Diſtin. tertia

qua ante ꝯſueueram ꝯuerſatione. ſꝫmultum diſſimili ex hoc tꝑe viuendum eſt. Statim qͣꝫ ſurgēs abijt advillule oratoriū. ⁊ vſqꝫ ad diē ī or̄one ꝑſiſtens mox omnem quaꝫ poſſederat ſb̓am in tres diuiſit portiōesē quibus vnam coniugi alteram filijs tradidit. tertiā ſibi ip̄e retētāsſtatim pauꝑibꝰ diſtribuit. nec multo poſt ſeculi curis aaſolutꝰ ad monaſteriuꝫ mailros qd̓ tumidi fluminis circūfluxū maxīa ex parte clauditur ꝑuenit. accepta qꝫ conſura locum ſecrete manſionis quā preuiderat abbas intrauit. ⁊ ibi vſqꝫ ad diem̄ mortis in tanta mentis ⁊ corporis ꝯtritiōe durauit. vt multa illū qͥalios laterent vel horrenda vel defideranda vidiſſe etiam ſi lingua ſileret vita loqueretur. Narrauit em̄hoc modo qd̓ viderat. lucidus inquit aſpectu ⁊ clarus erat indumento qui me ducebat. Incedebat aūttacens vt mihi videbatur cōtra ortum ſolis ſolſticialeꝫ. Cunqꝫ ambularemꝰ deuenimꝰ ad vallem multelatitudinis ⁊ ꝓfūditatis infinite autem longitudinis que ad leuam nōbis ſita vnum latus flāmis feruentibus nimiū terribile. alterum furenti grandine niuiū omnia ꝑflante atqꝫ vrente non minus intolerab ilep̄ferebat. Utrūqꝫ em̄ erat animabꝰhominū plenum. q̄ viciſſim hinc acinde videbantur quaſi tempeſtatisimpetu iactari. Cum em̄ vim feruoris immenſi tolerare non poſſent ꝓfiliebant mifere in mediuꝫ frigorisinfeſti. et cuꝫ neqꝫ ibi quippiā reqͥeiinuenire valerent reſiliebant rurſusvrende in medium flāmarū inextinguibilium. Cunqꝫ. infelici viciſſitudine longe late qͣꝫ ꝓut aſpicere po

teram ſine vlla quietis intercapedine innumerabilis ſpirituū deformium multitudo torqueretur cogitare cepi ꝙ hic fortaſſe eſſꝫ infernꝰ decuius tormentis innumerabilibꝰ ſepius narrare audiui. Reſpondit cogitationi mee ductor qui me precedebat. Nō hic infernus eſt ille quēputas. At cuꝫ me hoc ſpectaculo tāhorrendo perterritū paulatim ī vlteriora ꝓduceret. vidi ſubito antenos obſcurari incipere loca ⁊ tenebris omnia repleri. quas cum intraremus intātum denſate ſunt vt nihil preter ipſas aſpicerem. exceptadūtaxat ſpecie ⁊ veſte eius qui meducebat. Et cuꝫ progrederemur ſola ſub nocte ꝑ vmbras ecce ſubitoapparent ante nos crebri flāmarumglobi aſcendentes quaſi de puteomagno rurſumqꝫ decidentes in eūdem. quo cum perductus eſſeꝫ repēte ductor meus diſparuit ac me ſolum in medio tenebrarum ⁊ horrēde viſionis reliquit. et cuꝫ ijdē ignium globi ſine intermiſſione modoalta peterent. modo rurſus ad inferiora laberentur. cerno omnia queaſcendebant veſtigia flāmarum plena eſſe ſpiritibus hominum qui inſtar fauillarum cuꝫ fumo aſcendēt̉tium nunc ad ſublimiora proijcerēnunc retractis ignium vaporibusrelaberentur in profundum. Sed ⁊fetor intolerabilis cum eiſdem vaporibus ebuliēs omnia illa loca tenebrarum replebat̉. Et cum diutiꝰibi pauidus conſiſterem vtpote incertus quid agerem quo verteremgreſſuꝫ qui mꝛ finis maneret. audioſubito poſt terga ſonitum immaniſſimi fletus ac miſerrimi ſimul ⁊ cachinnum crepitantem quaſi vulgi