Diſtin. Prima.

vir ſāctus indicamit p̄dicationis licentiam qͣliter acceꝑit dicens. Ea q̄mihi loqueris ego qͦꝫ mecū ip̄e pertracto. ſꝫ nocte qͣdaꝫ ſpecioſus mihiꝑ viſionē iuuenis aſtitit atqꝫ in linguam meam medicinale ferramētū.i. fleubotoniū poſuit dicens. Eccepoſui verba mea in ore tuo egredēad predicandum atqꝫ ex illo die etiam cum voluero de deo non poſſūtacere.Tantus quippe illum ad colligēdas animas deo feruor accenderatvt ſic monaſterijs preeſſꝫ quatenusꝑ eccleſias. per caſtra. per vicos ſingulorum qͣꝫ fidelium domus circūquaqꝫ diſcurreret ⁊ corda audientium ad amorem patrie celeſtis excitaret. erat vero valde vilis in veſtibus atqꝫ ita deſpectus vt ſi quis illum fortaſſe neſciret. ſalutatus eumreſalutare deſpiceret. Et quotiensad alia tendebat loca iumentū ſedere conſueuerat. qd̓ deſpicabiliꝰ omnibus iumentis in cella potuiſſꝫ reperiri. In quo etiam capiſtro profreno ⁊ veruecum pellibus pro ſella vtebatur Per ſemetipſum ſacroscodices in pelliceis ſacculis miſſosdextero leuoqꝫ latere portare conſueuerat. ⁊ quocunqꝫ perueniſſꝫ ſcripturarum fontem accipiebat ⁊ rigabat prata mentium. Huius quoqꝫpredicatiōis opinio ad romane vrbis notitiam ꝑuenit atqꝫ vt eſt lingua adulantium auditoris ſui animū amplectendo necans eo tēporeclerici huius apoſtolice ſedis antiſtiti adulando queſti ſunt dicentesQuis eſt iſte ruſticus vir qui auctoritatem predicationis ſibi arripuitet officiuꝫ apoſtolici domini noſtri

ſibimet vſurpare indoctus preſumitMittatur igitur ſi placꝫ qui hūc eūexhibeat vt quis ſit eccīaſticus vigor agnoſcat. Sicut autem moriseſt vt occupato ī multis animo adulatio valde ſurripiat ſi ab ip̄o cordis oſtio nequaꝙͣ citiꝰ fuerit repulſa. ſuadentibus clericis conſenſū pōtifex prebuit vt ad romanam vrbeꝫdeduci debuiſſꝫ. ⁊ quenam ſua eſſetmenſura cognoſceret. Iulianum vero tunc defenſorem mittens qui ſabinenſi eccleſie poſtmodum in ep̄atu prefuit hoc precepit vt cum magno honore eum perduceret ita vtuihil dei famulꝰ ex conuentione eadem iniurie ſentiret. Qui parere deeo clericoruꝫ votis concitus volēs.feſtine ad eius monaſterium cucurrit ibi qꝫ abſente illo antiquariosſcribentes repperit ⁊ vbi abbas eſſꝫinquiſiuit. Qui dixerunt. In vallehac que monaſterio ſubiacet fenuꝫſecat. Iſdem vero iulianus ſuꝑbuꝫvalde atqꝫ contumacem puerumhabuit cui vix poterat vel ip̄e dn̄ari. Hunc ergo miſit vt eum ad ſe ſb̓celeritate perduceret. Perrexit puer ⁊ proteruo ſpiritu pratum velociter ingreſſus omnes qͣꝫ illic intuensfenum ſecantes requiſiuit quiſnameſſꝫ equitius. Mox qͣꝫ vt audiuit qͥseſſet eum adhuc longe poſitus aſpexit ⁊ īmenſo timore correptus eſt.cepit qͣꝫ tremore laſſeſcere ſe qꝫ ipſuꝫnutanti greſſu vix poſſe portare. qͣtremens ad dei hominem peruenitatqꝫ vlnis ſuis eius genuā deoſculans humiliter ſtrinxit. ſuum qꝫ dominum ei occurriſſe nunciauit. cuireſalutato dei famulus precepit dicēs. Leua fenū viride porta pabulūa E