Pars. IX.

Maria medicinā. Radix etiā therebinti invino decocta ſtomachū ꝯfortat. ⁊ ꝯͣ dolorē capitꝭ iuuat. vt ait Plini. ī. xxiiij. li. p̄dicti oꝑisc. vj. Et ſil̓r btā ꝟgo q̄ d̓r radix Iſa. xj. ⁊ benena mr̄ eradix filij ſui. xxiiij. q. iij. c. tūc ſaluabit̉. ī fi. et ibi noͣ. Decocta ī vino ſpūſſctī. ſtomachū noſtꝝ .i. auimū ꝯfortat. ⁊ dolorē capitis .i. mētis noſtre que dr̄ caput. vt ī. c. vnico§. hoc vnguēto. de ſacra vnc. aufcri ⁊ ſedat. etideo ipſa cuilibet deuoto ſuo inqͥt illud Can.viij. Dabo tibi poculū ex vino ꝯdito ¶ Liliūaūt dici poteſt ꝓpter multas cauſaſ. Primaeſt. qꝛ liliū ab extra eſt candidū. intus aureūintuſqꝫ ⁊ extra odoriferū. vt inqͥt Iſido. xvij.cthim. Licet em̄ inueniant̉ lilia alteriꝰ colorꝭvt crocei ⁊ purpurei. tn̄ liliū albū eſt meliꝰ etefficacius. vt ait Diaſcorꝰ ⁊ Platea. vt etiaꝫd̓r ī li. de ꝓprie. re. de quo lilio nūc loquens dico. ꝙ ſil̓r btā virgo fuit extra ī carne candidaꝑ v̓ginitatē. iuxta illud Sap. vij. Cādor eſtlucis eterne ⁊cͣ. Secūdo intus ī mete fuit aurea ꝑ charitatē. Sicut em̄ auꝝ nūqͣꝫ pōt corrūpi. ſic nec eiꝰ charitas vnqꝫ potuit extigui.iuxta illud Can. viij. Aqͣ multe nō potuer̄textīguere charitatē. Tercio intus ⁊ extra fuitodorifera ꝑ humilitateꝫ. habuit enī humilitatē intꝰ ī corde. ⁊ exteriꝰ ī ꝯuerſatōne. Et iſtahumilitas deo tātū odorifera fuit ꝙ ip̄m adſe traxit. Un̄ illi dicere potuit eiꝰ ſpōſus celeſtis illud Can̄. j. Trahe me poſt te ⁊c̄. ⁊ nontm̄ deū ad ſui amorē traxit. ſed etiā oēs hoīeſad ſe trahit. Et iō de illa dici p̄t illud Iob. xxjOēm hoīem ad ſe trahit. Et ip̄a dicere p̄t illud Ioh̓. xij. Oīa traha ad me .ſ. nō ſolū deū⁊ homīes: ſꝫ etiā angelos ⁊ alias creaturas.Iſta aūt ſunt tria lilia q̄ bt̄aꝫ ꝟginē maximecircūdederūt .ſ. humilitas. virgitas. ⁊ charitas. De qͥbꝰ dicit Bern̄. ī ſermōe de natiuitate eiuſdē. Xp̄s qͥ nūc inter lilia paſcit̉ vtiqꝫ copioſiꝰ apud Mariā ꝓ lilioꝝ multitudīe paſcebat̉. An nō lilia ſunt decꝰ virginitatis. in ſigno humilitatis cū ſuꝑeminētia charitatis¶ Scd̓a cā quare virgo bn̄dicta dr̄liliū eſt.qꝛ liliū habet rectū haſtile ſurſuꝫ. ſꝫ tn̄ foliaeiꝰ ſunt pendētia deorſum. ⁊ qͣꝫtū flos eius altiꝰ ī haſtili erigit̉: tāto caput ſubmiſſiꝰ īclinat̉Et ſil̓r animꝰ btē virgīs tāqꝫ haſtile fuit ſemper rectꝰ ad deū. ſibi de bn̄ficijs ab eo receptisregratiādo. et ī ip̄m ſpūaliter exultādo. Sic̄em̄ liliū qͥcqͥd hꝫ odoris ⁊ cādoris totū mittit ad ſummū. ſic ipſa qͥcqͥd habuit ſctītatꝭ ⁊gre totū ſꝑ remiſit ad deū. Folia aūt .i. verbahabuit inclinata deorſum. de ſe humilia ꝓferedo. Un̄ inqͥt Lu. j. Magnificat aīa mea

dn̄m ⁊c̄. Ecce haſtile rectū. Sed audi foliadeorſum pendētia. Quia reſpexit humilitatēancille ſue. Quato enī ē magis exaltata: tanto eſt ad maiorē humilitate inclinata In huius aūt figurā d̓r Exo xxv. Facies cadelabꝝductile de auro mūdiſſimo. haſtile eiꝰ ⁊ liliaex ip̄o ꝓcedētia. Cādelabruꝫ em̄ dei facta eſtMaria. q̄ fuit ductilis ꝑ obediētiā. ⁊ de auropuriſſimo ꝑ charitatem ꝑfecta. Cuiꝰ haſtilefuit eiꝰ iutētio recta. ⁊ lilia fuerūt eiꝰ ꝟba hūilia q̄ oīa ꝓcedebāt ex ipſa. Mūdani autemhoīes ecōtrario habet haſtile reflexū deorſuꝫꝑ obliquā intētōꝫ. iuxillud Matt. xxj. Oīaoꝑa ſua faciūt vt videant̉ ab homibꝰ. Foliaaut .i. verba hn̄t elata ſurſuꝫ ꝑ iactātia. ſupbiā ⁊ elatōeꝫ. iuxta illud pͣs. Iniqͥtatē ī excelſo locuti ſunt. Et iteꝝ. Poſuerūt ī celum osſuū .ſ. virꝭ ſctīs ⁊ celeſtibꝰ detrahēdo. ⁊ ſe vſqꝫad celū magnificādo. ſed tn̄ vt ſubīfert idēppheta. lingua eoꝝ trāſiuit ī terra .ſ. d̓ terrenisloquēdo ⁊ ea diligēdo. ¶ Tercia cā qͣre b. virgo dr̄ liliū ē. qꝛ liliū integꝝ redolet. ſed cōfricatū poſtea fetet. Corpꝰ aut btīſſime virgisfuit tanqͣꝫ liliū integꝝ. qꝛ ſꝑ ꝑmāſit illibatū⁊ ideo ſemꝑ fuit odorifeꝝ. Fuit em̄ vnctumvngūcto odorifero. qd̓ qͥdē vnguētū fuit cōfectū de tribꝰ ſpēbꝰ aromaticis. de qͥbꝰ dr̄ Ecc̄ixxiiij. Sicut cynamonū ⁊ balſamū aromatizās ⁊c̄. Fuit enī ꝯfectu de cynamomo humilitarꝭ. Cynamonū enī hꝫ colorē cinereū. ⁊ ꝓpter hͦ d̓r cynamonū ẜm glo. ſuꝑ Eccīaſticu⁊ iō eiꝰ hūilitatē repn̄tat. Fuit etiā ꝯfectū debalſamo diuītatꝭ. Tūc enī deꝰ eiꝰ vteꝝ ībalſamauit: qn̄ diuītatē ſua ibi poſuit. Fuit qͦꝫ cofectu de mirra caſtitatis. Mirra enī ꝯſeruatcorpꝰ a putredīe. ⁊ ſignificat caſtitate. q̄ p̄ſeruat corpꝰ a corruptiōe. Iſto igit̉ p̄cioſiſſimovnguēto eiꝰ corpꝰ inunctū ſꝑ remaſit integrūatqꝫ odorifeꝝ. De qͥbꝰ vnguētis d̓r ei Can.iij. Odor vnguētoꝝ tuoꝝ ſuꝑ oīa aromataAra aūt corꝑa cū ſint corrupta ſunt fetida.iuxta illud Iſa. xxxiiij. De cadaueribꝰ aſcendet fetor. ¶ Quarta ca quare virgo īmaculata d̓r liliū eſt. qꝛ liliū orit̉ de ſpinis ⁊ tn̄ ſpinānō habet. ⁊ ſil̓r virgo btā nata eſt ⁊ ꝯcepta deparētibꝰ ꝑ pctm̄ originale ſpinoſis. ⁊ tn̄ ip̄avllā ſpina nūqͣꝫ habuit. Et ideo de illa īquiteiꝰ ſponſus celeſtis Can. ij. Sicut liliū interſpinas: ſic amica mea īter filias. Itē ſic̄ liliūinter ſpinas natū ꝓpt̓ hͦ nō amittit ſuū colore nec odore. īmo qͣꝫto plꝰ a ſpinis pūgit̉ tanto magꝭ eiꝰ odor ſentit̉. Sic bt̄a ꝟgo licet inter ſpinas. id ē iudeos ſpinoſos ⁊ malos cōuerſata ſit. ⁊ ab eis ſepiꝰ ꝑ tribulatōes pun-

Marialiliū.

Y