Pal̓s. X.

gere temerarie auſus fuerit qꝛ pietatem matris dei prediceꝫ. ſpero verificabit̉ viſio illiꝰ deuoti verſificatoris qͥ metrico ſermōe vulgariait. Io vidi vn̄ coruo vlato a lo macello molto terribil. Il becho iſanguinato longo e acuto a modo d̓ coltello. Cōtrail columbo leuarinfuriato. Ma di che molto fui mara veliato Da poī vidi el maſueto vcello. Da capo apedi molto ben armato Quello animale bruto nigro ē fello Soto liſoi pedi hauer gitatoUnde il precone de le malnouelle Da lui eſſendo tuto ſpilizato Hebe di gratia de ſaluarla pelle. E ſe partite tuto vergognato ¶ Sedreuertēdo ad ꝓpoſitū noſtꝝ: dicit Damaſc.ſuꝑ Lucā. Dolores quos virgo effugit pariens: hos ī paſſiōe xp̄i ſuſtinuit. Et Bern̄. inqͥt. Fugiētibꝰ apoſtolis ī faciē filij ſe oppoſuerat mater. ac gladio doloris eiꝰ aīe infixo vulnerabat̉ ſpū ⁊ cruciabatur affect. Et quodī carne xp̄i agebāt claui ⁊ lancea: hoc in eiusmente faciebat compaſſio naturalis: et affectōis materne anguſtia. ¶ De lachrimis etiam ipſius ꝟgis: loquēs Anſelmus ī quodāſermone ait. O dn̄a quos fontes lachrimarū dicā erupiſſe de pudiciſſimis oculis tuis.cum attēderes vnicum tuū filium innocentem corā te flagellari. ligari. mactari. ⁊ carnēde carne tua ab impijs crudeliter diſſecari?¶ Magiſter quoqꝫ Iacobꝰ de voragine ordinis p̄dicatoꝝ. ī ſermone de plāctu beate virginis ait. Maria ſtabat iuxta cruceꝫ lachrimis plena ⁊ doloribꝰ īmerſa. Et ī eodē ſermone allegat p̄dicta auctoritatem btī AnſelmiIdē quoqꝫ doctor ī oꝑe ſuo de btā ꝟgine qd̓incipit. Cogitaui dies antiquos. ī ꝟbo mare dicit. ꝙ mr̄dei appellat̉ Maria a mari. qͣſiamaꝝ mare. qꝛ ſicut ī mari ē amaritudo aqͣrū. ita ī ipſa fuit amaritudo doloꝝ ī paſſionefilij. Et ibidē etiā dicit. ꝙ dolor ipſius virgīscauſatꝰ ex filij ſui paſſiōe fuit magnus tripl̓rſcꝫ intēſiue. qꝛ vſqꝫ ad animā penetrauit Luce. ij. Tuāipſius animā ⁊c̄. Fuit magnꝰ extēſiue. qꝛ ꝑ dies qͣttuor ꝯtinuos ſe extedit Nāincepit eius dolor feria quarta. qͥa tūc morsxp̄i fuit tractata ⁊ firmata. ⁊ cōtinuatus fuit ī qͥntā feria. qꝛ tunc ī ſero fuit captus. collaphizatus ⁊ illuſus. Cōtinuatus etiā fuit vſqꝫ ī feriā ſextā. qꝛ tūc filius eius fuit crucifixꝰItem vſqꝫ ad diem ſabbati. qꝛ tūc ī ſepulcrofuit clauſus. Fuit quoqꝫ magnꝰ oſtenſiue. qꝛdolorē ſuum on̄debat ⁊ manifeſtabat ſingultu cordis. abūdātia lachrimaꝝ. vocꝭ clamoroſe ꝯqueſtiōe. pectorꝭ tūſiōe. ⁊ manuū alliſione. hec ille. Que ego fidelit̓ extraxi ad lr̄aꝫ

ī libro antiquo ⁊ mēbranis ſcpͥto. Et iō nosde btā ꝟgine lachrimante amariſſime īnoctepaſſiōis filij ſui bn̄dicti: dicere poſſumꝰ illd̓Tren̄ .j. Facta eſt qͣſi vidua dn̄a gētiū. Plorās plorauit ī nocte: ⁊ lachrime eiꝰ ī maxilliseius. Nō eſt qͥ cōſolet̉ eā ex omnibus chariseius. Itē ipſi pijſſime ꝟgini dicere poſſumꝰ illud Tren̄. ij. Cui ꝯꝑabo te. vel cui aſſil̓abote filia Hierl̓m. cui adeqͥbo te ⁊ cōſolabor teꝟgo filia ſyō? Magna e velut mare cōtritiotua. Quis medebit̉ tui? Deduc qͣſi torrētē lachrimas. ⁊ ꝑ diē ac noctē nō des requiē tibi.neqꝫ taceat pupilla oculi tui. Ip̄a ꝟgo rn̄dere pōt illud Tren̄. .j. Submerſum ē cor meūin memetipſa. qm̄ amaritudine plena ſum.¶ Predictꝰ etiā mgr̄ Iacobꝰ de voragīe ī p̄dicto ſermōe de plāctu ꝟgīs ī exordio inqͥt Tāta eſt pietas huiꝰ ꝟgīs matrꝭ nō ſolū erga filium naturalē. iuxta cuiꝰ crucē ſtabat Lu. xix.ſed ⁊ erga filios ſuos adoptiuos tanta facultas impetrādi. ꝙ velit apud deū patrē vt ſermocinates qͦqꝫ nutrices populoꝝ nō aliūdecōfidāt lac doctrine ꝑ eos ꝓpinadū niſi meritis eius ⁊ p̄cibꝰ ꝓcuratū. Ad quod efficiēdū cithara dulciſſone ſalutatōis ad eā vtūtSed cōſuetudo eccleſie cum d̓ paſſione filijeius Ieſu eſt fermo: p̄dicāti dicere videt̉ illd̓qd̓ Helyſeꝰ ꝓpheta ait Gyezi diſcipulo ſuode ſunamite morteꝫ vnigeniti ſui deplorantiiiij. Reg. iiij. ſcꝫ. Dimitte eā. aīa em̄ eius inamaritudine eſt. qͣſi diceret. Nō ſalutes eā.nā cythara illa angelice ſalutatōis ī luctumverſa apparet. Naꝫ quomō aue ei dices. aba quod eſt ſine. ⁊ ve deriuatū. q̄ doloribꝰ plena ē. vt dicere valeat illud Michee. Ue aīemee. qꝛ defecit timoratꝰ a terra filiꝰ meꝰ quemimpleuit ſpūs timoris dn̄i Mariā apte nūcupare nō poſſumus ꝓut dn̄a vel illuminatrix interptat̓. cum ſatis obſcura quaſi lunaeclypſata inueniatur Nolite ergo vocare meNoemi .i. pulcrā. ſꝫ vocate me mara .i. amaraꝫ. qꝛ amaritudine repleuit me dn̄s. dicerepōt cuꝫ illa Noemi q̄ de felicitate ad infortuniū deuenerat Ruth. j. Nā nō grā plena ſedvacua indicor hodie. Flecto em̄ genua meaad patrem dn̄i mei Ieſu vt miſereatur filijcōmunis. ⁊ nō me audit. Dep̄cor ipſum filium vt ſuis verbis mellifluis me ꝯfoletur. etmihi non loqͥtur niſi illud. Ecce filius tuus.Qd̓ verbū vt gladiꝰ ꝑtrāſiuit auimā meamcū pro magiſtro ⁊ filio mihi dat̉ diſcipulus.Iudeis ſupplico vt ammodo ꝯpatiāt̉ filiomeo. ⁊ ipſi ꝯtūelias ⁊ ſb̓ſannatōes adiūgūtMorte īuoco vt poſt filiū ſuꝑſtes nō rema-

Dolor d̓gīs fuitmagnustripl̓r.

Circūſpꝰcte loqͥrꝭ.