Ex geſt. anglo.

atꝫ algida deponere curabat donecex ſuo corpore calefierent ⁊ ſiccarentur. Cunqꝫ tꝑe hyemali defluentibꝰcirca eum ſemi fractarū cruſtis glacierum quas ⁊ ip̄e aliquando cōtriuerat quo haberet locum ſtandi ſiue immergi in fluuio dicerent qꝫ qͥvidebant. mirum frater drichelme.hoc enim viro nomēm erat ꝙ tātāfrigoris aſperitatem vlla rōne tolerare preuales Reſpondit ille ſimpliciter. Erat enim homo ſimplicis ingenij ac moderate nature. frigidiora ego vidi. Et cum dicerent miruꝫꝙ tam auſteram tenere continentiāvales. Reſpōdebat. Auſteriora egovidi. Sicqꝫ vſqꝫ ad diem vocationis ſue infatigabili celeſtium bonorum deſiderio corpꝰ ſenile inter qͦtidiana ieiunia domabat. multoꝝ qꝫ⁊ verbo ⁊ ꝯuerſatiōe ſaluti profuit.At contra fuit qͥdaꝫ in ꝓ viij.uincia mercioꝝ cuius viſiones acverba necnon ⁊ conuerſatio plurimis ſed non ſiibimetip̄i ꝓfuit. Fuitenim quidam vir temporibus conredi qui poſt edilredum regnauit īlaico habitu atꝫ officio militari poſitus. qͣntum pro induſtria exteriori regi placens. tm̄ ꝓ interna ſuimetnegligentia diſplices. Ammonebatergo illum ſedule rex vt confiteret̉et emendaret. ac reliqueret ſcelera pͥuſꝙͣ ſubito mortis ſuperuentū tempus omne penitendi ⁊ emendādi ꝑderet. Ueruꝫ ille frequenter licꝫ ammonitus ſpernebat verba ſalutis. ſeſe qͣꝫ tempore ſequenti penitentiamacturum eſſe promittebat. Hec int̓tactus infirmitate decidit in lectumatꝫ acri cepit dolore torqueri. Adquem ingreſſus rex diligebat enimeum multum hortabatur vt vel tūc

anteꝙͣ moreretur penitentiam ageret cōmiſſorum. At ille reſpōdit nōſe tunc velle confiteri peccata ſua. ſꝫcuꝫ ab infirmitate reſurgeret ne forte exprobrarent ſibi conſodales ꝙtimore mortis faceret ea que ſoſpesfacere nolebat. fortiter quideꝫ vt ſibi videbatur locutus. ſed miſerabiliter vt poſt patuit demōiaca fraude ſeductus eſt. Cūqꝫ morbo ingraueſcente denuo ad eum viſitanduꝫac docendum rex intraret clamauitſtatī miſerabili voce. Quid vis mōquid huc veniſti? Non mihi aliqͥdvtilitatis aut ſalutis potes vltra cōferre. At ille inquit. Noli ita loquivide vt ſapias ſanum. non inquit īſanio. ſed peſſimam conſcientiaꝫ mihi certus pre oculis habeo. Et qͥdinquit hoc eſt? Paulo ante inquit.intrauerunt domum hanc duo pulcerrimi iuuenes ⁊ reſederunt circame. vnus ad caput ⁊ vnus ad pedesprotulitqꝫ vnus libellum perpulcꝝſed vehementer modicuꝫ ac mihi legendum dedit in quo omnia quevnꝙͣ bona fecerim intuens ſcriptarepperi. ⁊ hec nimiuꝫ erant pauca ⁊modica. Receperunt codicem neqꝫaliquid mihi dixerunt. Tunc multitudo ſubito ſuperuenit malignorū⁊ horridorum vultū ſpirituum. domum qꝫ hanc mox ⁊ exterius obſedit. ⁊ ītus maxima ex parte reſidēsimpleuit. Tunc ille qui ⁊ obſcuritate tenebroſe faciei ⁊ primatu ſedismaior eſſe videbatur eorum. proferens cōdicem horrende viſionis etmagnitudinis enormis. ⁊ ponderispene importabilis. iuſſit vni ex ſatellitibus ſuis mihi ad legendum. deferri. Quem cum legiſſem omnia feꝫlera non ſoluꝫ que opere vel verbo