Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. I. Maria galbanus ⁊ liliū

a bano rōne ꝟtutꝭ ſiue efficacie eiꝰ. Iſta ei ſpēsaromatica ē tāte virtutꝭ. ꝙ vuln era ſanat. ſerpētes fugat. frigidas paſſiones curat. ⁊ morhū caducū alleuiat. vt d̓r ī li de ꝓpͥ. herbarū.Et ſil̓r btā ꝟgo ſanat vulnera pctōꝝ. Nā fugat pctm̄ ſuꝑbie exꝯſideratōe ſue hūilitatꝭ. ⁊octm luxurie ex ꝯſideratōe ſue virgītatis. acpctm̄ auaricie ex ꝯſideratōe ſue pauꝑtatꝭ. etſic de ſingulis. Et iō cuilibet pctōri ad eaꝫ recurrēti p̄t dicere ip̄a ꝟgo pijſſima illud Hiere. xxx. Avulneribꝰ tuis ſaluabo te. Scd̓o fugat tēptatōes demonū. Un̄ Iudith. xvj. d̓rīfigurā. Tradidit eū dn̄s ī manu femīe ⁊ cōfudit eū. Ipſa em̄ hꝫ demonē ī ſua ptāte ⁊ eūqn̄ vult pōt expellere ⁊ fugare. Tercio inflammat frigidos ad amorē celeſtiū. Un̄ d̓r Prouer. vl. Nō timebit domui ſue a frigoribꝰ niuis. Oēs em̄ domeſtici eiꝰ veſtiti ſunt duplicibꝰ. Ipſa enī hꝫ duplicia veſtimēta .ſ. veſtimētū deauratū. ⁊ veſtimētuꝫ varijs coloribꝰꝯtextū. iuxͣ illud pͣs. xliiij. Aſtitit regina a dextrꝭ tuis ī veſtitu deaurato circūdata varietate. Et iſta duplicia veſtimēta induit domeſticos .i. deuotos ſuos. das eis veſtimētū deauratū .i. aureā charitatē. ⁊ diuerſis coloribusꝯtextū .i. virtutū varietatē. Et ideo illi qͥ ſūtſic induti: nō timēt frigꝰ pctōꝝ. qꝛ ſemꝑ caleſcūt ꝑ amorē celeſtiū. Quarto alleuiat ī auaris affectū terrenoꝝ. Auaricia em̄ eſt ſic̄ morbus caducꝰ. Sicut enī laborātes morbo caduco cadūt ī terraꝫ. ſic auari ſemꝑ adherentterrenis. Btā aūt virgo iſtū morbū ſanat exemplo ſue pauꝑtatꝭ. qꝛ om̄ia terrena deſpexitUn Bern̄. ī quodā ſermōe de illa inqͥt Quicqͥd honoris ī populo. qͥcqͥd de paternadomoreꝝ terrenaꝝ habere potuit. oīa arbitrata eſtvt ſtercora vt xp̄m lucrifaceret. Quilibet gͦ qͥiſto morbo caduco infirmꝰ ē. dꝫ rogare virginē glorioſam dicēs ei illud Ecci. xxiij. Ne ſinas me cadere ī illa exprobratōe. ⁊ om̄e malū deſideriū auerte a me.¶Ꝙ btā ꝟgo d̓r liliū. Aſſimilatio xv.Icet multꝭ alijs arboribꝰ et plātꝭatqꝫ herbis odoriferis ⁊ rebꝰ aromaticꝭ aſſil̓et̉ ꝟgo btiſſima. tn̄ breQuitatꝭ cā ꝓnūc ſolū ꝑticularit̓ declarabo ī hͦ ẜmōe quo ip̄a d̓r liliū Dimittā gͦad plenū declarare qͣre ip̄a appellet̉ ſtorax vngula ⁊ gutta Ecc̄i. xxiiij. Itē q̄re ip̄a dicat ineodē. c. Ego qͣſi therebintꝰ extēdi ramos meos. ⁊ rami mei honorꝭ ⁊ gr̄e. Sufficiat aūtꝯpēdioſe dicere de p̄dictꝭ aſſil̓atōibꝰ ꝙ ſtoraxẜm Iſid̓ xvij. ethi. ē arbor arabie. cuiꝰ fumuſpurgat aerē corruptū. ⁊ fugat oēm vaporē et

fumū peſtilētē. Et ſil̓r btā virgo q̄ ē ſic̄ virgula fumi ex aromatibꝰ Can̄. iij. purgat aereꝫcorruptū .i. aīam nr̄am ſiue ſpm̄ habentē corruptōeꝫ pctōꝝ. Un̄ de illa dicere poſſumꝰ illud Thob̓. xij. Ip̄a ē q̄ purgat pctā. Fugatetiā oēm vapore ⁊ fumū peſtilentē malaꝝ ſuggeſtionū diaboli. Un̄ de hoc fumo virginalidicere poſſumꝰ illud Thob̓. vj. Fumꝰ eiꝰ effugat om̄e genꝰ demonioꝝ. ⁊ de malo vapore peccati ab ea fugato dici p̄t illd̓ Sap̄. ij. Nebula diſſoluet̉ qͥ fugata ē a radijs ſolis Ungula qͦꝫ ē ſpēs aromatica ſic dicta ẜm Iſid̓. ī li.xvij. ethimo. ⁊ Nico. de lyra ſuꝑ. xxiiij. c. Ecc̄iqꝛ eſt vngui ſimilis. Et alio noīe d̓r onicha.⁊ hec ſpēs ponit̉ ī ꝯfectōe thimiamatꝭ. vt hr̄Exo. xx. Et figurat btāꝫ virginē de qͣ ꝯfectuꝫē odorifeꝝ thimiama .ſ. dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s quiſuo pr̄i oblatꝰ eſt ſic̄ ſacrificiū gratiſſimū ſuꝑoīa alia. vn̄ ip̄e inqͥt d̓ extēſiōe manuū ſuarūī cruce pͣs. cxl. Eleuatio manuū meaꝝ ſacrificiū veſꝑtinū. Ip̄e etenī ſolꝰ ꝑfecte īpleuit madatū qd̓ hr̄ Exo. xx. vbi d̓r. Ad veſperū vretthimiama ſempiternū. Dr̄ aūt ẜm Iſid̓. lib̓.iiij. ethim̄. thimiama a thimo flore odorifero. qꝛ hec ꝯfectio p̄cioſiſſima q̄ appellat̉ thimiama: redolet ſuauiter ſicut thimꝰ. Solaigit̉ btā ꝟgo q̄ ꝯpoſuit hͦ p̄cioſuꝫ thimiamaex puriſſimis ſanguībꝰ ſuis tāqͣꝫ ex ſpēbꝰ aromaticis ſic̄ bona vnguētaria. ⁊ illud obtulitdeo ī pn̄tatiōe ītēplo. Seruauit p̄ceptū deiqd̓ hr̄ Exo. xx. vbi d̓r. Facies thimiama cōpoſitū oꝑe vnguētarij. mixtū diligēter ⁊ puꝝac ſctīficatōe digniſſimū. ⁊ pones ex eo corāteſtimonij tabernaculo. ſanctūqꝫ ſctōrū eritvobis thimiama. Et talē ꝯpoſitōꝫ nō facietis ī vſus vr̄os. qꝛ dn̄o ſctm̄ ē. De gutta etiam q̄ ē ſpēs aromatica. ⁊ ē lacrima cuiuſdā arᵍboris. ⁊ a medicꝭ appellat̉ armoniacū. vt aitIſid̓ .xvij. ethim̄. ſolū hͦ dico ꝙ hꝫ v̓tutē diſſoluēdi ⁊ relaxādi. vn̄ vt ait glo. ſuꝑ illd̓ p̄s.xliiij. Mirra ⁊ gutta ⁊ caſſia ⁊c̄. oēs tumoreſ⁊ inflatōes ſedat. Et ſil̓r ꝟgo bn̄dicta ſua interceſſiōe diſſoluit tumores pctōꝝ noſtroꝝ.vn̄ cuilibet ad eiꝰ pr̄ociniū recurrēti dici p̄t illud Ecc̄i. iij. Sic ī ſereno glacies ſoluēt̉ pctātua De therebinto qͦꝫ arbore magna q̄ ī ſyria naſcit̉ ẜm Pliniū. li. xij. naturalis hyſto. fꝭcuiꝰ folia ſunt dēſa. nihil aliud dicā niſi ꝙ ẜꝫIſi xvij. ethimo. ⁊ Diaſco. ⁊ autorē libri deꝓpͥe. re. eiꝰ folia. fructꝰ. cortices ⁊ ſemina ſuntmedicinalia. Et ſil̓r btā ꝟgo fuit tota die medicinal̓. īmo ex ea generata ē medicīa oīm infirmitatū .ſ. filiꝰ dei. Ad qd̓ applicari p̄t illd̓Ecc̄i. xxxviij Altiſſimꝰ creauit de t̓ra. .i. de ꝟgīe

Uirtuspl

Mariorax.

Mariatherebitꝰ

Mariagutta.

Mariavngula.