De illuſtri. viris

exemplo ad amorem obedientie mirabiliter accendit. Uehementer nāqꝫaffectus fuit in reſponſione illiꝰ ⁊ magis cōgratulabatur ei ſuper obediētie virtute et ſuper ipſius anime puritate qͣꝫ ſi vidiſſet eum ſignis et prodigijs choruſcantem¶ In cenobio clareuallis conuerſus quidā extitit vir religioſus ⁊ magne manſuetudinis qͥ per magiſteriūdiuine grē didicerat eſſe mitis et hūilis corde Huic ceteri fratres teſtimoniū ꝑhibebant̉ ꝙ nunqͣꝫ viſus fuiſſetiraſci. et nunqͣꝫ quibuſlibet iniurijs ꝓuocatꝰ ad impatientiā erūpere. Hicinſpirante d̓o ſtatuerat firmiter ī animo ſuo ut quotiens a quibuſlibet frībus iuſte ſiue iniuſte ꝓclamaret̉ totiens pro illis oraret. et ꝓ ſingulis pater noſter ad minus vna vice diceretCuius etiā exemplo informati multiclareuallenſium fratrū eandē conſuetudinem uſqꝫ nunc quaſi ꝓ lege cuſtodiunt. Ueruntū ſi accepta deo et grata hominibus erat deuotio videantqueſo quid reſponſuri ſint deo in dietremendi examinis eiꝰ qui ecōtrarionitūtur. qui ſi forte ab aliquo proclamati vel correpti fuerint exaſperant̉.⁊ ad impatiētie verba ꝓrūpūt. ⁊ eosqui ſe ꝓclamauerāt vel corripuerantcū quanta poſſunt exaggeratōne culpe reclament. Predictꝰ at frater qͣdāvice ꝓ negocijs eccl̓e clareualienẜ invia directꝰ ncc̄e habuit ꝑ fauces cuiuſdaꝫ nemoris ſolus tnͣſire. Cōtigitautē eū ibidē in manꝰ incidere latronū qui etiā deſpoliantes eū. iumentūquoqꝫ quō vehebat̉ cū ſarcinulis rapuerunt. et nil penitus p̄ter ſolā charitatem reliquerūt. Recedētibꝰ verolatronibus cū iā paululū ꝓceſſiſſentip̄e ad orationem proſternitur obſe

crans dominū ut hanc eis impietatēremitteret Quidam auteꝫ ex ipſis nutu dei reuerſus et frēm illum alongeſubſecutus curioſius obſeruabat volens ſcire quid ageret Et videns euꝫorationi diutius inſiſtentē celeri curſu reuertitur ad ſocios percutiēs pectus ſuum et dicēs Ue nobis miſeriset damnatis En moriemur om̄s quihunc tam ſanctū hoīem et tam ſanctimonaſterij fratrem malo nrō taꝫ male tractauimꝰ Siqdē ip̄e reuelāte cognouerunt ꝙ de clareualle eſſet Hicinquit ex quo receſſit a nobis nō ceſſat orare cū gemitu et lachrymis. necdubium eſt quin ip̄e dn̄m roget etiāpro ſuis inimicis. Que audientes latrunculi illi cōpuncti ſunt animo. velociterqꝫ redeuntes inuenerunt illuꝫAdhuc in oratione flexis genibus inrentum Cui mox vniuerſa que abſtulerunt reſtituunt venia ſupplicit̓ poſtolata in pace dimittunt Quo viſofrater ille ſaluatori xp̄o īmenſas gratias referens gauiſus eſt gaudio magno valde de compunctōe predonūmagis qͣꝫ de receptione ſpoliorū Iſteergo vir bonus cum in ꝓpoſito ſuevſqꝫ ad finem vite ſue laudabilit̓ ꝑſeueraſſet. tandem vocante ſe dominocollectꝰ ē ad patres ſuos viſurus borna dn̄i in terra viuētiū amodo ⁊ vſqꝫin ſempiternū. De cuius glorificatōeviſio talis apparuit eadem qua defūtctus ē die Erat in monaſterio lōgiꝰa clareualle remoto monachus quidam religioſus qui et ip̄e moriēs adextrema deuenit. Cūqꝫ iā morti ꝓximus videret̉ raptꝰ ab hūanis ita uta mane vſqꝫ ad horā nonā iacerꝫ immobilis. Tandē autē ad ſeip̄m reuertitur virtuteqꝫ recepta lingua iteruꝫī verba laxatur Stupētes vero qͥ ade