Ex dya. Srego.

concitus deſcendit atqꝫ in eiuſdemruſtici amplexum ruit. eum qͣꝫ ex amore nimio conſtringere cepit brachijs et oſculari. magnas qͣꝫ gratias agere ꝙ de ſe talia iudicaſſet. dicens. Et tu ſolus es qui habuiſti oculos apertos ī me. Ex qua re penſandum eſt cuius apud ſe humilitatis fuit qui deſpicientem ſe ruſticuꝫamplius amauit. Qualis eniꝫ qͥſqꝫapud ſe lateat cōtumelia illata probat. Nam ſicut ſuperbi honoribusita plerunqꝫ humiles in ſua deſpectione gratulantur. Cūqꝫ ſe ⁊ in alienis oculis viles aſpiciunt. idcircogaudent quia hoc iudicium confirmari intelligunt quod de ſe ip̄is etapd̓ ſemetip̄os habuerūt..xiij.¶ Uenerandus vir Anaſtaſius ſancte romane eccleſie cui deo auctoredeſeruio notarius fuit. Qui ſoli d̓ovacare deſiderans ſtriuiuꝫ deſeruitmonaſterium elegit atqꝫ in loco iuxta nepeſſinam ciuitatem qui ſubpentonia vocatur per annos multos in ſanctis actibus vitam duxit.ei qꝫ monaſterio ſolerti cuſtodia p̄fuit. Quo videlicet in loco ingensdeſuper rupes eminet ⁊ profunduꝫſubter precipitium patet. Quadamvero nocte cum iaꝫ omnipotens deus eiuſdeꝫ venerabilis viri Anaſtaſij labores remunerare d̓creuiſſꝫ abalta rupe vox facta eſt que producto ſonitu clamaret dicens. Anaſtaſi veni. Quo vocato alij qͦqꝫ ſeptemfratres ex nomine ſuo ſunt vocati.paruo autem momento ea que fuerat emiſſa vox ſiluit ⁊ octauum fratrem vocauit. Quas duꝫ aperte voces congregatio audiſſet dubiumnon fuit. quia eorum qui vocati fu-

erant obitus propinquaſſet. Intrapaucos ergo dies primus venerandus vir Anaſtaſius eductus eſt. ceteri autem eodem ordine extra carnem educti ſunt. quo de rupis vertice fuerant vocati. Frater vero ille ad quem vocandum vox parumſiluit atqꝫ eum ita nominauit morientibus alijs paucis diebus vixit.et tunc vitaꝫ finiuit vt aperte monſtraretur quia interiectum vocis ſilentium paruū ſpacium viuendi deſignauerat. Sed mira res contigit.quia dum venerabilis vir Anaſtaſius de corpore exiret erat quidamfrater in monaſterio qui ſuper eumviuere nolebat Hic prouolutus eiꝰpedibus cepit ab eo cuꝫ lachrymispoſtulare dicens. Peto te per illuꝫad quem tu vadis ne ſeptem diesſuper te in hoc mundo faciam. Ante cuius ſeptimum diem etiam ipſedefūctus eſt qui tamen in illa nocteinter ceteros non fuerat vocatusvt aperte clareſceret. quia eius obitum ſola venerabilis Anaſtaſij interceſſio potuiſſꝫ obtinere. .xiiij.¶¶ Conſtātiꝰ p̄ſb̓r nepos bonifacijin ciuitate que ferencis dicitur ep̄iprecipue ſanctitatis viri equum ſuum duodecim aureis vēdidit quosin propriam ponens archā ad exercendum aliud opus diſceſſit. Tumſubito ad epiſcopum pauperes venerunt qui importune precabanturvt eis ſanctꝰ vir bonifaciꝰ epiſcopꝰad ꝯſolationem ſue inopie aliquidlargiri debuiſſet Sed vir dei quiaquod tribueret non habebat eſtuare cepit in cogitatiōe ne ab eo pauperes vacui exirent. Cui repēte ad