Pals. XI.

vt habet̉ Exo .xxv. ⁊ .xxxvij. habuit ī longitudine duos cubitos ⁊ ſemiſſem .i. v. palmos.Ioſephꝰ em̄ vocat hic cubitū duos palmosIn latitudīe aūt habuit tres palmos. ⁊ ī altitudīe cubitū ⁊ ſemiſſem. vt ī eodē. c. habet̉.Et ſil̓r iſta archa ſpūalis fuit. v. palmoꝝ ī lōgitudīe. qꝛ ip̄a bn̄dicta virgo qͥnqꝫ ſenſus ſuos vſqꝫ ī fine puriſſimos ꝯſeruauit. Fuit etiam triū palmoꝝ īlatitudine. qꝛ reſtauratōꝫangeloꝝ. ac ſaluatōem hoīm. ⁊ renouatiōemoīm creaturaꝝ ꝓcurauit. Habuit etiam hecarcha cubitū ⁊ ſemiſſeꝫ ī altitudīe. qꝛ eiꝰ celſitudo humanā ⁊ angelicā naturā exceſſit. ſedvſqꝫ ad filij ſui excellētiā nō ꝑuenit. Quartoip̄a archabtam virginē figurat ratōne cauſefinalis. Dicta em̄ archa facta fuit vt ꝯtīerettabulas teſtamēti Deut̓. xxiij. et ꝟgā Aarō.⁊ vrnam aurea ī qua erat mana. Hec aūt archa ſpūalis .ſ. bt̄a ꝟgo intra ſe ꝯtinuit xp̄m īquo ſunt tres ſubſtātie .ſ. diuītas dulciſſimaꝑ māna ſignificata. ⁊ aīa ſapientiſſima ꝑ tabulas teſtamēti deſignata. ī qͥbꝰ deſcpͥta eratdei ſapiētia. ⁊ caro mudiſſima q̄ reſurrexit. etꝑ virgam Aaro qͥ frōduerat deſignata fuit.Iſta igit̉ archa eleuauerunt angeli ī ſublimevt dicūt ꝟba ꝓpoſita .ſ. ī die ſacratiſſime aſſūptōis eiuſdē. de qua ī p̄ſenti ſermone. vij. ꝯſideratōes faciemus.Prima dicetur optationis.Secunda allegationis.Tercia cauſationis.Quarta dormitionis.Quinta conſolatōis.Sexta reſurrectōis ſiue aſſumptōis.Septima ꝟo ⁊ vltima appellabitur iubilationis.¶ Pars prima huiꝰ ſermonis que diciturOptationis.Eatiſſima ꝟgo Maria vidensfiliū ſuū glorioſum aſcēdentē incelū. cū ipſo pariter aſcendere exoptabat. Cauſe autē huiꝰ deſiderijpn̄t. v. aſſignari. Prima ꝓpter appetitū naturalē vltimi finis. Scd̓a ꝓpt̓ inſtīctū interiore naturalis legis. Tercia ꝓpt̓ clarā cōtēplatōꝫ filialis pulcritudīs. Quarta ꝓpt̓ longa ⁊ tedioſam ꝓrogatiōꝫ ſue ꝑegrinationis.Quīta ꝓpter affectuoſaꝫ expectatōem curietriumphatꝭ. Primo igit̉ dico ꝙ mouebat bedata ꝟgine ad hͦ deſiderandū appetitꝰ naturaatlis vltimi finis. Nā vt ait Bern̄. ī lib̓. de vitacēclericoꝝ. c. xxvj. Naturali deſiderio om̄s ſumſce mū appetimꝰ bonū. nec eſt ī nobis qͥes niſi eoadepto. Et Boeciꝰ ī. iij. de cōſo. ꝓſa. ij. īquit.

Om̄is mortaliū cura quā multipliciū ſtudiorū labor exercet. diuerſo qͥdeꝫ calle ꝓcedit. ſꝫad vnū tādē btītudīs fine nitit̉ ꝑuenire. Et īeodē li. etiā dicit. Eſt em̄ mentibꝰ hoīm veriboni naturalit̓ īſerta cupiditas. ſꝫ ad falſa deuius error abducit. Et Aug. xiij. de trini. ait.Ad appetendā btītudinē natura ꝯpellit. cuiſumme bonꝰ et īmutabilit̓ btūs creator hͦ indidit. Et. x. de ciui. dei iteꝝ dicit. Oīm certaſnīa eſt qͥ rōne quoquo mō vti pn̄t. btōs eſſeoēs hoīes velle. Et rō huiꝰ deſiderij ē. qꝛ finiſnr̄ btītudo. ẜm mgr̄m ſen. ī. ij. di. j Et ibi ſanctus Bonaue. ꝑte. ij. ar. ij. q. ij. Et. xix. diſt.eiuſdē li. ar. j. q. j. ⁊ ꝑ oēs theologos ī. iiij. di.xlix. maxime ſctm̄ Bona. ⁊ Ri. ar. j. q. j. ⁊ beatū Tho. j. ij. q. viij. ar. iij. ī corꝑe. q. Cuꝫ gͦoīa appetat ꝑtingere ad finē ſuū. vt ait ph̓sij. ⁊ .viij. phiſi. Nō eſt miꝝ ſi etiā nos appetimꝰ felicitatē ⁊ ſummū bonū. Oīa em̄ bonūappetūt .j. eth̓. j. retho. iij. topi. ⁊. iiij. metha.Hic aūt vltimꝰ finis nr̄ ⁊ hͦ ſummū bonū ē filius ꝟginis. qͥ de ſeip̄o inqͥt Apoc̄. j. Ego ſuꝫpͥncipiū ⁊ finis. pͥncipiū vicꝫ a qͦ oīs creatura ſumpſit exordiū. finis ꝟo ad quē oīs creatura redigit̉ ⁊ termīat̉. ⁊ ꝑ quē oē btīficabile felicitat̉. Et iō dicit Haimo. Finē tāto vehem̄tiori deſiderio maria appetebat qͣꝫto illū plꝰcogͦſcebat. ⁊ qͣꝫto fortiꝰ amabat. Eſt ei amorpōdꝰ ſpūs rōnalis. dicēte Aug. xiij. ꝯfeſ. Pōdus meū amor meus. eo feror quocūqꝫ ferorQuāto igit̉ hͦ pōdꝰ ē maiꝰ: tāto magꝭ īclinatad amādū. Et qꝛ btā ꝟgo ſuꝑ oēs creaturaſhūc finē .i. deū amabat. Iō plꝰ oībꝰ ī eū deſiderio ferebat̉. ⁊ ad ip̄m ꝑtingere. ac cū illo cōiūgi cupiebat. ¶ Scd̓o eā ad hͦ inducebat inſtinctꝰ legꝭ naturalis. Naturalis em̄ inſtīctꝰ.ē om̄ibꝰ aīalibꝰ ad dilectōeꝫ filioꝝ. Un̄ viij.phiſi. Ariſto. vt generātis ad genitū naturalis ē amicicia. Hic aūt inſtinctꝰ ē maxīe ī hoībus. Nā pr̄ magꝭ diligit filiū qͣꝫ ſeip̄m. l. iſtiqͥdē. ī fi. ff. qd̓ me. ca. vbi glo. dicit idē eē demr̄e. Immo dico ꝙ mr̄ teneriꝰ diligit ſuū filium qͣꝫ pr. qꝛ magis eſt certa eum eſſe ſuū filium. l. quia ſemꝑ. ff. de in ius vo. Amāt autēparētes filios tāqꝫ aliquid ſui. nam pateretmater eſt radix filij. filiꝰ ꝟo flos eiꝰ. xxxiij. q.iij. c. tūc ſaluabit̉. Un̄ etiā d̓r ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ cenſent̉ eſſe vna ⁊ eadeꝫ ꝑſona. l. fi. C. de impu. etdi. ſub. et vox patris vox filij. §. ei qͥ. inſti. deinuti. ſti. Dicit̉ quoqꝫ ꝙ nullꝰ amor vīcit paternū. l. fi. C. de cura. fu. nec maternū. l. videamus. ff. de ī litē in. Et hec oīa patēt ex ethimologia vocabuli. Filiꝰ eī d̓r a philos grece qd̓ ēamor latie. vt no. i. §. fi. iſti. qͥ dari tu. poſqꝫ

Marioptabatxp̄o aſcedēte aſcēdere.

I

CMarianat̉ali inſtictu deſiderabataſcēdere.