Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

euntes ad ſe vocauerunt et ab eisp̄dicati certatim oēs ad baptiſmigrāꝫ ꝯuolabat. Sie igit̉ paſche exferuorē fidei ꝓiectis armis ꝓperantfortit̉ p̄liari. Qd̓ alij audiēteſ audacter ꝯtra iermes ꝓperāt. Sꝫ germanus latēs cū ſocijs ſuis oēs amonuit vt cū ip̄e alleluia acclamaretoēs ſibi vno clamore rn̄derent. Qd̓cū factū eſſet tantꝰ hoſtes ſuꝑ ſe irruentes terror īuaſit vt armiſ ꝓiectis nō ſolū mōtes: ſꝫ ⁊ celū ſuꝑ ſeruere putarēt: cūctiqꝫ diffugerūt.Quadaꝫ vice dū ꝑ auguſtudunuꝫtraſiēs ad tumulū ſcī caſſiam ep̄ideueniſſꝫ: quo hr̄et ſe inqͥſiuit. Ille ſtatī e tumulo cūctis audiētibꝰrn̄dit. dulci qͥete ꝑfruor ⁊ aduentūredēptoris expecto. Et ille. Quieſceꝑ lōgū in xp̄o tp̄s ⁊ ꝓ nob̓ attētiꝰint̓cede vt obtine̓ ſacre reſurrectōiſgaudia mereamur. Cū apud̓ rauennā deueniſſꝫ: a regina placida⁊ filio ſuo valeriao honoīfice ſuſcēptus ē. Hora v̓o cene regia miſit eivaſ argēt̓eū ampliſſimū delicatioribꝰ cibiſ plenū. Qd̓ ille ſic ſuſcepitvt cibos famul̓ trāde̓t ⁊ ſibi ꝓ pauperibꝰ vas argenteū retine̓t. Locovero muneris miſit regīe ſcūtellāligneā panē ordēaceū ꝯtinentē Qd̓illa libent̓ ſuſcepit ⁊ vaſ illud poſtmodū argēto texit. Quadā verovicedū p̄dicta regina eū ad ꝯtuiuiūinuitaſſet: ille benigne ānuens abhoſpitio ſuo vſꝫ ad palaciū: eo ꝙieiunijs ⁊ or̄ōibꝰ eſſet ꝯfectꝰ aſinōdeferēte portatꝰ eſt. Sꝫ dū cōmede̓taſinꝰ ſācti germani mortuꝰ eſt. Rd̓regina audiens equū mire māſuetu dinis ep̄o p̄ſentarifecit. queꝫ intuens: ait Meꝰ mihi aſinꝰ p̄ſentet̉qꝛ qui hūc me attulit: reportabit.Pergēſqꝫ ad cadauer. Surge inqͥtvt noſtro reu̓tamur hoſpitio. Statimqꝫ ſubſiliēs ſeipſū ꝯcuſſit. ⁊ qͣſinihil mali paſſus eſſet germanuꝫad hoſpitui deportauit. Sꝫ anꝙͣ derauena exiret p̄dixit ꝙ neq̄ꝙͣ ī hocſeculo diutiꝰ moraret̉. Poſt modicū febre arripit̉: ⁊ die ſeptīa ī dn̄omorit̉. ⁊ corpus eiꝰ ad gallias ſic̄a regina petierat: trāſportat̉. Vbiit aūt circa ānos d̓n. ccccxxi. Verūcuꝫ ſcūs germanꝰ btō euſebio vercellen̄. ep̄o ꝓmiſiſſet ꝙ in ſui reuerſione eccleſiā quā fundauerat ſibidedicaret: cū intellexiſſet euſebiusſcn̄ germanū exiſſe de corꝑe eccleſiam ſua dedicaturꝰ cereos accendiiuſſit. ſꝫ ꝙͣto plꝰ accedebant̉: tantoplus extīguebatur. Qd̓ vidēs euſebius ītellexit dedicatione aūt aliotꝑe oportē fieri: aut alteri ep̄o reẜuari. Cū igit̉ corpus bt̄i germamvercellas delatū fuiſſet: mox ī p̄dicta eccleſiā īducit̉: ⁊ ſtatī oēs cereidiuinitꝰ inflāmant̉. Tūc euſebiuſꝓmiſſiōiſ ſācti germam meminit⁊ qd̓ ſe viues factuꝝ ꝓmiſea̓t mortuuꝫ feciſſe cognouit. Hͦ ita oportet accipi vt nō intelligat̉ de magͦeuſebio vercellēſi ꝙ tꝑe ip̄iꝰ factūſit hoc. Nā ip̄e ſb̓ valēte imꝑatoremortuꝰ fuit. et a mortē ipſiꝰ vſꝫ admorteꝫ ſāctigermam vltra. l. annieffluxerāt Fuit gͦ aliꝰ euſebiꝰ ſb̓ qͦiſtud qd̓ enarrat̉: euenit De ſancto Lupdgero epiſcopo monaſterienſi.Y