Ex ſpecū. hiſto.

tot et tantos lapides ⁊ ligna īnumera baſilicarū ſuarum in ſua ſtaterapoſuit ꝙ magis appenderunt bonaꝙ mala. ⁊ idcirco animā eiꝰ nobisabſtulit. et his dictis euanuit. xxxviErat abbas ſtephanus religiōispauꝑtatis ⁊ diſcipline regularis ardentiſſimus amator ⁊ fideliſſimusemulator etiaꝫ anteꝙͣ abbas fieretMemini enim me audiſſe magiſtrūpetrum cantorem pariſienſem virūiuſtiſſimum atqꝫ doctiſſimum referentem de abbate iſto ſtephano ciſtercienſi. ꝙ cum ei quadam die nūciatum eſſet a ſuo cellarario nihilhaberi in ſuo monaſterio vnde velvna die illa fratrum paucitas ſuſtētari poſſet reſpondit. Sternite nobis dn̄os aſinos. Qui cum ſtrati fuiſſent fecit ſecum aſcendere conuerſum vnum et iuſſit ei vt in quodamvico paneꝫ mēdicaret oſtiatim adopus fratruꝫ et ip̄e ſimiliter in aliofaceret. Et poſtqͣm ſic feciſſent advnum locum quem ei deſignaueratconuenirent. Factum eſt ita et in loco predicto ſibi iam redeuntes obuiabant. Tum ecce abbas videt ſacculum conuerſi multo plenioreꝫ ꝙͣſuum et ſubridendo ait. Ubi mendicaſtis vt video ī craſſiori palea collegiſtis qͣꝫ ego. vbi obſecro collegiſtis. quis vobis plus donauit; Reſpondit conuerſus. Preſbyter illequem vos optime noſtis ſacculummeum impleuit fere ſolus totum.Quod audiens abhas ingenuit etait. Ue vobis quare ibi aliquid accepiſtis. neſciebatis/ ꝙ preſbyter ille ibi ſymoniace ordinatus ſit. ⁊ qͥdaccepit eſt lepra ⁊ rapina. Uiuit dominus ꝙ de omni quod dedit nōbis nihil guſtabimus. abſit enim ꝙ

peccatum illius comedamus et nobis incorporemus. Conuocatis qͣꝫpaſtoribus ouium qui non longeerant totum conuerſi ſacculum in ſinus eorum euacuauit. .xxxvij.¶ Tempore quo ſeuiſſima gēs normānorum pictauorum turonorumfines vaſtabāt duo fratres ordiniscluniacenſis turonis mirtebantur.Qui dum caperent iter ⁊ in quendam locum gratia quieſcendi diuertiſſent ab eiſdam normannis noctecapti ſunt. et capere quidem eos acligare manus eorum potuerunt deinde minari. ſed eorum ſilentiuꝫ corrumpere nequiuerunt. Mane auteꝫcum ad locum conſtitutum applicuiſſent fratres vt erant ligati ſe pauſulum ab eis ſequeſtrantes in terraſe proſtrauerūt vt peracto pſalmorum curſu filentio fineꝫ imponerētNondū vero oratiōe completa venit pars reliqua normannoruꝫ multa preda capta. quorum dux cernēsfratres in terra iacere audito ꝙ illinullo modo poſſent eos loqui facere. barbarica īmanitate turgidus īclinato velut ad feriendum contoirruit ſuper eos metum mortis incutiens. ceteris quoqꝫ barbarico ritu manibus plauſum dantibus. Atilli vt erant animo conſtantes ī corpore permanſerunt immobiles. qd̓fiebat iure ⁊ obſeruantia ſancte regule. ſub qua ⁊ mori cupiebant ⁊ viuere. Sed omnipotentis manus eorum exhilaratum ſpectaculum conuertit in luctū. Mox eniꝫ vt ille barbarus ad eos appropinquat equusfaleratus cui inſidebat in obliquuꝫrefiliuit ⁊ ſeſſorem eius in terrā ſtrauit ⁊ colliſit quam colliſionem ſtatīfebris letalis ſecuta ē. Conticuerūt