tum mundū pauꝑcula mendicarem. tn̄ te teſtē inuoco ꝙ ꝯtra tu avoluntate vno crimine ip̄m nō redimerem nec ad vitā morleꝫ iterūreuocare Ip̄m at ⁊ me tue gr̄e recōmendo Veꝝ ne fructum centeſimū ꝑderet qui ꝑfectioneꝫ euangelicam ſeruātibuſ dat̉ qͥ de ſiniſtramiſerie ad dexterā glorie trāſferūtur religioſū habitū induit veſtes.ſ. griſeas humiles ⁊ abiectas cōtinentiā poſt mortē viri fui ꝑpetuāſeruas obedientiā ꝑfectam cuſtodiens ⁊ voluntariā pauptatē aniplectens Mendicādo qͦꝫ hoſtiatimite voluit. ſed mgr̄ Cōradus nonꝑmiſit Fuit at eiꝰ habitus taꝫ deſpectus vt deferret palliū griſeumpano alteriꝰ coloris ꝓ longatum.Manicas etiā tunice ruptas alterius coloris pano habuit emendatas Pat̓ vero ſuus rex vngarieaudiēs filiā ſuā ad tantā inopiaꝫdeueniſſe cōmitē quendā ad eammiſit vt ip̄am ad paterna liminareducere ꝓcuraret Qui vidēs ea tali habitu decoratā. cerneſqꝫ eaꝫ ſedente humiliter ⁊ filantē pre ꝯfuſione ⁊ admiratione exclamas aitNunꝙͣ filia regis tam vili habituinduta fuit nec lanaꝫ filare aliqn̄viſa fuit Cū vero ꝓ ſua reductiōevehementiſſime inſtitiſſet nullatenus adqͥeuit. malens cū pauperibus ī pauꝑtate degere ꝙ cuꝫ diuitibꝰ diuicijs multiplicibꝰ abūdare Vt vero eius animꝰ totus in deum trāſiret ⁊ nitenta eius deuotionullū impedimētū hr̄et. rogauitdn̄ꝫ vt oīm temꝑaliū ſibi ꝯtemptum infunderet ⁊ ſuoꝝ filioꝝ dilectione a corde ſuo euellē̓t ⁊ contraoēs ꝯtumielias ꝯtemptū ⁊ cōſtātiam largiret̉. Fuſa vero orōe audiuit dn̄m ſibi dicentē Exaudita eſtorō tua Rue dixit ancillis exaudiuit dn̄s vocē mea. qꝛ ⁊ oīa tꝑaliavt ſtercora reputo ⁊ de filijs meisnō plus ꝙ de alijs ꝓximis curo ⁊mei cōtemptum ⁊ opprobriū paruipēdo Nihilqꝫ iam aliud diligerevideor n̄ deū. Agr̄ qͦꝫ corādus ſepeſibi moleſta et ꝯtraria īponebat.⁊ qͥs amplius diligere videbaturab eius ꝯſortio ſeꝑabat. adeo vtduas antillas fideles ⁊ p̄dilectaſque a iuuentute ſua ſecum fueratenutrite ab ea remoueret multiseffuſis lacrimis hinc et inde Hocautē faciebat vir ſanctus vt eiusvoluntatē frangeret ⁊ vt ipſa ſuūaffectum totaliter ad deum dirigeret ⁊ ne aliqua ex acillis priſtināgloriam ad eius memoriam reuocaret In his āt omnibus inueniebat̉ ⁊ velox ad obedientiam ⁊ conſtans ad pacientia. vt ꝑ pacientiā animā ſuaꝫ poſſideret. ⁊ ꝑ obedientiaꝫ quoqꝫ victrix decorareturDicebat qͦꝫ ſi ꝓpter deū tm̄ time ohomine mortalē. quatuꝫ timere debeo iudice celeſtem. Ideoqꝫ magiſtro cōrādo pauperi ⁊ mendico etnō alicui diuiti epiſcopo obedientiam facere volui vt omnē occaſioneꝫ temporalis ꝯſolationis a mepenitꝰ abdicarē Ruadā vice d̓umclauſtrum quarundā ſanctimonialiū ab eis obnixe rogata intraſſꝫnon habita licentia a ſuo magro