Diſtin. ſeptima

res ꝑmouit etiam multos ex monachis qui ⁊ dixerunt ei. Tandem te aplanctu cohibe nec tanta q̄ſumus afflictione deijcias. Qui rn̄dit. Conorquidē ſicut iubetis a lachrymis tꝑare. nec poſſum. Pectus em̄ meū veluti q̄dā flāma ꝯͣburēs quietum me eēnon ſinit. Rurſus ip̄i dixerunt. Apd̓te in ſecreto tuo vel certe ī or̄onibꝰplangito. cū vero ꝯuenimꝰ ad mēſaꝫcibū ſume̓ debes a fletu ſuſtineē. quiapluēs e fratribꝰ vidētes te plāgē māducare non poſſunt. Et illi cōgebāteū fatei. cur ita ſe ſuis diluēt fletibꝰTunc ait ad illos. Nō vultis vt plāgā cuꝫ videā me multis foueri obſequijs ſē̄oꝝ patrū. quorū ⁊ puluis pedū mihi venerādus eſt. Nec eis meꝯferre obſequia dignuꝫ prorſus exiſtimo. Non ego plangā ꝙ hō de ſcena multis pcc̄is obnoxiꝰ officia tanta ꝑcipiaꝫ? Timeo valde ne ſicut dathan ⁊ abiron me qͦꝫ prophanū hiatu ſuo terra deglutiat. Illi nanqꝫ impijs auſibꝰ manibusqꝫ pollutis primatum ſibimet vſurpare tentarunt.ego vero poſt tantaꝫ cognitionē diuini muneris anime mee ſalutē deſidioſa ꝯuerſatione neglexi. Ideo qͥppe hmōi recolēs non erubeſco flerecoram omnibus. quia facinora meamulta eē ꝯgnoſco. q̄ iugibus lachrymarū fontibus debeo expirare. ꝙ ſiip̄am miſerā animā ꝑ lamēta diffunderē nihil facerē magnuꝫ. quia nullum pro factis meis in preſēti dignūpoſſū reꝑire ſupplicium. Cunqꝫ perdies ſingulos idē fr̄ ad meliora proficēt. omnes qꝫ prope modum in humilitate ſuꝑaret. ita de eo ſc̄s pachomius cepit omnibus dicē Teſtor fratres ac filij coram deo ⁊ angelis eiꝰquia exquo cenobium hoc fundatūē nullum de fratribus qui mecū ſūtvel fuerunt humilitatē meaꝫ ſecutū

eē cognoſco niſi vnum tātumm odoquo fratres audito nonnulli putabāt hunc theodorum. alij petroniuꝫalij orſiſium. Cunqꝫ rogaret euꝫ theodorus vt quis eſſꝫ depromēt ⁊ ſanctus indicare differret. rurſus eumtheodorus vehemēter vrgebat. Alijex fratribus maiores plurimuꝫ p̄cabantur vt dice̓t. quis eſſꝫ cui tale teſtimoniū ꝑhibē̓t. Tunc rn̄dit pachomius. Si ſcirem eū denuo vane glorie ſtimulis īcitari nec prorſus oſtēderē. ſed quia proculdubio credo ꝙꝑ gr̄am xp̄i qͣntuꝫ ei laudes accreuerint. tantuꝫ ip̄e munus humilitatisadqͥret. Idcirco vt eū poſſitis imitari palam beatificare non deſino. Tuquidē theodore ⁊ qͥcunqꝫ tui ſūt ſimiles in monaſterio certātes. diabolūfortiter viciſtis vt paſſerē. ⁊ ſub vr̄ispedibus alliſiſtis eum ꝑ dei gratiaꝫconculcantes vt puluerem. Sꝫ ſi qd̓abſit neglexeritis in aliqͦ conſurgēsisª qui ſub veſtigijs vr̄is eſt aduerſum vos graui furore debachabiturIuuenis aūt ſiluanus quā dudū demonaſterio pellē volebamꝰ. ita proſtrauit inimicum ⁊ a ſenſibus ſuis effugauit vt nuſqͣꝫ coram eo appareataltaqꝫ euꝫ humilitate ſuꝑauit ꝑ omnia. Et vos quidē fr̄es habētes oꝑaiuſticie ī his q̄ geſſiſtis glorioſe confiditis. hic aūt qͣnto fortius pugnattanto ſe infertorem iudicat. ex totamēte tota qꝫ virtute inutilē ſe reprobumqꝫ pronuncians. Ideo deniqꝫet lachrymas hꝫ in promptu. quiaſemetipſū in imis humiliat ⁊ īclinatnec alicuiꝰ momenti qd̓ gerit exiſtimat. diabolū aūt nil reddit ita inualidum ſicut humilitas d̓ corde purocui tn̄ correctionis oꝑa probanturadiuncta. Sic itaqꝫ vtiliter ante fatus ſiluanus ꝑ octo annoꝝ curricūla deo miltans curſum vite ſue finiM iiij