Druckschrift 
Speculum exemplorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin ſeptima

qui vitā ſuaꝫ negligent̓ ꝯſumpſerat.Fr̄es aūt monaſterij funꝰ honorificeproſeq̄bātur pſalmos ſolito concinetes. pͥn̄tibus defūcti parētibꝰ ac propinqͥs. Qui cū vidiſſent pachomiuꝫferetrū deponūt vt pro mortuo necnon ⁊ ꝓ ſe dn̄o ſupplicaret. Qui moxvt or̄onem debitaꝫ ꝑſoluit ꝯuerſusad fratres ait. Deſinite pſallere. p̄cepitqꝫ defuncti veſtimenta ſplendidaqͥbꝰ indutꝰ erat auferri. ⁊ cora omnibꝰ exui. ⁊ ita cadauer efferri iuſſit p̄ter aliquā pſalmodiam atꝫ ſepeliri.Fratres igitur cū parētibus ⁊ vniuerſis qͥ tunc aderant p̄cabantur ſenem vt conſuetam ſuꝑ eum pſalmodiam celebrari permitte̓t. quibus cūnon adquieſceret ceperunt parētesdicere. Quid eſt hoc ſpectaculuꝫ nouum? Noli queſumꝰ inferre mortuoquod nec tuam penitus condecet ſāctitatem. Nam et nos hinc maximonotamur obprobrio. Quibus reſpōdens pachomius. Uere fratres ac filij plus vobis preſentis mortui miſereor. quia vobis de viſibili re ac tꝑali curantibus. ego de inuiſibili eiusſubſtantia ſolicitudinem geram. etidcirco hec erga eum fieri iubeam.Et vos quideꝫ maiores illi doloresꝑ hunc honorem quem putatis adquiritis. Ego aūt qͥntulācunqꝫ reqͥem̄ vel ſatiſfactionem ꝑ hanc iniuriam preparabo. Sepelite ergo euꝫ ſine pſalmis vt dixi. Potens eſt deusbenignus pro ſupplicatōe nr̄e paruitatis eū in eterna ſuā reqͥem collocare. hec cū dixiſſꝫ abierūt ⁊ ſicut venerabilis pr̄ p̄ceꝑat fecerūt .xcvi. Alia qͦꝫ vice ſc̄us pr̄ cū ad qd̓daꝫmonaſteriū ſuū properaſſent. occurrerūt ei fratres congregationis illiꝰvt ſumma illum veneratione ſuſciperent. Inter quos etiam infantulusquidam illius monaſterij occurres

clamare cepit ac dicere. Uere paterexquo hinc ambulaſti nullus oleraaut legumen adhuc coxit. Ad queꝫſanctus grata mente reſpondit. Nōcontriſteris fili mi ego iam coquaꝫ.Et ingreſſus monaſteriuꝫ poſt orationem coqͥnam intrauit. ⁊ inueniēsfratreꝫ qui coqͥne preerat ꝑſiatos .i.mattas oꝑantem ait ad euꝫ. Dic mihi frater qͣntum tꝑis habes ex quonon coxiſti fratribus olera vel legūmina? Qui rn̄dit. Sunt fere duo mēſes. Et ſc̄s. Quare ꝯtra preceptū facere voluiſti. vt tanta fratrū negligeretur vtilitas? Qui humiliter reſpōdit. Optaueram quidem venerabilis pater quotidie implere miniſterium meum. ſed quia quicquid coquebam non conſumebatur a fratribusquia omnes abſtinēt. ſoli quippe pueri coctuꝫ ꝑcipiunt. ne tanto laboreꝑate ꝓijcerent̉ expenſe ꝓpterea noncoxi pulmētū. Ac ne ocioſꝰ eēm p̄ſiatos elegi cū fratribus texere. ſciensvnum de his qui mihi deputati ſūtad opus huiuſcemodi poſſe ſufficere vt paruas eſcas ideſt oliuas velherbulas ad refectionem fratribusappararet. Hec pachomius audiēsiuſſit afferri p̄ſiatos quingentos qͦsfecerat frater ille ⁊ omnes fecit comburi dicens eis. Sicut vos traditaꝫvobis erga diſpenſationem fratruꝫregulam deſpexiſtis. ſic ego laboresveſtros paſſim concremaui. quatenus cognoſcetis ꝙ pernicioſum ſitpatrum inſtituta conuellere que ꝓanimarum ſalute prouiſa ſunt. Anignoratis ꝙ glorioſuꝫ ſit ſemper abſtinere a preſentibus. Nam ſi quisab ea re que in eius poteſtate eſt diuina conſideratione ſe continet: magnum conſequitur a domino premium. Ab ea vero re cuiꝰ vtēdi licētiānō habet quadā noſcit̉ nc̄itate cohi