ſſ.Sermo. I.Tialla Vitis

Itē xp̄m filiū ſuū n̄ ſolū brachijs carnis dulcit̉ ſtrinxit ⁊ tenuit. ſꝫ etiā brachijs aīe .ſ. ītellectu ꝑ fidē. ⁊ affectu ꝑ charitatē. ita ꝙ ipſuꝫnūqͣꝫ dimiſit. Un̄ Can̄. iij. inqͥt. Tenui illūnec dimittā. ⁊ cū illo aſcēdēs ī altū de ꝟtute īvirtutē ſic ad alta ꝑuenit. ꝙ nec vēto ꝑſecutōnis. nec pluuia tēptatōis ab eiꝰ fide vel amore diſceſſit. Quarto aſſil̓at̉ viti rōe frōdiū ſiue folioꝝ. Folia eī vitꝭ vulnera mūdāt: ⁊ mūdata ſanat. vt d̓r ī li. de ꝓpͥ. re. Et btīſſime virginis verba ſic̄ q̄dā ſaluberria folia vulneravicioꝝ nr̄oꝝ mūdāt ⁊ ſanat. vt patere pōt exdictꝭ ī. viij. ⁊. ix. ꝑte hꝰ ẜmōis. Quīto fuit ſimilis viti rōe florꝭ. In eſtate enī vitꝭ floret. ⁊odor florētꝭ vinee expellit oē venenoſū. vn̄ fugiūt ſerpentes dū vinea floret. vt d̓r ī p̄dictoli. de ꝓpͥ. re. Tāqͣꝫ igit̉ flores vitꝭ fuerūt moresbtiſſime ꝟgīs. qͥ tāti odorꝭ .i. tate hōeſtatꝭ fuerūt. ꝙ oēs ſerpetes .i. venenoſas cogitatiōes⁊ tēptatōes a cordibꝰ aſpiciētiū effugabant.vt s. ſepe diximus. Un̄ dicere poſſumꝰ illudCan̄. ij. flores apparuerūt ī terra nr̄a .i. ī virgine Maria. Sexto aſſil̓at̉ viti in liqͦre. Exvite em̄ ꝓcedit pͥmo liquor aq. qꝛ ab ip̄a viteputata ⁊ īciſa exit aqͣ ad modū lacrime. Nācū vitꝭ vulnerat̉ tꝑe veriſ. lacrimas d̓ ſe emittit. ⁊ ſil̓r qn̄ tꝑe veris fuit b. virgo vulnerataꝓpt̓ paſſiōꝫ filij ſui. iuxͣ illd̓ Lu. ij. Et tuāip̄ius aīam ꝑtrāſibit gladiꝰ. amariſſimas lacrimas emiſit. qͥ tāte fuerūt ꝟtutꝭ. ꝙ ad ꝯpaſſionē filiū eiꝰ inclīauerūt. vn̄ eā ex ꝯpaſſiōe diſcipulo ꝯmēdauit dicēs ī cruce b. Ioh̓i euāgeliſte. Ecce mr̄ tua. Ex vite etiā ꝓcedit liqͦrvini. qͥ moderate ſumptꝰ corꝑa plꝰ qͣꝫ oēs alijliqͦres ꝯfortat. ⁊ letificat cor hoīs. pͣsͣ. ciiij. etno. i glo. ī. l. j. ff. de peri. ⁊ ꝯmo. rei ve. Itē multas infirmitates ⁊ morbos curat. atqꝫ nutrimētū bonū p̄ſtat. vt inqͥt Iſi. xxj. li. ethim̄. Etſil̓r p̄dicta oīa facit beatiſſima ꝟgo deuotisſuis. Nā deficiētes ꝯfortat. de qͥbꝰ dicere pōtillud Zach̓. x. Confortabo eos ī dn̄o. Letificat etiā merētes. vn̄ ait Iſa. lvj. letificabo eoſdn̄o. ⁊ Hiere. xxxj. ꝯſolabor eos ⁊ letificaboa dolore ſuo. Itē curat lāguentes. Un̄ d̓ ipſaexponi p̄t illud Iob. v. Manꝰ eiꝰ ſanabunt.Et ip̄a inqͥt deuoto ſuo illud Hiere. xix. ſanabo te a vulneribꝰ tuis. Suos qͦꝫ deuotos nutrit cibo ⁊ potu celeſti. Unde illi dicere poſſumꝰ illud Sap. xvj. Angeloꝝ eſca nutriuiſtipopulū tuū. ⁊ pane de celo p̄ſtitiſti eis oē delectamētū ī ſe hn̄tē ⁊ oīs ſaporꝭ ſuauitatē. Hecaūt diuīa vitꝭ inqͥt Ecc̄i. xxiiij. Ego qͣſi vitisfructificaui ſuauitatem odoris. ⁊ flores meitores honorꝭ ⁊ honeſtatꝭ. In qͥbꝰ ꝟbis oſtē-

dit qͣlis fuerit reſpectu filij ⁊ reſpectu ſui. Primo enī reſpectu filij ip̄a fuit vitis q̄ ꝓtulit fructū pulcꝝ. ſuauiſſimū ⁊ odorifeꝝ. ⁊ iō dixit.Ego qͣſi vitꝭ fructificaui. Primo aūt ꝓtulitfructū pulcꝝ. qꝛ fuit a deo pre ſctīficata. ⁊ aboī īmūdicia p̄ſeruata. Si enī terrenꝰ agricola purgās vineā facit vt fructū plꝰ afferat. vtd̓r Ioh̓. xv. Quāto magꝭ celeſtꝭ agricola ſctīficādo ⁊ p̄ſeruādo hāc vitē digniſſimā ab oīimꝑfectōe ⁊ ſuꝑfluitate: fecit ea ſuꝑ oēs aliaſvites q̄ putatōe indigēt fructificare? Sctīficauit igit̉ deꝰ pr̄ hāc vitē celeſtē. pͥmo ī eiꝰ plantatōe .i. ī ſua ꝯceptōne. ⁊ iō ꝓtulit fructu magnū ⁊ pulcꝝ. Itē eā ſctīficauit in ſpūſſctī ſuꝑeā miſſiōe. ⁊ tūc ꝓtulit fructū pulcriorē ⁊ maiorē. ſꝫ cū ſctīficauit ea ſplēdorꝭ ſui .i. filij ī eiꝰvtero incarnatōe. tūc ꝓtulit fructū maximū⁊ pulcerrimū. Scd̓o hec vitis fecit fructū ſuauiſſimū. qꝛ fuit calore ſpūſſctī excocta. ⁊ iōdicit ī ꝟbis pallegatis. fructificaui ſuauitatēTūc enī vitꝭ dulcē fructū ꝓducit. qn̄ radiusſolis eiꝰ vua exurit. Et iō dr Can̄. j. Botrꝰ cypri dilectꝰ meꝰ mihi ī vineis engaddi. Olī atlocꝰ ille vocabat̉ oculꝰ ſol̓. qꝛ ſic d̓r. ſol recto radio locū illū reſpic̄. ꝓpt̓ qd̓ vuas illas valdeexurit. ⁊ ſic vinea illa vinū ſuauiſſimū ꝓduciuxͣ illd̓ Can̄. ij. Fructꝰ eꝰ dulcꝭ gutturi meo.Btā āt ꝟgo fuit tota igne ſpūſſctī calefacta.vt ait Hiero. ī ſer. ad Euſto. ⁊ id̓o fructū ſuauiſſimū tāqͣꝫ optīa vinea ꝓduxit. Un̄ Can.vij. dixit ei ſpōſus celeſtꝭ. guttur tuū ſic vinūoptimū dignū dilecto meo ad potādū. labiiſqꝫ et dentibꝰ illiꝰ ad ruminādū. Tercio iſtavitꝭ fecit fructū odorifeꝝ. ex eo ꝙ fuit a dei filio ībalſamata. ⁊ iō ſb̓dit ī verbiſp̄allegatisodoris. Filiꝰ eī dei qͥ ē veꝝ balſamū: nouē mēſibꝰ ī eiꝰ vtero hītauit. ⁊ tadē de ip̄a ī natiuitate exiuit. Et iō ip̄a bn̄ tūc dicere potuit ꝟbap̄allegata .ſ. botrꝰ cypri ⁊c̄. Ille enī vinee illotꝑe balſamū ꝓducebāt. vn̄ ip̄a fuit vinea engaddi. q̄ optimū ⁊ ꝑfectiſſimū balſamuꝫ ꝓduxit .ſ. dn̄m noſtꝝ Ih̓m xp̄m. iuxͣ illd̓ Eccixxiiij. Sicut cynamoniū ⁊ balſamuꝫ ⁊c̄. Etibidē. Quaſi balſamū nō mixtū odor meꝰ.Sic̄ igit̉ vitis aqua putrefacta ꝯu̓tit ī vinūſuauiſſimū ⁊ odorifeꝝ ſic btā virgo amoreꝫmūdi qͥ ē tāqͣꝫ aqͣputrida ꝯu̓tit ī nob̓ ī amorē dei qͥ ē tāqꝫ vinū ſuauiſſimū ⁊ odorifeꝝ replēs aīaꝫ ſuauitate deuotōis. ⁊ ipſam īuitāsad odore ſue imitatōis. Quo guſtato ſtatiꝫexclamat dicēs illud Can. j. Trahe me poſt ⁊te. in odorē curremus vnguentorū tuorum.¶ Scd̓o pͥncipalit̓ dico ꝙ ꝟgo bn̄dicta oſtē idit qualis vitis ip̄a fuerit reſpectu ſui. cū vbi r̄o0 4

UQual̓ fuit mariar̄ſpcū ſui

Qual̓ fuerit Maria reſpectu filij.