Sermo .I.De Aſſumptione Marie

igit̉ ī btā v̓gine inſtīctu nature erat ordīatiſſimꝰ: ipſam inclīabat ad tenerrime diligēdūfiliū ſuū vnigenitū. qͥ totꝰ erat ſuꝰ qͦ ad humanitatē. qꝛ qd̓ alij filij habuerūt ab vtriſqꝫ parētibꝰ: hͦ filiꝰ ſuꝰ totū receperat ab ipſa. Amabat gͦ eū tanqͣꝫ aliqd̓ ſui qͣꝫtū ad carnē. Et tāqͣꝫ aliqd̓ eterni patris qͣꝫtū ad diuitatē. ⁊ tanqͣꝫ deſiderabilē qͣꝫtū ad vtrūqꝫ. Un̄ immenſitas amoriſ eiꝰ nō ſinebat illa qͥeſcere ī triduoqn̄ puer Ih̓s remanſit ī Hieruſalem Lu. ij.quod oſtēdit diligētia inqͥſitōis. De qͣ Can̄.iij. habet̉. vbi ipſa ait. Surgā ⁊ circuibꝰ ciuitatē ꝑ vicos ⁊ plateas. quera quē diligit aīamea. Ubi Bern̄. ait. Aurora rutilās cōqueſta eſt ſe diē ꝑdidiſſe lucentē. Stella matutina admirata eſt triduanā ſolis abſentiam.Si ergo deſiderauit filij ſui p̄ſentiam adhucexiſtētis ī terris: ſic ꝙ qͥeſcere nō poterat. quātū deſiderauit p̄ſentia eius regnatis in celis?¶ Tercio ipſam mouebat ad hoc appetēdūclara cōtemplatio filialis pulcritudīs. Quāeuis em̄ nō ſit heſitandū quin beata virgo inrihac vita pluries ⁊ manifeſte nō ꝑ enigmatavel figuras diuine maieſtatis viſionem habuerit. quod aſſerit̉ de Moyſe ⁊ Paulo. de qͥbus etiā illud aſſerit Aug. ad Oroſiū. Tamēꝑ aggrauatōem corꝑis lumē ī quo fit talis viſio: nō eſt ī aīa ꝑmanēs habitualit̓: ſedtrāſiēs. Et ideo btā virgo affectabat in celisaſcēdere cū filio ſuo. vt ſine diſcōtinuationeeternalit̓ ꝯtemplaret̉ eiꝰ diuītatē. Un̄ Can̄. j.illi inqͥt. Indica mihi quem diligit aīa mea.vbi paſcas. vbi cubes in meridie. Ubi dicitBern̄. Hic paſcꝭ: ſed nō ī ſaturitatē. Perfruiigit̉ exoptabat fructu ſuauiſſimo vteri ſui. dequo pͣs. cxxvj. inqͥt ꝓpheta. Cū dederit dilectis ſuis ſomnū: ecce hereditas dn̄i filij merces fructꝰ vētris. In xp̄o em̄ eſt vera diuītasquā videre eſt merces ⁊ gloria beatorū. iuxtaillud qd̓ inqͥt deus Abrae Gen̄. xv. Ego ſuꝫmerces tua magna nimis. Item eſt vera humanitas. que fuit fructꝰ beate ꝟginis. ⁊ hancetiam videre glorioſam eſt felicitas ſanctoꝝiuxta illud Ioh̓. xvij. Hec eſt vita eterna vtcognoſcāt te verum deū. ⁊ quē miſiſti Ieſumxp̄m. Cupiebat gͦ virgo pijſſima ſꝑ ⁊ ſine interruptōe filiū ſuū dulciſſimū videre. ī queꝫdeſiderāt angeli ꝓſpicere. j. Pe. j. ¶ Quartoad hoc ipſam inclinabat lōga ⁊ tedioſa ſibiꝓrogatio ſue ꝑegrinatōis. Uidebat̉ em̄ ei ꝙiā diu vixiſſet ī hac lachrimaꝝ valle. Un̄ dicebat cū ꝓpheta pͣs. cxix. Multuꝫ incola fuit anīa mea. Erat etiā illi tedioſa ꝑegrinatiobuiꝰ vite. qꝛ habitabat int̓ malos et ꝑditos

iudeos. Un̄ dicebat cū eodē ꝓpheta vbi. sͣ.Heu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓlōgatꝰ ē. habitaui cuꝫ habitātibꝰ cedar. Ledar em̄ interp̄tat̉tenebra. et ſignificat iudeos tenebroſos. īterquos ipſa habitabat. Dicebat gͦ ipſa bn̄dicta ꝟgo illud ad Phil̓. j. Cupio diſſolui ⁊ eēcuꝫ xp̄o. ¶ Quinto ad hoc ipſam inclinabataffectuoſa expectatio curie triumphātꝭ. Nouerat em̄ virgo glorioſa. ꝙ tota celeſtis curiaeam tanqͣꝫ reginā ſuam cū maximo deſiderioexpectabat. Et ideo dicebat filio ſuo illd̓ qd̓habet̉ ī pͣs. cxlj. Educ de cuſtodia aīam meaꝫad ꝯfitendū nomī tuo. me expectāt iuſti donec retribuas mihi. Et ideo me debes tecumaſſumere in celum. qd̓ nō ſolū mihi erit iocūdū. ſꝫ etiā toti curie tue celeſti gratiſſimū.¶ Pars ſecūda huius ſermonis que dicit̉Allegationis.Eatiſſima ꝟgo q̄ optime ſcit alleQgare ꝓ alijs: etiaꝫ bn̄ ſciebat allegare ꝓ ſeipſa. Int̓ alias aūt rōespqͥs adducebat vt filiū inclinaret īad eā aſſumēdā ⁊ ꝑducēdā ſecū ī gloria cele­ q̄ſti: qͣdruplici vſa ē fundamēto. Quas ratio qͦnes tāgit Alex. de ales. li. ij. de laudibꝰ btē ꝟ ſuginis. c. xiiij. Nā licet de ipſis allegatōibꝰ indiuīs ſcpͥturis nulla fiat mentio. tn̄ nihil obſtat ꝯtemplatōnis gr̄a aliqua meditari. Dixit gͦ pͥmo ſic. Te dulcis fili dū eſſes paruulus blāda manu ſepius leniter traxi. nūc itaqꝫ ī recompēſatōe felici me manu miſcd̓ie tuetrahe ad te ī gloria ꝑadiſi. Ad qd̓ facit illd̓Hiero. ī li. de honoradis parētibꝰ. Memento parētū ꝙ talis es qͦꝝ manibꝰ incrementaſumpſiſti. Scd̓o ſic ait. Tu qͥ de meis viſceribus lac traxiſti virgineū. trahe me poſt te adtuū celeſte cōuiuiū. iuxta illud qd̓ in eodē li.de hono. parē. dicil̓ .ſ. Exolue fili qd̓ debes. etofficia debita qualicūqꝫ exhibe famulatū. qͥaparentibus nemo poteſt reddere qd̓ debetur.Sit tibi grata vita illorū quibus charior ēvita tua qͣꝫ ꝓpria. Redde amoris vicem colende pietatꝭ. Tercio ſic inqͥt. Tibi o fili patienti compaſſa ſum. exquo gͦ tua paſſio mihi ⁊ tibi fuit cōmunis. quare nō cōmunis ēgloria? Scd̓m naturam enim eſt eum commoda ſequi qui incōmoda ſeqͥtur. l. ẜm naturaꝫ. ff. de regū. iu. ⁊ qui in vno aggrauaturin alio debet ſubleuari. l. eum qui. ff. de iureiu.Quarto dixit ſic. Optima pars carnis meeiam celos tenet. quia partus eſt pars viſceꝝmatris. l. j. ff. de ven. inſpi. ⁊. c. ſi ad matrꝭ. decōſe. diſtin. iiij. Ut quid ergo pars reliquamole terrene habitatiōis eſt dep̄ſſa? Acceſſo-

Cōtēplatio mouebat mariam aſcendere.

EIncolaYſedi eāicēdit deſiderare aſſumptōꝫ

GMariapotuit allegar̄ cāsqͥ redeberꝫa filio aſſumi.

F