Nycolaus de lyra ꝙ duo dres vltimi fuerunt dicti ꝓpter cōminacionem tantū ſicut eciā dixit Ionas de xl. diebꝰ. Primꝰ vero dies fuit ꝑ modum ſentencie diffinitiue quare peſtilencia fuit tātūilla die. Ideo ſubditur in textuCumqꝫ extendiſſet manum ſuam angelus domini ſuper iheruſalem vt diſperderet eam inſertus eſt dn̄s ſuꝑ afflictionemet ait angelo ꝑcucienti populuꝫSufficit nūc contine manu tua.Tali peſtilencia ꝑcuſſus fuit populus ille. Nos vero diebꝰ iſtismagnas clades fieri vidimuset peſtilencijs pene Italiam deuaſtatam poſcentibꝰ quideꝫ peccatis populoꝝ frequēcius peſtilēcie irrumpūt. Ideo timendus eſtdeus quia ipſe viuificat et mortificat qui eſt benedictusin ſecūla ſeculorum Amen.¶ Sermo decimuſquinius deiudicio dei cōtra ſenacherib nome dn̄i blaſphematemAnctum et ineffabile nomen dei ſic viluit in ore chriſti annorum vt illud blaſphemari et maledici ducatur quaſipro nichilo. Aperiūt namqꝫ multi fetidum osm blaſphenias mmipias creatoris ſui et irreuerēterſacrilegis buccis lacerant altiſſimā maieſtatem regis regū ⁊ domini angeloꝝ et hominū ꝓ quibus in hoc ſermone bene eſſe arbitratus ſum iudicium dei depromere contra ſenacherib blaſphemantem. In illo ſiquidē ſpeculabimur ꝙ graue ſit peccatumbla ſpherma et maledictio dei d̓quo tria miſteria ꝓpominus cōtemplanda¶ Primū dicitur ſuꝑbie etviolencie¶ Secūdū maledictiōis ⁊ blaſp̄henmie¶ Terriū punicōis ⁊ vindicte¶ De ſuperbia et fraude ſenacherib regis¶ Capitulū primū.Nſaciabilis eſt animuſambitioſoꝝ quibꝰ necipſe mundus botus ſufficere poteſt. patet hoc in ſenacherib de quo. iiij. Regum. xviijdicitur ꝙ annio. xiiij. regis Ezechie aſcendit ſenacherib rex aſſiriorum ad vniuerſas ciuitatesiudā munitas ⁊ cepit eas tuntmiſit ezechias nuntios ad regeaſſiriorum. Nycolaus de lyra ditit ꝙ ezechias ſciens populumſibi ſubiectum et agacꝫ patremſuum deum multipliciter offendiſſe merito timuit ne in vindictam dictorum malorum ꝑinit̓beretur rex aſſiciorum venire ad