miſericordiam ⁊ ipſe deꝰ ſanabat eos. Racio autem miſtica ēquia ſerpens ille figurabat chriſtum paſſum in crute ꝑ cuius intuitum fide ⁊ deuocōe ſanamura morſu ſathane. Exquo xp̄usdixit Iohānis. iij. c. Sicut exaltauit moyſes ſerpentem in heremo. ita exaltari oportet filiumhominis. Dicit magiſter ī hiſt.ꝙ illum ſerpentem eneum habuerūt ſecum filij iſcahel ſemꝑ⁊ magnifice repoſitus eſt in iheruſalem. Tandem ob cultū ſuꝑſticionis queꝫ ſibi exhibebat pōpulus. cōminiuit eum in puluerem rex ezethias ⁊ poſuit in torrenteꝫ cedron. ſicut eciā pꝫ qͣrtarubrica. xix. c.¶ Sexta plaga enarrātur nuneri. xxv. c. qn̄ ſcꝫ īſrahel iniciatus eſt .i. cōſecratus Beelfegorydolo inadianitarū. Iratus dn̄ſdixit ad moyſen. Tolle cūctosprincipes populi et ſuſpende inpatibulis contra ſolem vt auertatur furor meus ab iſrahel: Dicit magiſter ī hiſt. forte qͥa ſubditos nō corripiebāt duces tribuū voluit ſuſpendi Vel pociuspͥncipes .i. actores hꝰ idolatrieocciſiqꝫ ſunt vignitiquatuor milia hominum¶ Septima plaga fuit quandoiuuenes plurimi zelo Finees accenſi multa millia hominiū ꝑcuſſerūt Vt .n. refert Ioſephus ⁊ponitur Numeri. xxv. Pricepstribus Simeon Zambri filiamcuiuſdā potentis Madianitaꝝduxerat que dicebatur Corbi.qui vxore iubente in quadā ſolēnitate cū alijs ducibus d̓o nōȳmolauit. Quāobrē cum a moyſē reprehenderentur in generali qui colebant ydola non deuꝫille corām omnibus profeſſus ēſe alienigenam duxiſſe et ſe idola colere nec titannicis legibusquas ipſe ſibi moyſes impoſuerat obnoxium eſſe. quibus ſubſigmento legum et dei grauioriſeruitute populuꝫ premebat̉ ꝙegiptij cū ꝓpriū auferebat viuedi arbitriū. et diſcedens coramomni multitudine q̄ flebat ātefores tabernaculi intrabat tab̓naculū vxoris. Surgensqꝫ finies filiꝰ eleazari de medio ml̓titudinis et accepto pugione ingreſſus eſt poſt euꝫ in lupanaret cum inueniſſet coeuntes perfodit ambos in locis genitalibꝰQuo exemplo moti multi i dolatras plurimos interfecerunt.Quid plura Vt concluditur inargumento in epiſtolam ad romanos. ita crebra prouocatiōedn̄m irritauerūt vt omnes inheremo morerentur. nec pluresex ſenioribꝰ eorum ꝙͣ duo homines terram promiſſionis intrarunt. Nos igitur caueamꝰ nobis ne deum contra nos percatis noſtris prouocemus. quiaqͣnto plura dignioraqꝫ ab ipſo