Sermo. I. De cōpaſſione Marie

grauiꝰ paſſa ē ipſa glorioſa virgo qͣꝫ alij martyres: quāto ſuū martyriū fuit anīe et ſpūs.Alioꝝ ꝟ̓o martyꝝ fuit corꝑale. Ipſoruꝫ em̄martyꝝ corꝑa ꝑtrāſiuit gladiꝰ materialis. beatiſſime aūt ⁊ pijſſime virgīs animā ꝑtrāſiuit gladius compaſſionis. Un̄ quāto anīaeſt nobilior corpore. c. ſi ſolite. de maioritate⁊ obedientia. ⁊. c. ſi habes. xxiiij. q. iij. Tantoeius martyrium fuit acerbius. qꝛ gladius penetrās nobilius ⁊ delicatius ſubiectū: maiorem cauſat dolorem qͣꝫ ſi penetraret ſubiectuꝫminus nobile ⁊ delicatum. Et ꝯfirmat Nicolaus de lyra ſuꝑ. iij. ſnīarū p̄dictā cōcluſionēdicēs. ꝙ beata virgo ſuſtinuit ī paſſione xp̄imaius martyriū qͣꝫ aliqͥs martyr. Et mouet̉hac ratione. Quia dolor paſſionis oritur aleſione carnis cum ꝑceptione ſenſus. ⁊ redūdat ī aīa. Dolor ꝟo compaſſionis orit̉ ⁊ incipit ī aīa. ⁊ redūdat ī ſenſum ⁊ carnē. Quanto igit̉ anima eſt potētior et magis domināsſuꝑ carneꝫ. ⁊ caro delicatior ⁊ magis ſubiectaanime: tāto fit maior redūdantia. Et maiordolor eſt qͥ incipit ab anima qͣꝫ ille qͥ incipit acarne. Quia igit̉ ita erat ī glorioſa virgīe. ergo maior dolor fuit compaſſionis in ipſa qͣꝫdolor paſſionis qui eſt ex parte nature corruptibilis. hec ille. Et Alexāder de ales ſuꝑ pͣslxxxviij. eādē veritatē affirmat. allegās Hiero. ſic dicentē. Btā dei genitrix in ea ꝑte paſſa eſt q̄ impaſſibilis habet̉. ⁊ ideo (vt ita fatear qꝛ ſpūaliter ⁊ atrociꝰ paſſa eſt gladio paſſionis: plꝰ qͣꝫ martyr fuit. Et Bern̄. btāꝫ ꝟginē alloquēs ait. Cū impius crudeli lancea filij tui latꝰ aperuit. ipſius aīa ibi nō erat. ſedtua plane auelli nō poterat Tuā gͦ aīam pertrāſiuit vis doloris: vt te nō immerito plꝰ qͣꝫmartyrē p̄dicemꝰ. ¶ Si qͥs autem querat. q̄e re ipſa bn̄dicta virgo in tātis doloribus nōeſt mortua? Rn̄det̉ ꝙ ſingulari dei pͥuilegioefuit p̄ſeruata vt fides xp̄iana ī ea conſeruaretꝭtur. Item multis alijs ex cauſis propter qͣsdeus noluit eam mori cum filio. nec aſcendere cum eo in celū. ſed dimiſit eam ī hoc mundo ꝑ multos annos poſt aſcēſionē filij ad celū. De quibus dicemus ī vndecima ꝑte huius operis. ſermone. jͣ. parte. iij. Alia quoqꝫratōe ꝓbari poteſt btām virginē multū dolūiſſe ī paſſione filij. maxime fundamēto topico qd̓ ponit ph̓s. ij. topico. dicēs. Si de quominus. gͦ ⁊ de quo magis. Sed btiſſima virgo doluit qn̄ nō habuit tantā cauſam doloris .ſ. qn̄ ꝑdidit filiū ſuū ī Hierl̓m cū remāſiſſet ī templo. Un̄ cum poſtea reperiſſet eum:dixit illi. vt habet̉ Luc. ij. Pater tuus ⁊ ego

dolētes querebamus te. Et tamen (vt inquitOrigenes) nō credebat filiū ſuū eſſe captuꝫaut mortuū. ſed dubitabat ſibi factuꝫ fuiſſealiqͥd qd̓ ei diſplicuiſſet. ⁊ ideo ip̄m aſcendiſſe ī celū. Quāto igit̉ magis credēda eſt doluiſſe tꝑe paſſionis eius? Idē quoqꝫ ꝓbat̉ perillā regulā quā ponit Bern̄. ī epiſtola ad canonicos lugdunēſes dicens. Quod paucismortaliū ē ꝯceſſuꝫ: nō ē credēdū btē virginifuiſſe denegatū. Immo ipſa bn̄dicta ꝟgo habuit oēs grās ⁊ oīa pͥuilegia que fuerūt ī alijſſctis. Si igit̉ alicui mortaliū cōceſſa eſt gradolēdi de paſſione filij dei ⁊ ei comꝑati. profecto excellētius eſt collata ſue matri. Sed beatus Ioh̓es de alferna ordinis noſtri tantamgrāꝫ habuit: ꝙ dū videbat xp̄m ī cruce: lacrimas ꝯtinere non valebat. Sil̓r btūs fraterIacoponꝰ de tuderto etiā ipſe ordīs nr̄i audiens legi euāgeliū paſſiōis xp̄i. nō ſolū lacrimas emittebat. ſed etiā a ſuſpirijs ⁊ magniſclamoribꝰ nō poterat abſtinere Un̄ ꝓpter hexiēs de eccleſia currebat ad cellā. vt ibi amariſſime defleret paſſionem xp̄i. Seraphicusquoqꝫ Frāciſcus ex abundatia lachrimaruꝫex dolore paſſionis dn̄i emiſſarū. cecitatemoculorum incurrit. Si igit̉ iſti ſolum imaginē ſeu ſimilitudinē crucifixi aſpiciētes. vl̓ paſſionē eiꝰ nomīari audiētes. ſeu eā meditātesiā p̄teritā tantū dolebāt ⁊ amariſſime flebātqͥd facere debebat pia mater eiꝰ ipſum filiumſuū ī cruce poſitū ⁊ cruciatū. occiſumqꝫ intuēdo? Nūquid ipſa minorē habuit amoreꝫ ⁊compaſſionē filio ſuo qͣꝫ extranei? O crudelitas maxima eoꝝ qͥ negat pietatē ⁊ ꝯpaſſiōꝫvirgīs bn̄dicte. Quid dicā de illo qͥ in ſermonario cuiuſdā ſancti qui p̄dicabat egregie dedoloribus virgīs. interſeruit opinionē hancerroneā cū allegatōibꝰ nōnullis. et eidē ſctōattribuit? O obſtinata malicia ⁊ duriſſimaceruicoſitas. Certe ſic vere cōcludā. Impugnator ꝯpaſſionis mr̄is dei. Aduerſariꝰ inocētie ⁊ puritatꝭ eiꝰ. Deriſor ſeu deteſtator euāgelice pauꝑtatꝭ. Deſtructor ⁊ īſectator operūpietatis. Inimicꝰ glorioſi noīs Ih̓u. ⁊ ꝑſecūtor precioſiſſimi ſanguis dn̄i noſtri Ieſu xp̄iquid eſt aliud qͣꝫ p̄curſor antich: iſti. ⁊ corruptor xp̄iane deuotōis ⁊ fidei. O ꝑuerſa rabies. Nā adhuc nō ſunt quinquaginta anni.ꝙ in quadā ciuitate lom bardie. dū quidaꝫp̄dicator de plāctu virgīs populo p̄dicaſſet.quidā compaſſionis ⁊ pietatis eius aduerſarij. ip̄m predicatorē quaſi hereticū demōſtrare conati ſunt. ſed tamē ī diſputatione remāſerūt cōfuſi. Si qͥs aūt contra me inſur-

PQuareMarian moriebat̉i tātꝭdoloribꝰ.

Inuehitꝯͣ qͦſdam