Diſtin. quarta

omnes ⁊ verſi in ſtuporem ceperūtquerere inter ſe quid ex eis deberētfacere. Tandem reperto conſilio dignuꝫ eſſe cenſuerunt vt pro vita ſuiducis vnus ex eis cederetur. Deinde ceperunt ſorte querere quem exeis deberent interimere. Sed ſupervirtutum viros et ſorte chriſti connumeratos nullo modo diabolicacadere poterat ſors. ita vt illi obſtupeſcerent dicentes eos vltra homines eſſe ſuper quos eorum ſors nōpotuiſſet cadere. Tunc manus eorūvelociter diſſoluerunt et abire fece.xxxix.runt.¶Quodam die dum ſanctus odocluntacenſis abbas iuxta predonuꝫfines iter haberet quidam inſigniſſimus latro iuuenis intuens vultūſancti et affabilitatem ilico compūctus eſt corde et pedibus eius aduolutus vt ſibi miſereretur humiliter deprecabatur. At ille. Uade inquit ⁊ prius mores tuos corrige etpoſtea monaſticam vitam appete.Cunqꝫ ille inſtaret precepit ei vt admonaſterium eum precederet. Qd̓et factuꝫ eſt. Factus ergo monachꝰcellarario ad obedienduꝫ ſubdituseſt. Et cuꝫ ideota eſſꝫ vtrunqꝫ ei impoſuerunt ſcꝫ obedientie iugū. ⁊ ſtudiū litterarū. qd̓ ita deuote peragebat vt vnā manū obedientie porrigeret. altera vero pſalterium ferret.Cūqꝫ aūt ī etxremo vite laboraretvocauit piū patrē ſingulareꝫ ſupplicans locutionē. cui cum veniā peteret interrogauit eū ſi in aliquo poſtmonachatū exceſſiſſꝫ. At ille Nudoeuidam te ignorante mea culpa tunicam noſtram tribui et funeꝫ filiscontextū de cellario abſtuli. Quemcum interrogaſſet quid ex eo feciſſꝫ

Refrenando inquit ingluuieꝫ quaꝫdudum male contraxi ventreꝫ meūex eo circunligaui. Tunc ſtupefactꝰpater cum eum a viſceribus eius ſoluere vellet cutis que ei adheſeratvna cū ſanie ſecuta eſt. Poſt hec adiecit ⁊ ait. Hac nocte pater in celiselectus ſum et obuiauit mihi glorioſiſſima perſōa que ait. Cognoſcisne me. At ego. Nequaqͣꝫ domina.Et illa. Ego inquit ſuꝫ mater miſericordie. Cui ego. Quid iubes vtfaciam domina? At illa reſpondit.Poſt triduum venies huc tali horaquod et factum eſt. Nam tertia diehora qͣ dixerat defunctus eſt. .xl.Sanctus odo cum diſcipulos ſuis regularibus diſciplinis īſtrueretdiuerſorum monachorum miſerabilem exceſſum narrauit. His inqͥtdiebus duo fratres rapidiſſima rapti ſunt morte non in vno loco necin vno die. Ueniens vnus ex eis indomum cuiuſdam ſue ſororis vehementiſſime ſe eſurire dixit et refectionem petijt. Cui protinus illa piſces abundanter ſe habere reſpondit vt comederet qua hora ⁊ quales vellet. Ille qͣſi indignatꝰ piſcesſe faſtidire reſpondit. nec iam eosſe poſſe videre dixit. Tunc armumcuiuſdam animalis ſibi aſſari precepit. ſed non ferens aſſandi moramporciunculam incidit et eam in prunas proiecit. Deinde vinum afferri ſibi iuſſit ⁊ carnis morſum auideſumpſit. ſed hoc quod ſumpſit necinſumere nec reijcere potuit. ſed vitam cum cibo perdidit.¶ Alius frater veniens ad domumcuiuſdam parentis ſui ſtatim ad cōedendum queſiuit. cui cum reſpōdiſ