De illuſtri. viris
dullis cordis horrere quid penitentie vel ſatiſfactōis dn̄o ꝓ taꝫ enormireatu ſuo offerre poſſet enixius q̄rereEt inſpirāte dn̄o cogitauit et intellexit ad ꝓmerendā veniā delictoꝝ ⁊ obtinenda grāꝫ virtutū nihil efficaciusnil ī ꝯſpectu dn̄i acceptabiliꝰ eē ſacrificio cordis cōtriti et ſpūs humiliatiqd̓ ſolū regnū celorū ꝑuiū facere preualet et formidabilē cūctis diuine iuſticie diſtrictiōem gemitibꝰ inenarrabilibꝰ flectere ꝯſueuit Hec itaqꝫ pietatis arma corripiens. ⁊ ſeip̄m cōtraſeip̄m erigens pͥmo quidē vniuerſasordinis obſeruātias fine diſſimulatrice negligentia quantū potuit obẜuare ſtuduit. ⁊ inſuꝑ qͦtidianis p̄cibꝰ etlamētis p̄terita ſua pctā diluere ſolicitus fuit ſalubri ꝓrſus exēplo ſtātesne laberent̉. lapſos ut erigerent̉ informans Ceterū diſponēte qͥ fortioribꝰpctīs fortiora ſolet adhibere medicamēta quiqꝫ ineffabl̓i pietate ſua qn̄qꝫvaſa ꝯtūelie tn̄ſfert ī vaſa hōris ⁊ grēingreſſa ē putredo ī oſſibꝰ frīs p̄dictiet ꝑcuſſus eſt circa femora vlcere peſſimo apoſtemate canceroſo t creſcēte indies āguſtia doloris totus diſtabuit ita ut carnibꝰ circa locū vlcerisvndiqꝫ corroſis oſſa nudata pateſcerent et vulnera v̓mibꝰ ſcaturirēt. Annis itaqꝫ plurimis in grabato carceratꝰ et diuine aīaduerſionis flagellishumiliter ſubditꝰ quot horis viuebattotidem pene interitiōibꝰ ſubiacebatErat ergo patiēti aīe miſerabil̓ dolor et angor a facie putreſcentis corporis ſui. ſimulqꝫ ſeruitoribꝰ eiꝰ anguſtis cordis īmenſa p̄ horrore ⁊ fetorequē tabioſum vlcus ꝯtinue exalabatſꝫ laboris et patientie huiꝰ nihilominus remuneratio copioſa penes deūvtriſqꝫ repoſita Satagebat autē fra
ter iſdē infirmꝰ in doloribꝰ et p̄ſſurisſuis ſemꝑ grās agere corde credēs etore ꝯfites ſeſe reciꝑe longe adhuc imparia meritis Cum autem iaꝫ ad purū fuiſſet in eo ſcoria excocta pctī utẜm ſapiētis dictū ab alta rubigine d̓argento egrederetur vas puriſſimuꝫtandem educta ē anima illa beate cōflatorio purgationis. et velut argentum igne examinatū mūda et nitidacū ceteris miſericordie vaſis tranſlata eſt ad palatiū ſummi regis Sꝫ an̄qͣꝫ de lacu miſerie et de luto fecis educeretur ad conſolatōem oīm vere penitentiuꝫ meruit in hac vita p̄libarefructū laboris et patiētie ſue. ⁊ neſcioqͥd d̓ ineffabl̓i illa ſuꝑna dulcedīe adquā ſine fine fruendaꝫ in ꝓximo eratadmittenda p̄guſtare. Qua guſtatatanꝙͣ muſto celeſti inebriatꝰ protinꝰcrupit in iubiluꝫ preconij celeſtis Etſerenata facie cepit idiota et qui nunꝙͣ cātare aut legere didicerit cuꝫ ſuauiſſima melodia quoſdā nouos multūqꝫ delectabiles hymnos ac modulos cantare de canticis ſyon. Factaautē hac voce cōuenit multitudo fratrum videre eum grādi miraculo hominē tantis miſerijs et calamitatibꝰopp̄ſſum in ip̄o mortis acceſſu cātādo ac tripudiando morti inſultantē⁊ quodammodo dicētē. vbi ē morsvictoria tua; Ita ergo precentor noſter modulizās et alleluia quod ī platels celeſtis hieruſalem frequentaturquodammodo preoccupās qͥd poſtmortem carnis facturus eſſet ī carneadhuc corruptibili poſitus preſagomiraculo declarauit. ſicqꝫ letabundꝰet laudans in voce exultationis ⁊ cōfeſſionis beatam animam illam exalauit. de cuius felici cōſūmatiōe btūsbernardus hilaratus ſermoneꝫ deuo