recipiens glorioſum. Et ſic ipſa vidualē ſtatu cuꝫ deuocōe amplectit̉ne vidual̓ ꝯtinentie pͥmio fraudaret̉. ſꝫ fructū. lx. ꝑciperet vtpote q̄ decalogū preceptoꝝ cū ſex mīe operibus obſeruaret Verū cū mors viri ſui ꝑ totam fuiſſet turingiam diuulgata ipſa tāꝙͣ diſſipatrix ⁊ ꝓdiga a quibuſdaꝫ vaſallis viri fuiturpit̉ ⁊ totaliter ē eiecta vt ex heius pacientia clareſceret ⁊ pauꝑtatis diu conceptū deſiderium obtineret Adueniente igit̉ nocte in domō cuiuſdaꝫ tabernarij in loco vbiporci iacuerūt ſe eecepit deo grasml̓tas ages Hora vero matutinali ad domū fratrū mminorū ꝑgēs rogauit vt ꝓ ſua tribulacōe do gratias agerent ⁊ Te deū laudamꝰ cātarent Sequēti igit̉ die domuni cūiuſdam ſui emuli cum ſuis ꝑuulisiuſſa ē ingredi arto ſibi loco atqꝫexiguo ibidē admodū aſſignato.Que duꝫ ab hoſpite ⁊ hoſpita multum grauaret̉ parietibus valefec̄dices Libenter hominibꝰ valefacereꝫ ſi eos inuenirem Cōpulſa igit̉ad locuꝫ priorem redijt et ꝑuulosad loca diuerſa alendos trāſmiſitdum vero ꝑ quandā viam ſtrictaꝫluto ꝓfundo plena ſuꝑ quoſdamlapides ibidem poſitoˢ ꝑgeret ⁊ vetula q̄dam cui iaꝫ multa beneficiacōtulerat ſuꝑ eoſdem lapideſ tranſiens eidem cedere recuſaret ip̄a inlutum ꝓfundum cecidit ⁊ ſurgenſveſtimēta gaudens ⁊ ridēs abſterſit Poſt hec auteꝫ abbatiſſa eiusmatertera ipſius miniū pauptaticōpatiens ad ep̄m bamburgī ſeꝫipſius auūculum eā duxit Qui eāhoneſte ſuſcipiēs caute retinuit intendēs ipſam ſcd̓is nupcijs cōpulare Qd̓ cum ancille q̄ ſecum ꝯtiuētiam vouerāt didiceſſent et ex hocſe lacrimis ml̓tis afficerent beateElizabeth hoc cū gemitu retulerūtque eas ꝯfortās ait. Cōfido ī dn̄oꝓ cuius amore cōtinentia perpetuam voui ꝙ meū ꝓpoſitum firmumcuſtodiet ⁊ omnē violentiaꝫ conteret ⁊ conſilium humanū diſſoluetet ſi forte auunculus meꝰ volueritme alicui cōpulae̓ ammo diſſentiama verbis piter ꝯtradicam ſt ſinullū aliud mihi euadendi ſuꝑueinret remediū naſum mͥ ꝓprium detruncarem vt me ſic deforme quilibet abhorreret. Cū igit̉ de mādatoipſiꝰ ep̄i ad quoddā caſtrū inuitafuiſſet deducta demoratura ibidemdonec alicui in cōiugium traderet̉⁊ cū ipſa ſuā caſtitatē dn̄o cū lacrimis cōmēdaſſet eccedn̄o diſpōnete oſſa viri ſui de vl̓tramarinis ꝑtibus deferunt̉ Iuſſa ē igit̉ ab epor̄duci vt oſſibus viri ſui occurreretur Ipſa gͦ oſſa ab epō cum honorabili ꝓceſſione ⁊ ab ipſa cum ml̓ta deuotione ⁊ lacrimaruꝫ effuſione ſuſcepta ſunt Que ꝯuerſa ad dominū dixit. Gras tibi ago dn̄e qꝛin ſuſceptiōe oſſiū dulcis viri ineidelcī tui me miſerā ꝯſolari digͣtuses. Tu ſcis dn̄e qꝛ licet ip̄ꝫ te amatē multū amauerī tn̄ ob tui amoreeiꝰ pn̄tia libent̓ caruia terre ſcē ſubſidiuꝫ deſtinaui. et ꝙͣuis delcābilemihi eſſet adhuc cū eo viuere talicōditione vt cum ipſo pauꝑe ꝑ to