deſtructionem tiuitatis iheruſaleꝫ vbi vigebat diuinꝰ cultꝰ dequo ip̄e erat zelātiſſimꝰ Quarereputans peccatum patris ſuuꝫnuncios miſit dicens. Peccauirecede a me et omne quod impofueris mihi feram. Prudenterin hoc egit. vt dicit̉ Aug. xvi. deciuitate dei ca. ij. In omnibꝰ fere gentibus quodammodo voxnature iſta ꝑſonuit vt ſubiugari victoribꝰ mallent quibꝰ cōtingit vnici ꝙ bellita omnifariapaſtacōne deleri. Indixit itaqꝫrex aſſiriorum ezechie trecentatalenta argenti et trignita auriDeditqꝫ ezechias omne argentum quod repertuꝫ fuerat in domo domini et in theſauris regiſEt cuꝫ nō ſufficeret cōfregit val̓uas templi dei et laminas aureas quās ipſe affixerat ad decoreet dedit eas regi aſſiriorum. Dicit incol̓. de lyra ꝙ ex hoc accipitur argumentū ꝙ principes ī neceſſitate ꝓ cōſeruacōe reipublice pn̄t atciꝑe de theſauris eccie.Nam vt dicitur. xij. q iij. c. AuꝝAurum habet eccīa non vt ſeruet ſed vt eroget. Scd̓ꝫ vero magiſtruꝫ in hyſtoriā. accepta pecunia rex aſſiriorum ſub pacto īpace dn̄nt̓tendi regnum ezechie infideliter agens pactū nōſeruauit. ſed miſit exercitum etnuncios i iheruſalem ad terredum ezechiam vt territus red-deret ciuitatem et populus trāſferretur in aſſirios ⁊cultus dn̄ide iheruſaleꝫ auferretur. Quodnullo modo ezechias fecit ſꝫ reſtitit. Et cōuocās populū exhortatus fuit ad defendendum tēplum ſanctū et gentē. ¶ Quiavero in hoc capitulo de regno aſſiriorum fit menſio. ideo de illocōſideremus tria¶ Primo originemSecundo dilatacione inTercio terminacionem¶De regno et monarchia aſſirioꝝ et pͥmo de ortu eiusRimo cōfideremus regin aſſiriorum originemDicit magiſter in hiſtoria ſuper geneſim poſt capitulūde morte abrahe. Exortuꝫ eſt regnum aſſiriorum viceſimo quinto anio Yaruch proaui abraheſub belo. Qd̓ quidem intelligendum eſt quantum ad regnimicium. Nam belus primus intrauit aſſiriam ⁊ parum obtinuit in ea ſed eo mortuo filius eiꝰminus. vt refert Iuſtinus ⁊ horoſius botam aſſiriam occupauit et in regione aſſiriorum edificauit ciuitatem quam mniuenominauit annio regni fui quadrageſimonono. Quinquagnita autem annis bella finitimisnitulit. Qui duꝫ deficientē a ſe