Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

A44ſciuerit admittat̉. Si āt neſcierittāꝙͣ inſciꝰ ⁊ indignꝰ ab ep̄i p̄ſētiarepellat̉. Fauent oēs eiꝰ ſentēcieet quis ſufficiēs eſſet hanc q̄ſtionem ꝓponere ſciſcitant̉ Cunqꝫ nullus ſufficiēs inueniret̉. ep̄s dixitRius em̄ noſtꝝ ad hoc taꝫ ſufficiens eſt ꝙͣ vos o dn̄a. q̄ ceteros noset eloquentia preceditis ⁊ ſapientia plus nobis omnibꝰ rutilatis.Vos igit̉ hac ꝓponite queſtioneꝫTunc illa dixit Interroget̉ qd̓ eſtmaiuis miraculum qd̓ deꝰ vnꝙͣ inꝑuare fecei̓t Interrogatꝰ d̓ hoc peregrinꝰ ꝑ nunciū dixit. diuerſitaset excellēcia facierū Inter tot eniꝫhomines qͥ fuerūt ab inicio mūdiet vſqꝫ in finē futuri ſūt. duo reꝑiri nō poſſent quoꝝ faciēs ꝑ oīa ſimiles eſſent In ip̄a quoqꝫ tā mimina facie deꝰ ꝯmnipotēs oēs ſēſus corporis collocauit Audiētesomnes eiꝰ rn̄ſionem admirantesdixerūt vera ⁊ optima ſolucō q̄ſtiom̄s Tunc mulier ait Proponat̉.ſibi ſcd̓a q̄ſtio grauior in qͣ meliꝰpoſſumus eius ſapientiā expeririQuerātur ab eo vbi terra ſit altioromni celo Percōtatus de hoc pegrinꝰ rn̄dit. In celo empireo vbireſidet corpus xp̄i. Corpꝰ eniꝫ xp̄iqd̓ eſt altiꝰ omni celo ē de noſtracarne formatu. porro caro noſtraquedā terrea ſb̓ſtantia ē Cum igitur corpꝰ xp̄i ſuꝑ omnes celos ſitet de noſtrā carne originē duxeritcaro aūt noſtra de terra ſit condita. ꝯſtat ꝙ vbi corpus xp̄i reſidet.ibi proculdubio terrā alcior celomanet Refert nunciꝰ quid reſponderat ꝑegrintis Et ecce reſponſionem eius mirabiliter approbat ⁊magnifice eius ſapientiaꝫ laudtātTunc iteꝝ illa dixit Fiat ei tertiaqueſtio grͣuiſſima ⁊ occulta ⁊ adſoluendum difficilis ⁊ obſcura vtſic eius ſapientia tercio cōprobet̉etſi dignus ſit ꝙ ad menſam ep̄imerito admittat̉. Querāt̉ igit̉ ſicab eo quātum ſpaciuꝫ ſit a terrāvſqꝫ ad celū Requiſitus de hoc pere grinꝰ nūcio dixit Vade ad eumqui te miſit ad me ⁊ de hoc euꝫ diligencius ꝑcūctare Ipſe em̄ meliꝰme nouit hoc ⁊ ideo tibi de hoc melius rn̄debit. Nā ipſe illud ſpaciūmenſurauit qn̄ de celo in abiſſuꝫcecidit. ego nunꝙͣ de celo cecidi ⁊ideo illud ſpaciū nunꝙͣ talit̓ menfuraui nō ē enī mulier ſꝫ dyaboluſqui ſe poſuit in ſimilitudine mulieris. Audies hec nunciꝰ vehementer expauit ⁊ ea q̄ audierat coraꝫomnibꝰ recitauit Mirantibꝰ itaqꝫomnibꝰ et ſtupentibꝰ. antiquꝰ hoſtiſ d̓ medio eoꝝ euanuit xp̄s ātrediēs ad ſe amare redarguit ſeip̄m ⁊ de ꝑpetrata culpa veniaꝫ lanientabilit̓ precabat̉ Miſitqꝫ nūciū vt introduceret̉ peregrinꝰ ſꝫ nequaꝙͣ amplius inuenitur. Ep̄uſvero tunc populuꝫ cōuocauit et eieuidēter expoſuit ordinē geſte reiPrecepitqꝫ vt oēs ieiunijs et oracōnibus inſiſterent. ſi forte dominu̓s alicui reuelare dignaret̉ quiſnā ille peregrinꝰ fuerit qͥ eū a tanto ꝑiculo liberauit. Reuelatuꝫ ē rlla nocte ep̄o ꝙ beatꝰ Andreas fuerit qͥ ꝓ liberacōne ep̄i ſe poſueritb &