille. Ante hoc triduuꝫqn̄ tua venerabilitas cuꝫ hominibꝰloq̄batur pudore vetante. ego te neſciente ad hauriēdū aqͣm ad fluuiūꝑrexi. Eunte vero me in via turpisq̄dā ⁊ ſatis ſordida cogitatio in mētē aſcendit. Et nunc itaqꝫ iaꝫ per triduū qͣntū valeo cuꝫ lachrymis. orattōne. meditatiōe ſcripturaruꝫ laboro ad expellēdū eā ⁊ nullomodo valeo ſuꝑare. Tunc epicticꝰ. Et quareabſqꝫ mea licētia oſtiuꝫ cellule egreſſus es. vel ſine oratione ſacerdotisxp̄i ꝑrexiſti ad fluuiuꝫ. An ignorasqꝛ ꝯmēdatio prepoſiti ſꝑ murꝰ inexpugnabilis iunioribꝰ. ⁊ lorica fideiad expugnāduꝫ diaboluꝫ exiſtit. Ethec dicēs. iubet eū ſecū pariter ī oratione ad dn̄m proſterne. Cunqꝫ diumultum qͣꝫ ſaluatoris miſericordiaꝫprecati fuiſſent. et finita oratione exſolo ſurrexiſſent. vidit beatus aſtionpuerū quēdam nigrum cū ignea facula d̓ ſinu ſuo egrediētē ac talia dicētē. Confeſſio tua aſtion magnasmeas contriuit hodie vires. et vnaor̄o vr̄a me inermē in omnibus reddidit ac diſſolutum.¶ Ex vita ſc̄i bernardi.ExemplumUm ſc̄us bernardus adhucpuerulꝰ graui dolore capitꝭ.vexaretur decidit in lectum;Adducta eſt ad eum muliercula forte ignorante matre quaſi doloremmitigatura carminibus. Quam cuꝫille appropinquātē ſentiret cum carminalibus inſtrumentis qͥbꝰ hominibꝰ de vulgo illudere ꝯſueuerat. cumindignatione magna exclamas a ſereppulit ⁊ abiecit. Nec defuit diuina gratia zelo ſancti pueri. ſed continuo ſenſit virtutē. ⁊ in ip̄o impetu