Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

de nocte īcedūt p̄pararent illa nocte ſcūs g̓manꝰ ſtatuit vigilare. etecce vidit ml̓titudine demonū ī forma hoīm ⁊ mulieꝝ ad mēſaꝫ veniēteꝫ. qͥ eis p̄cipiēs ne abiret. cūctoꝫde familia excitauit. īqͥrens ſi illaſperſonas cognoſceret ui cū omīsvicinos ſuos ⁊ vicinas eſſe diceretmiſit ad domoſ ſingulorū demonbꝰ precipiēs ne abirent ⁊ ecce oēsin ſuis lectulis ſunt inuenti. Adiua̓ti gͦ ſe demōes eſſe dixerunt qͥ ſic hominibꝰ illudebāt fo tꝑe beatus lupus ep̄s trecaſine florebat cuiusvrbē cū rex attila obſideret ſuꝑ porta beatꝰ lupus acclamās qͣs eſſetqͦ eos ſic impeteret req̄ſiuit. Cui illeEgo ſum attila flagellū dei Quo cōtra huīlis preſulgenies ait ẜt egolupꝰ heu vaſtator gregis dei et indigens flagello dei. Moxqꝫ portas reſerari iuſſit Illi autē d̓initꝰ ex cecatiꝑ portā ad portā tranſierūt. nemine vidētes aūt ledentes Btus g̓ germanus aſſumpto ſācto lupo ep̄o ībritaniā vbi heretici pullulauerātꝓfectꝰ eſt Sꝫ dū in mari eſſent ⁊ tēpeſtas maxima oriret̉. oratione ſcīg̓mam traquillitas magna efficit̉⁊ honorifice a popul̓ ſuſcipiunturquorū aduentu demones iā predixerant. qͦs ſcūs g̓manꝰ ab obſeſſiscorporibus expulit Verum duꝫ hereticos ꝯuciſſent ad ꝓpriā r̓dierūtCum in qͦdam loco infirmꝰ decūberet. cōtigit vt totus ille vicus repētino incedio ꝯflagraret. qui cum rogaretur vt inde aſportae̓tur ⁊ igneeuaderet. Ille incendio ſe oppoſuit⁊ vltra citraqꝫ omnia conſumenteflamina hoſpiciū eius non tetigitDum ad britamam iteratō rediretvt hereticos cōfutaret. quidam exdiſcipulis eius gradu cōcito eiꝰ veſtigia ſequebat̉. q̄ tn̄ apud tormadomorum infirmus occubuit. Rediens īde beatus g̓manus ſepuleꝝdiſcipuli aperiri fec̄ Ipſumqꝫ vocauit ex nomine qͥd agerꝫ ⁊ an ſecuꝫadhuc militare cuperet requiſiuitMox ille reſidens cuncta ſibi cōſtare ſuauiā ac ſe nolle ecōtra vlteriꝰreuocari reſpōdit Tūc ſcō annuētevt reqͥeſcerꝫ. ille depoſito capite rurſum in domino obdormiuit. dumī britama predicaret ⁊ ſibi ⁊ ſocijsrex britanie hoſpicium denegaſſetbubulcus regis regreſſus a paſcuis acceptaꝫ p̄bendam in palatō adꝓpriū tuguriū referens vidit btūmgermanū cuꝫ ſocijs famē ⁊ frigoe̓laborantē Quos in domo ſua bemigne recepit ⁊ vnicum vitulum queHabebat hopitibꝰ occidi mandauit. Poſt cenā ſāctus germanꝰ oīaoſſa vituli ſuꝑ pellem vituli ꝯpomfecit ⁊ ad eius orationeꝫ vitulꝰ ſinein ora ſurrexit. Sequēti die germanus regi feſtinꝰ occurrit cur ei hoſpicium denegauerit patent̓ inqͥritTūc rex vehemēter attōnituſ ſibi reſpondere nō potuit ẜt ille egrederein qͦt ⁊ regiū meliori dimitte. Germanꝰ igit̉ dei mandato ſubulcū cūvxore ſua venire fecit et vniuerſisſtupentibꝰ regeꝫ ꝯſtituit ⁊ extuc reges ex genere ſubulci ꝓdeuntes dominant̓ genti britanie Cum ſaxōnes cōtrā britones dinicarent et ſepaucos viderent. ſanctoꝫ inde frai