Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Pal̓S. IX.

sͣ. ait. Et flores mei flores honorꝭ ⁊ hōeſtatꝭFlores eī eiꝰ .i. v̓tutes fuer̄t corā deo et hoībꝰvalde odorifere. intm̄ ꝙ eaꝝ odor deū delectabat. ita vt de ipſo dici poſſit illud Gen̄. viij.Odoratꝰ ē dn̄s odore ſuauitatꝭ. hoīes qͦꝫ recreabat. vn̄ Can̄. ij. d̓r. Uinee florētes deder̄todorē ſuū. Demōes etiā effugabat. Ad qd̓applicari p̄t illd̓ Can̄. ij. Capite nob̓ vulpespuulas q̄ demoliūt̉ vineas. nā vinea nr̄a floruit. Itē ipſaꝫ ī extaſim rapiebat. Un̄ exclamabat Can̄. ij. Fulcite me floribꝰ. qꝛ amorelāgueo. Iſtos aūt flores .i. ip̄as ꝟtutes habuit cū fructibꝰ .i. bonis oꝑbꝰ. ⁊ iō inqͥt vbis. flores mei fructꝰ honorꝭ ⁊ hōeſtatꝭ. Sicutem̄ flores oīno ſunt īutiles niſi fructꝰ ſequat̉.ſic ⁊ ip̄e ꝟtutes oīno ſunt vacue ſi oꝑa bonanō ſubſequāt̉ cū fieri pn̄t. Et iō inqͥt apl̓s. ijCor. vj. Hortamur ne inuacuū gr̄aꝫ dei recipiatꝭ. De fructibꝰ aūt iſtoꝝ florū btē virgīsd̓r Can̄. vij. Uideamꝰ ſi vinea floruit. ſi flores fructꝰ ꝑturiūt. Ip̄a em̄ nō habuit ꝟtutesocioſas. Un̄ de illa dr̄ Prouer. vl. Panē ocioſa nō comedit. Quia aūt oīa oꝑa ſua faciebat ad honorē dei. ſeruas illud apl̓i. j. Cor ixSiue comeditis ſiue bibitis. ſiue aliqͥd aliud facitis: oīa ī honorem dei facite. iō d̓r ibi.fructꝰ honorꝭ. qꝛ ī om̄i oꝑe ſuo gloriā ⁊ honoreꝫ dei intēdebat. qꝛ etiā oꝑa ſua faciebat advtilitate ⁊ edificatōꝫ ꝓximi. iō ſubdit̉. ⁊ hōeſtatꝭ. Eiꝰ em̄ oꝑa tā honeſta erat. ꝙ oēs vidētes attrahebat. Ut em̄ inqͥt Tulliꝰ ī j. retho.Honeſtū eſt qd̓ ſua vi ad ſe nos allicit et dignitate trahit. De hac etiā vite pōt intelligiillud qd̓ dr̄ Gen̄. xl. Uidebā cora me vite īqua erat tres ꝓpagines creſcere paulatim ingēmas. ⁊ poſt flores matureſcere. Ex qͥbꝰ verbis habet̉. ꝙ ī iſta vite fuerūt tres ꝓpagines.⁊ ī qͣlibet ꝓpagine fuerūt tria .ſ. geme. flores⁊ vue. Per tres ꝓpagines intelligunt̉ tres intrinitate ꝑſone. ꝑ alia tria q̄ fuerūt ī ꝓpagīeintelligunt̉ tres in xp̄o ſubſtātie. Iſta igit̉. vitis .ſ. virgo bn̄dicta. habuit tres ꝓpagines īſe .i. tres ꝑſonas diuinas. ꝑſonā .ſ. pr̄is qͥ xp̄iincarnatōem in ea fecit. ꝑſona qͦꝫ ſpūſſanctiqͥ ſil̓r ꝑ gr̄am ſuā ī tali generatōe cooꝑatus ēItem ꝑſona filij dei. qͥ ī eius vtero humanatus eſt. In illa aūt ꝓpagine. id eſt in xp̄o. fuit gēma. fuerūt ⁊ flores. ⁊ vua. id ē natura diuina. aīa ⁊ caro. Per gēmā em̄ (q̄ ē pͥncipiumflorū ⁊ fructuū) intelligit̉ eiꝰ diuinitas. q̄ ē ca⁊ pͥncipiū oīm reꝝ. vn̄ interrogatꝰ xp̄s a iudeis quis eſſet. Rn̄dit. pͥncipiū qͥ ⁊ loquor vobis Ioh̓. viij. Per flores aūt intelligit̉ eiusaīa. q̄ oīm virtutū odoribꝰ fuit plena. Un̄ d̓

illa dici pōt illud quod ꝓpheta p̄dixit pͣs. cijTāqͣꝫ flos agri ſic efflorebit. Per vua ꝟo intelligit̉ eiꝰ caro qͥ fuit plena muſto .i. ſanguīep̄cioſo. ⁊ tandē fuit poſita in torculari crucis⁊ inde emanauit muſtū noſtre redemptōis.vn̄ qn̄ angeli dixerūt xp̄o illud Iſa. lxiij. quare rubꝝ ē indumētū tuū ſicut calcatiū in torculari? Ipſe rn̄dit. Torcular calcaui ſolꝰ ⁊c̄. De iſta etiā vite pōt exponi illud qd̓ d̓r Iu.dicū. ix. vbi ī ꝑabola recitat̉. ꝙ ierūt ligna vtvngerēt ſup̄ ſe regē. ⁊ dixerūt ficui oliue ⁊ vitivt eis imꝑarēt. Que ꝯſentire noluerūt. Rn̄dit em̄ ficus. ꝙ nolebat deſerere dulcedinē ſuam. Oliua ꝟo ꝙ nolebat deſerere pīguedinēſuā. vitis aūt inqͥt. ꝙ nolebat deſerere ſuā iocunditatem. Per iſta em̄ tria .ſ. ficū. oliuam⁊ vitē. intelligit̉ bt̄a virgo. Ipſa em̄ d̓r ficusꝓpter dulced inē ſue pietatis ⁊ miſcd̓ie. Iteꝫoliua ꝓpter pinguedineꝫ ſpūalis gr̄e. Uitisꝟo ꝓpter leticiā iocūditatꝭ interne. Ligna ātſiluaꝝ fuerūt iudei duri ⁊ īflexibiles ac ſilueſtres. qͥ libentiꝰ voluiſſent ꝙ btā virgo fuiſſꝫpͥnceps ſue ſinagoge qͣꝫ xp̄i eccīe Et iō dixertci. Ueni imꝑa nob̓ .i. veni ⁊ relinq̄s xp̄m tuū⁊ ſis dn̄a ſinagoge nr̄e. Sꝫ ipſa dn̄a renuit.qꝛ ſi hͦ feciſſet: amiſiſſet dulcedinē ſue pietatis. ⁊ pinguedinē gr̄e ſpūalis. ⁊ leticiaꝫ interne iocūditatꝭ. Propt̓ qd̓ pater ſuꝰ Dauid ꝑmultos annos anqꝫ naſceret̉ eaꝫ admonuitvt ſina gogā oīno dimitteret. ⁊ xp̄o regi filioſuo ſꝑ adhereret. dicēs pͣs. xliiij. Audi filia ⁊vide ⁊ īclina aurē tua: ⁊ obliuiſcere ppl̓m tuū⁊ domū pr̄is tui. Et ꝯcupiſcet rex decorē tuū:qm̄ ip̄e ē dn̄s deꝰ tuꝰ. O igit̉ ꝟgo btīſſima: qꝫtū nos xp̄iani tibi obligati ſumꝰ. q̄ vitis illafuiſti q̄ illud dulciſſimū vinū ꝓtulit qd̓ letificat deū ⁊ hoīes Iudicū. ix. De qͣ vite nunqͣꝫverificatū eſt illud Iſa. xxiiij. Infirmata ē vitis. Nec illud Hiere. viij. Nō ē vua ī vitibꝰTu enī nunqͣꝫ infirmata es ꝑ pctm̄. ⁊ ſꝑ plena vnis fuiſti virtutū. Beatꝰ igit̉ ille de qͦ dici poterit illud Gen̄. xlix. ligās ad vitē aſinūſuū .i. corpꝰ ſuū ad imitandā caſtitatē btē ꝟginis aſtringes. Beati oēs nos ſi de vno qͦqꝫnr̄m dici poterit illud. iij. Reg. iiij. ⁊ .j. Machab̓. xiiij. Unuſquiſqꝫ ſedit ſub vite ſua. Oreqͥes ſuauiſſima ſub hac diuina vite requieſcere. ⁊ de dulciſſimo illiꝰ fructu carpere ⁊ comedere. Nō ſolum autem hec bn̄dicta virgo dicitur vitis: ſed etiā vinea dei electa quaipſe plantauit. vt dicitur Iſa. v. Un̄ ipſe aitHiere. ij. Ego te plantaui vineam electam.Et ideo eius filius ſe appellat vitē Ioh̓. xv.dicēs. Ego ſuꝫ vitis vera .ſ. in hac vinea na-

X