ferendo ⁊ equo animo tolerādotuti eē valemus. Suꝑandā aitVirgilius. omnis fortunā ferendo eſt. Hoc autem maxime oꝑeratur paciencie virtus que omnibus neceſſaria eſt ſine quā fuccumbit mens et deficit animuscum aliquod ſimſtrum accidereviderit. Eapropter in hoc ẜmone de paciencia erimꝰ tractaturiDe quā tres condiciones facieMus¶ Prima eſt de eius deſcripcione.¶ Secunda de eius determinaciorie¶ Tercia de eius acquiſicione.¶ Quid ſit paciencia ⁊ de multiplici eius accepcōe¶ Capitulum primumNima conſideracō eſt d̓pacientie deſcripcōe inqua quid ſit pacientiaoſteridemꝰ. Et Iactancius. v.libro diuinaꝝ inſtitutionuꝫ adhec ſic dicit. Pariencia eſt malorum que aūt inferuntur aut accidunt cum equanmitabe placio. ⁊ Tullius in rethorica eandem ſentenciam loquitur ſubalijs verbis dicens. Patientia ēhonieſtatis aut vtilitatis cauſarerum difficilium ⁊ arduarumvolūtaria ac duuturna ꝑpeſſioEt pro ampliori declaratiōe nōtandum ꝙ quintuplex paciētiainuenitur¶ Prima eſt remiſſorū¶ Secundā mūdanorumTercia ſtultorumQuarta ypocritarumQunta virtuoſorum¶ Prima eſt pacientia remiſſorum eorum ſcꝫ quibus ex officōnicumbit reprehendere corrigerevel punire aliena peccata. et tamen illa tolerant. Contra quoseſt. c. Facientis. lxxxvi. diſ. vbidicitur. Facientis ꝓculdubio culpam habet qui quod poteſt corrige negligit emendare. ⁊ lxxxiijdi. c. Conſentire. Conſentire videtur tractanti qui ad reſecādaque corrigi debent non occurritet eadem di. iij. c. Error. Cui nōreſiſtitur approbatur et veritascum minime defēſatur opprimitur. Negugere quippe cum poſſꝫꝑturbare ꝑuerſos nihil aliud eꝙ fouere. Nec caret ſcrupulo ſotietatis occulte qui māifeſto facinori deſinit obuiare. De hacautem vel tolerancia vel punicione maloꝝ copioſius diſputabitur in ſermone de iuſticia¶ Secundā eſt pacientia mundanorum eoruꝫ ſcꝫ qui proptermundum quoſcūqꝫ labores ſtrēnu̓e tolerant. de quibus diciturlxvij. di. c. Omnes. Om̄s huiꝰſeculi dilectores in terrenis hijsrebus fortes ſunt. in celeſtibusautem debiles Nam pro tēꝑali