Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſe ꝯtulit. ſeqꝫ in formā pulch̓rimemulieris tranſformauit. Venit gͦad palaciū ep̄i aſſerens ſe velle cōfiteri eidē. Mandat ep̄s vt ſuo penitētiario ꝯfiteat̉. cui plenitudinētradiderat ptatis. Renunciat illaꝙ nulli hoīm niſi ſibi ſecreta ꝯſcīsſue reuelabit. ſicqꝫ victꝰ ep̄s: eamad ſe venire precepit. Cui illa. Obſecro dn̄e miſerere mei. Ego em̄ inannis puellaribꝰ vt cernitis cōſtituta. ⁊ a puericia delicate nutritanecnō a regia ſtirpe ꝓgenita: hūcin ꝑegrino hītu ſola veni. Nā pat̓meus rex eſt ⁊ potens valde. q̄ cuidā magno principi volebat me inꝯiugiū ſociare. Cui rn̄di ꝙ omneꝫthoꝝ abominabar mari falem qꝛvirginitatē mea xp̄o in ꝑpetuumdedicaui. ⁊ ideo nunqͣm poſſem incarnalē copulam ꝯſentire. Dennqꝫſic artata: oportebat me a̓ eius voluntati obedire. aut certe diuerſaſubire ſupplicia. Latēter fuga iij.magis eligens exulare: ꝙ ſponſomeo fidē infringere. Audiens v̓ovre ſcītatis preconiū: ſub alas veſtre ꝓtectionis ꝯfugi: ſpetans meapud vos locū reperire qͣetis. vbipoſſim ꝯtemplacōnis caꝑe ſecretaſilentia. pn̄tiſqꝫ vite vitare naufragia. ⁊ ꝑturbacōes mundi fugereꝑſtre pentis Admirans in ea ep̄snobilitateꝫ generis. pulchritudinem corꝑis. tam immenſū decore.⁊ tante eloq̄ntie venuſtatē: placida ⁊ benigna voce rn̄dit Eſto ſecūra filia: nec formides. qꝛ ille ob cꝰamorem te. ⁊ tuos ⁊ tuā tam viriliter ꝯtempſiſti: tibi ob hoc in preſēti cumulum gratie ⁊ in futuro plenitudinem glorie largietur. Sed ⁊ego ſeruꝰ eius: me ⁊ mea tibi o ffero. eligaſqꝫ tibi vt placuerit manſionem Volo autem vt mecum hodie prandere debeas. Cui illa. Nōli inquit pater. noli de hac re merogare: ne forte ex hoc aliqua male ſuſpitionis cauſa proueniret. ⁊intor fame veſtre demgrationē aliquam pateretur. Ad quaꝫ epiſcopus dixit. Plures erimus ⁊ nō ſoli. ⁊ ideo nullus male ſuſpitionisſcrupulus poterit generari. Venientes itaqꝫ ad menſam epiſcopꝰ⁊ illa ex oppoſito ꝯſederūt: ceterishinc ⁊ inde reſidentibꝰ. Intendit ineā ep̄s crebro. eiuſqꝫ facie nituerinō deſinit ⁊ pulch̓tudinē admirari. Sicqꝫ d̓um oculus figit̉: animꝰſautiat̉. ⁊ dū eius faciem non deſinit intueri: antiquꝰ hoſtis cor eiuſgraui iaculo vulnerauit grauiterPerpendit ipſe d̓yabolus hoc. etpulch̓tudine ſuā cepit magis acmagis augere. Iamqꝫ epiſcopusꝓximus erat conſenſui vt eam deillicito oꝑe attemptaret: quandopoſſibilitas ſe offerret. Tunc ſubito peregrinus venit ad oſtiuꝫ: crebris ictibꝰ ⁊ magnis clamoribusſibi poſtulans aperiri. Cūqꝫ ſibi aperie̓ nollent. ⁊ ille clamoribus ⁊ictibꝰ minis eis fieret importunꝰ:interrogauit ep̄us muliereniſi ingreſſum illiꝰ hoīs ꝑ egrim acceptaret. Cui illa. Proponatur ſibi aliqͣq̄ſtio ſatis grauis: quā ſi enodaē