Ex geſt. anglo.
indocti captis hoſtibꝰ inſultantisUt aūt ſonitus ideꝫ clarior redditꝰad me vſqꝫ ꝑuenit conſidero turbāmalignorum ſpūum que qͥnqꝫ animas hominū merentes eiulātes qͣꝫip̄a multum exultans ⁊ cachinnansmedias illas trahebat in tenebrasE quibꝰ videlꝫ hominibꝰ vt dinoſcere poteram quidā erat attonſusvt clericus. quidam laicꝰ. quedaꝫ femina. trahētes qͣꝫ eos maligni ſpūsdeſcenderunt in medium baratri illius ardentis. Factumqꝫ eſt vt duꝫlongius ſubeuntibus eis fletuꝫ hominū ⁊ riſū demonioꝝ clare diſcernere nequirem. ſonum tn̄ adhuc ꝑmiſcuū in auribus haberem. Inteaaſcenderunt quidā ſpūum obſcurorum de abiſſo illa flāmiuona ⁊ accurrentes circūderunt me. atqꝫ oculis flāmantibus ⁊ de ore ⁊ naribusignem putridū efflantes augebant.forcipibꝰ quoqꝫ igneis quas tenebant in manibus minitabantur mecomprehendere. nec tn̄ vllatenꝰ mecontingere tam etſi terrere preſumebant. Qui cum vndiqꝫ verſum hoſtibꝰ ⁊ cecitate tenebrarū concluſushūc illuc qͣꝫ oculos circūferreꝫ ſi forte aliūde quid auxilij quo ſaluarerveniret apparuit retro via qͣ venerāquaſi fulgor ſtelle micantis inter tenebras. qui paulatim creſcens ⁊ adme ocius feſtinans vt appropinquauit diſperſi ſunt ⁊ aufugerunt om̄esqui me forcipibus querebant raꝑeſpūs infeſti. Ille em̄ qui; aduenienseos fugauit erat ip̄e qui āte me ducehat. Qui mox cōuerſus ad dexterum iter quaſi contra ortum ſolisbrumalem me ducere cepit. nec mora exemptum tenebris inter aurasme ſerene lucis eduxit. Cunqꝫ in lu
ce aperta me duceret vidi ante nosmurum ꝑmaximū cuius neqꝫ longitudini hinc vel inde. neqꝫ altitudinivllus terminꝰ videretur eſſe. Cepiaūt mir̓ari quare ad muruꝫ accederemꝰ cum in eo nullā ianuā vel feneſtram vel aſcenſum alicubi aſpicerēCum ergo veniſſemꝰ ad muruꝫ ſtatim neſcio quo ordine fuimꝰ in ſummitate eius. Et ecce ibi campꝰ eratlatiſſimꝰ ⁊ letiſſimꝰ tanta qꝫ flagrātia vernantiū floſculorum plenꝰ. vtomnem mox fetorem tenebroſe fornacis qui me peruaſerat effugaretammirandi huius ſuauitas odorisTanta em̄ lux cuncta ea loca ꝑfuderat vt omni ſplendore diei ſiue ſolis meridiani radijs videretur eſſepreclarior. Erāt quoqꝫ in hoc campo innumera albatorū conuenticula ſedesqꝫ plurime letantiuꝫ agminū. Cunqꝫ inter choros feliciuꝫ incolaruꝫ medios me duceret cogitare cepi ꝙ hoc fortaſſe eſſꝫ regnū celorum de quo predicare ſepiusʸ audiui. Reſpondit ille cogitatui meoinquiens hoc non eſt regnū celoruꝫquod autumas. Cunqꝫ procedētestranſiſſemꝰ ⁊ has manſiones beatorum ſpūuꝫ aſpicio ante nos multomaiorem luminis gratiam ꝙͣprius.in qua etiam vocem cantantiū dulciſſimaꝫ audiui. ſed ⁊ odoris flagrātia miri tāta de loco effundebaturvt is quē antea deguſtans qͣſi maximū rebar iam ꝑmodicus eſſe mihiodor videretur. ſicut etiam lux illacampi florentis eximia in comparatione eius que nūc apparet lucis tenuiſſima prorſus videbatur ac parua. In cuius amenitatem loci cumnos intraturos ſperarem repenteductor ſubſtitit. ⁊ greſſuꝫ retor quēs