Ex ſpecu. hiſto.

ſum muri fabrica terruit. ſed etiā altera viſio ꝑturbauit. Uidit em̄ ſtantem ſuꝑ muruꝫ quēdam imꝑiali ſcemate circūamictū ⁊ taꝫ purpura ꝙͣdiademate reſplendere. Arbitratusaūt eſſe romanorū imꝑatoreꝫ mortem minatus eſt eis qui nunciauerant non eum illic eſſe preſentē. quibus affirmantibus vera ſe dixiſſe ⁊conſtantium anthiocie ꝯmorari exvultū quem videbat agnouit eoruꝫverba eſſe veracia. ⁊ ait deum bellagerere pro romanis. Cūqꝫ hoc grauiter haberet infelix ſagittam dimiſit in aerem. ⁊ cum vidiſſet qꝛ in corpore eum iaculari non potuit. tamēa veſanie ſue impetu non receſſit.Tunc ergo vir quidā egregiꝰ ſacratiſſimo iacobo ſupplicabat vt veniret ad murum ⁊ videns barbarosmaſedictionis iacula emitteret contra eos. Flexꝰ ergo venerabilis hōaſcendit in qͣndam turrim. Et cummulta milia videret exercitus aliaꝫmaledictionem eis non petijt niſi cinifes ⁊ culices vt ꝑ parua animaliaſupernam virtutem potuiſſēt agnoſcere. Prationem vero ſecuti ſūt nebule cinifum ⁊ culicum. et elephantorum quideꝫ promuſcidas cū ſintcaue. equorum vero. aliorūqꝫ iumētorum aures ſimul ⁊ nares impleuerunt. At illi ferre paruorum animuliū importunitatē non valentes ſeſores ſuos ductores qͣꝫ ſuos excuſſos dorſis proiecerunt. ⁊ diruptasacies ꝯfuderunt. exercitumqꝫ relinquentes ſummo impetu fugiebant.Per hoc territꝰ miſerrimꝰ imꝑatorpronā clementēqꝫ correptioneꝫ inſe cognoſcens factā a deo habenteꝓuidentiā animarū eū pie colentiūſuū exinde reduxit exercituꝫ confuſi

onem non victoriā ex illa obſidiōepercipiens..lxxvij¶ Interminabatur impijſſimꝰ imperator apoſtata iulianus ꝑ eccleſias demonum ſe ſtatuere ſimulacra:Poſt has ergo minas ab vno viroin beroea debellatus eſt. Is enimnobilis erat eiusqꝫ ciuitatis curiepreſidebat. queꝫ zelus xp̄i reddiditclarioreꝫ. Uidens nanqꝫ filiū in impietateꝫ que tunc vigebat fuiſſe demerſum expulit ſua domo ⁊ coramomnibus abdicauit. qui vicine ciuitatis itinere aggreſſus imꝑatoremſuā voluntatē ⁊ abdicationē patrisinnotuit. At ille quieſcere inueni imperauit placanduꝫ ꝓmittens patrēCunqꝫ veniſſꝫ in beroā nobiles ethonoratos conuocauit ad prandium. inter quos erat ⁊ huius paterquē cuꝫ filio in ſuo prandere iuſſitaccubitu. Tūc circa medias epulasdixit ad patreꝫ. Non mihi videturiuſtū vim facere voluntati ad aliuddeclinandi ⁊ animū ad alia inuitare que nō vult. Noli itaqꝫ eſſe filioviolentus ſequi tua dogmata reſpuenti. neqꝫ eī ego tibi vim facio meaſequi licꝫ cogere valde poſſim. Illecauſam diuine religionis mente ꝑcipiens. De iſto inquit o imꝑatorerroneo dicis ⁊ deo odibili ⁊ veritati preponente mendacium. Cui ille rurſus māſuetudinis induēs vultum. ceſſa inquit detrahere ⁊ declinans ab eo vultum adoleſcenti dixit. Ego tui curam habeo quoniaꝫpatri tuo vt hoc faciat ſuadere nonpoſſum. hec itaqꝫ non fruſtra retuliſed volens oſtendere non ſolum illius mirabilis viri fiduciam. ſed quoniam contempta iuliani a pluribꝰſit poteſtas.