prohibet̉ eos quin ſuum reprobum ſenſum ſequantur. Reſpōdet ergo Thomas ad auctoritates incontrauum allegatas. ꝙtriplex eſt malum ſcꝫ culpe et pene et danim. inter que eſt differen̄cia quia malum culpe eſt inagendo. riam peccatum dictumvel factum vel concupitum contra legem dei. vt dicit Auguſtinus contra Fauſtum. Malumvero penie et danini eſt in paciedo. Illud eſt voluntariū iſta inuoluntaria. Deus igitur eſt cauſa mali pene quia oninis penaiuſta ⁊ qui contrarium aſſereretdiceret vtiqꝫ propoſitionem hereticam. xxiiij. q. xlv. c. Quidamtociliam. Similiter dicendumeſt de malo danim Vnde Iob pͥmo Non dixit Caldei abſtulerunt. ſed dixit. Dominus deditdominꝰ abſtulit. Patet hoc eciam. xxiij. q.v. c. Remirtunt̉. Siloquimur de malo culpe vt predictum eſt. deus nullo modo eſtcauſa peccati. Ad racionem veroph̓i dicit Tho. ꝙ effectus cauſemedie procedēs ab ea ẜm ꝙ ſb̓ditur ordini cauſe prime reducitur eciam in cauſam primam ſicut ſi miniſter facit aliquod cōtra mandatum domini hoc nonreducitur in dominū ſicut ī cauſam Vilit pctm̄ qd̓ liberum arbitrium cōmittit nō reducitur indeum ficut in cauſam. Nam licet deus dederit homini liberumarbitrium quo poſſꝫ peccare eciam dedit qūo nō peccaret̉. quāre dicit Iheromiinꝰ ad Demētriadem Vtrumqꝫ nos poſſe voluitoptimus creator ſed facere tātūqd̓ imperauit. Vnde vt peccatavitaremus dedit angeluꝫ cuſtodeindedit lumen raconis naturalis dedit beneficia ſua volensreliquas creaturas homīni ſerucium tribuere dedit legem ſcriptam et precepta vite miſit ī mudum vnigenitum filium veritatem ꝑ aplōs p̄dicari comnatureternas penas pollicet̉ futuramgloriam et ſimilia cū quibꝰ omnibus hortatur omnes ymo etprecipit vt declinent a malo etfaciant bonum ¶ Secunduꝫ dubium erat. vtruꝫ deus poſſit facere voluntatem crea̓tam impeccabilem ꝑ naturam Et reſpōdetAnſelmus li. Cur deus homo. ijet. c. xx. ꝙ non ex eo quia nō pobeſt facere creaturam eē deū vnde non poteſt creatura eē impeccabilis niſi ſit deus eēndaliterqd̓ eſt impoſſibile vel ſuppoſitaliter ſicut chriſtꝰ Ideo dicit Iheromimus in euangelio prodigi. ſolus deꝰ ē in quē pctm̄ cadere nōp̄t. et Augͥ. cōtra Maximū Solus deꝰ natura ſua nō potuit necp̄t nec poterit peccare Declarat̉iſta a dn̄o Rō. in. ij. di. xxiiij. ſicVi liberū arbitriū creat̉e rōa lis