Annū qd̓ cōſideranduꝫoccurrit de trinitate dr̄natural̓is cognico vbi videndū eſt vtꝝ ꝑ racōne naturalem poſſit cognoſci trinitas perſonarū diuinaꝝ. Et rn̄det Alexander in. i. ſūme. et tho. i. ꝑte.q. xxxij. ꝙ impoſſibile eſt ꝑ racione naturalē ad cognicone trinitatis venie qꝛ hō ꝑ rōne naturalēin cognicōꝫ dei venire nō poteſtniſi ex creaturis. creature autemducūt in dei cognicionē ſicut effectus in cauſā. hoc ergo ſolū racione naturali p̄t de deo cognoſci qd̓ cōpetere ei neceſſe ſit ſid̓mqd̓ eſt omniū enciū principiumvirtus autē creatiua dei eſt cōmunis toti trinitati. vn̄ pertinetad vnitatem eencie nō ad diſtinctione ꝑſonaꝝ. Per racione ergo naturalē cognoſci pn̄t d̓ deoea que ꝑtinent ad vnitatē eēncie. nō autē ea que ꝑtinēt ad diſtinctionē ꝑſonaꝝ. Qui auteꝫꝓbare nntitur trinitatē ꝑſonaꝝnaturali racōe fidei dicitur derogare. Primo quidē quātū ad dignitate ipſiꝰ fidei qͥ eſt vt ſit derebꝰ inuiſibilibꝰ que rationē humanā excedūt. Secūdo ꝙͣtū advtilitatē trahendi aliquos ad fide. cū em̄ aliqͥs ad ꝓbandū fidēinducit racōes que nō ſūt cogetes cedit in deriſionē infideliū q̄tredūt ꝙ hmōi raciōibꝰ mintamux et ꝓpter eas credamꝰ IdeoIldicit̉ Hilarius libro detrinitateNō pubet homo ſua intelligencia ſacramentū generacōis et ꝓceſſionis ſe poſſe cōſequi. Et dyoniſius li. de di. nō. Non eſt inquit audendū dicere aliquid neccogitare de ſuperſubſtanciali occulta diuinitate p̄ter ea que diuinitus nobis ex ſacris eloquijsſūt exp̄ſſa. Notandū tn̄ ẜm Landul. i. i. di. iij.ꝙ poſſumus perymaginem venire in cognicionetrinitatis in diuinis non tamenſuppoſitorum ſed ꝑfectionū vtarguatur ſic. Omnis perfectioque eſt in nobis eminenciꝰ ē indeo. Iſta cōceditur a ph̓o. qꝛ cōcederet ꝙ ſpeciēs ſuperior contineret virtualiter omnē perfectionem inferioris remota imperfectione ſed perfectionis eſt in nobis mens noticia et amor. ergoarguitur eē in deo. Iſtud acceptat̉ a philoſopho qui in. xij. methaphi. ait. ꝙ in deo eſt ſūmuſintellectus et ſummū intelligere ⁊ ſūma voluntas ſumme volūptuoſa. ideſt gaudioſa vbi Cōnientator commento. xxxvij. ꝓbat ꝙ in deo eſt intellectꝰ et voluntas ⁊ actꝰ eoꝝ ꝙuis nō ꝑ additam re vel intencione Hoc ided̓t ī fine cōmēti. xxxvi. ꝙ in d̓oeſt trinitas perfecta ſed dicit ꝙhac trinitate putauerūt chriſtiam eē trinitatem ſuppoſitorum⁊ illud ipſe negat ſꝫ male negat33
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten