Ex vit ſancto.

le reſpondit. Tūc hilari vultū inquitQueſo vt eiꝰ pn̄tiam mihi exhibeasvt cū ea hodie valeam epulari. Quecū vocata adeſſꝫ. ⁊ in hiatu meretricio ſanctꝰ eiꝰ patruꝰ eaꝫ vidiſſꝫ. penetotū eius corpꝰ p̄ dolore ſolutuꝫ eſtamaritudine qͣꝫ leto vultū celauit. ⁊lachrymas erūpētes virili ſexu retinuit. ne forte ſi eū feīa cognouiſſꝫ refugēt. ⁊ proferēs denariū hoſpiti ſiue dn̄o domꝰ tribuit dicens. Facitonobis q̄ſo o amice optimaꝫ cenā vtepulari poſſim cuꝫ puella hac. Perlongū em̄ iter cā eiꝰ amoris adueniParatur igitur cena ⁊ cū inter epulas femina beatū viruꝫ fuiſſꝫ amplexata neſcio quo ſpū tacta vehementer ingenuit. ⁊ qͣſi vim ꝑpeſſa intrinſecꝰ in hec verba ꝓrupit. Ue mihi īquit miſere ſoli. Tūc qͥ p̄erat domuiobſtupefactꝰ ait. Quid dn̄a mi maria ſubito in tā grauiſſimo ſuſpirioꝓrupiſti? Hodie duobꝰ annis hic ꝑmanes. ⁊ nunꝙͣ ex te gemitus vel triſtior ſermo auditꝰ eſt. Beata inqͥt illa eſſem ſi ante hoc triēiū defunctafuiſſē. Et beatꝰ ſenior ne agnoſce̓turquaſi cū quadā ſeueritate ait ad eaꝫModo cuꝫ letitia interſumꝰ tu pcc̄atua veniſti ꝯmemorare? cohibe hosintēpeſtiuos ſingultꝰ ⁊ ſerena frōtētuā qͦuſqꝫ abiero. ⁊ tūc ſi libet lachrymis made. Tunc ip̄a qͥetior facta reliquū cene cū gaudio celebrauit. Pꝰꝙͣ igitur epulati fuiſſent ꝓuocabateum puella vt ad cubitandum cubiculū introiret. At ille cū intraſſꝫ cernit lectū in ſublime conſtructuꝫ. in qͦalacriꝰ ꝯfeſtim ꝯſedit dicens femineObſera diligēter ⁊ veni accipiaꝫ te.Qd̓ cum illa feciſſꝫ. Domina inquitmaria appropinquā mihi. Cūqꝫ appropinquaſſꝫ tenuit firmiter manūeiꝰ quaſi qͥ vellet deoſculari eā. ⁊ auferens velamētū qͦ ſe ne facile agno

ſceretur oꝑuerat erupit ī lachrymas⁊ cuꝫ eiulatū ſic ait ad eā. Filia meamaria nō me agnoſcis? Uiſcera meanonne ego ſum qui te nutriui. Quiste filia mea interfecit? Ubi queſo eſthabitus angelicus. vbi continentiatua. vbi fletus vbi vigilie. qūo ſic acelciſſimo celo vſqꝫ ad infernum collapſa es. Quare dulciſſima filia cumpeccaſti non mihi ilico retuliſti. etego pro te penitētiaꝫ ꝑegiſſem. quisſine pcc̄o eſt niſi ſolus deus; Cunqꝫhec illa audiſſꝫ ⁊ patruum ſuū abraham agnouiſſꝫ quaſi lapis effecta īter manus ſe tenentis obriguit. ⁊ interram corruēs nihil reſpondit. Atvir ſanctus totus in lachrimas reſolutus adiecit. Non loqueris mihi filia mea maria. Non loqueris mihipars viſcerum meorum. Nonne ꝓpter te filia mea huc veni. Suꝑ meſit hoc peccatum tuum. Ego pro eolatiſfaciam. ego in die iudicij pro tefilia mea rationem reddam. Uſqꝫ inmedium itaqꝫ noctis huiuſcemodiſermonibus. cōſolabatur eam. ⁊ cuꝫlachrymis vberrimis āmōebat. tūccum paululum reſpiraſſet ⁊ rediſſetad ſe. velut torrentem lachrymas effundens ait. Non valeo in te propt̓confuſionem vultus mei intendere ⁊quomodo poſſum orationem deofundere et ſponſum meum quem dereliqui inſpicere? Magna nimis eſtiniquitas mea. nō poteſt mihi ſpeseſſe ſalutis. Ad ille ad eam. Superme ſit inquit iniquitas tua filia meaex meis manibus deus hoc peccatum requirat. tantum veni mecum⁊ redi in locum tuuꝫ. Que ait ſic adeum. Si enim ſcis ꝙ poſſim penitētiam agere ⁊ ſatiſfactionem meamſuſcipiat benigniſſimus deus ecce vtiubes ego adueniam.; Et hec dicēsponens caput ad pedes eius tota