hot dicit Auḡ. vij. cōfeſſionū fuiſſe de mente platonis. et. x. deciuitate dei. c. iij. fuiſſe de mendePorphirij. Concludenduꝫ ergoẜm Tho. vbi ſupra ꝙ ph̓i noncognouerunt miſteriū diuinaꝝperſonaꝝ ꝑ ꝓpria que ſūt paternitas filiacio ⁊ proceſſio. Iuxtaillud aplī. i. ad cor. ij. Loquimur dei ſapienciam quā nemopricipū huiꝰ ſeculi nouit ſcꝫ philoſophoꝝ ẜm gloſam. cognou ērunt tamen quedā attributa qappropriatur ꝑſonis ſicut poteciā appropriātur patri ſapreciāfilio et ſpiritui ſancto bonitas.Vi vero aliquis quereret Ad qd̓eſt ergo neceſſariā cognicio trinitacis ſi humana racōe cognoſci nō poteſt. Reſpōdet Tho. ꝙtalis cognicō neceſſaria eſt nobis dupliciter. Vno modo ad recte ſenciendum de creacōe reruꝫPer hoc em̄ qd̓ dicimꝰ deū om̄āfeciſſe verbo ſuo. excludit̉ errorponētiū deū ꝓduxiſſe res ex nc̄c̄itate nature Per hoc āt qd̓ ponimus in eo ꝓceſſione amoris onditur ꝙ deus nō ꝓpter aliquaꝫindigenciam ꝓduxit creaturasneqꝫ ꝓpter aliqua cauſam extr̄iſecām. ſed ꝓpter amorem ſue bonitatis Secūdo fuit neceſſariācognicio trinitatis ad recte ſēciendum de ſalute generis humain que ꝑficitur per filium nnicarnatum¶ Iecundum qd̓ cōſideranduꝫoccurrīt de trinitabe dicitur ſcripture p̄nunciacō. In veteri nāqꝫlege ſepius pluralitas perſonarum eſt p̄ſignata. Nam ſcribit̉geneſis primo. In principio creauit deus celum et terram. ſcd̓ꝫNicolaum de lyra hebrayca veritas habet. In principio heloymcreauit celum et terram. Heloym autem eſt plurale huius nōminis. Hel. ſicut patet ſcientibus proprietātes ydeomatis hebrei. per hoc autem ꝙ nomē plurale diuinū cōrungitur cum verbo ſingularis numeri. cum dicit̉creauit heloym. at̄ ſi diceret̉ creauit dij. oſtēdit ſcriptura ꝙ indeo eſt aliquā pluralitas invnitate eēncie et tal̓is modꝰ frequefiſſime in veteri teſtamēto iuenitur. Ved contra hoc reſpondent iūdei dicentes. ꝙ hoc nomheloym qn̄ ponitur pro deo iniproprie dicitur et iidifferenteraccipitur pro ſuo plurali et ſingulari. quando aubem de deo vero dicitur ſemper accipitur ī ſingulari. et ſic ſumitur in propoſito quando dicitur. In principiocreauit heloym .i. deus. Ad quaſolutionem infr̄igendam arguit nnicolaus de lyca ex textu ſacre ſcripture quia hoc nomen heloym quando ponitur pro deo ⁊Alia nomina diuinā dicunt̉ frequenter de deo vero in plurali.qd̓ pabet manifeſte quiā cōuingitur cū adiectiuis pluralis nu̓i