¶ Pars. VIII.

Un̄ ipſi electi talē fiduciā de ſalute ſua habētes ī hac vita dicūt cū apl̓o illud Philip. j.Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. ¶ Sequit̉ euācgeliū. Et venit ī ſpū in templū. Hoc autē faectū ē vt oſtendat̉ ꝙ ⁊ nos debemus in ſpūſctōobuiare xp̄o dn̄o veniēti in templū. vt poſſitde vnoquoqꝫ noſtrū dici illud Iſa. lxiiij. Occurriſti letāti ⁊ faciēti iuſticiā. Propter hͦ autē iſta ſolēnitas nō ſolū purificario ⁊ cādelaria: ſed etiaꝫ hypopati .i. occurſus vel obuiatio appellat̉. vt ait Alex. de ales ī. iiij. ſui compēdij. Debet igit̉ qͥlibet intrare eccleſiaꝫ ex deuotōe ⁊ nō ex cupiditate. ſicut aliqͥ faciūt qͥſolū ꝓpter pecuniā ad eccleſias vadūt vt cātent. ſicut dicebat qͥdā. Dn̄e miſerere. za candille za dane. Nō debet etiā qͥs intrare ī templū in ſpū ſuꝑbie ſicut ambitioſi: qͥ ſibi vſurpat dignitates eccleſiaſticas. Nō ī ſpū auacie ſicut Simō magꝰ. Nō in ſpū inanis glorie: ſicut illi qͥ ſe ornat pōpatice: vt appareāthomībꝰ alijs maiores ⁊ digniores. Non inſpū ſimulatōis ſic̄ hypocrite: vt videāt̉ alijsſanctiores. Nō ī ſpū luxurie. ſicut illi qͥ iō adeccleſias vadūt vt mulieres videāt. et mulieres vt videāt viros. ⁊ ꝯcupiſcāt vl̓ ꝯcupiſcāt̉Nō ī ſpū vanitatꝭ. ſicut illi qͥ vadūt ad eccleſias ca ſolatij. vel vt vana loquāt̉ ſiue de tꝑalibꝰ. Nō ī ſpū accidie. ſic̄ illi qͥ in eccleſijs dormiūt qn̄ dicunt̉ diuina officia. vel qn̄ p̄dicat̉et nō orāt. nec ſtāt attēti. Tales em̄ nō inueniunt xp̄m. nec illū amplexant̉ brachijs ſpūalibꝰ aīe. In ſpū gͦ ſctō debet vnuſqͥſqꝫ tēpluꝫintrare: vt poſſit pueꝝ Ieſuꝫ videre. ⁊ amplecti cū ſctō Symeone. ¶ Sequit̉ aūt ī euāgelio. ꝙ p̄dictꝰ Symeō accepit eum ī vlnas ſutas i. ī brachia ſua. ad innuēduꝫ ꝙ ꝑ oꝑa bona venit̉ ad ſalutē. Nō em̄ ſufficit fides habēe ti tꝑs ⁊ modum bn̄ operādi. iuxta illud Iacͣ.ij. Quid ꝓderit frēs ſi fidē dicat qͥs ſe habereoꝑa autē non habeat: nunqͥd poterit ſaluareeuꝫ? quaſi dicat nō. Un̄ etiā addit. Sic corpus ſine ſpū mortuū eſt. ita fides ſine oꝑbꝰmortua eſt. Un̄. j. Cor. iij. d̓r. Unuſquiſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiet ẜm ſuum labore. Glo.ꝟo ſuꝑ hoc euāgelio dicit. ꝙ ꝑ hoc ꝙ ſenex accepit infanteꝫ. inſtruimur ꝙ depoſita vetuſtate debemꝰ induere nouitateꝫ vite. iuxta illudRo. xij. Renouamī ſpū mētis vr̄e. ⁊ induitenouū hoīem qͥ ẜm deū creatꝰ eſt. Itē ꝑ hoc ꝙvlne iuſti ſenis corꝑe ſuſcepti pueri tegunt̉. ſignificat̉ ꝙ lex vetus operiēda erat gr̄a euāgelica. Item ꝑ hoc denotabat̉. ꝙ mūdus ī peccatis inueteratuſ xp̄iane infantie nouitate eratinduēdus. Itē vt inqͥt Hugo cardīalis vbi

sͣ. Symeon qͥ Ih̓m ī vlnis portauit: tenet figura bonoꝝ actiuoꝝ. Maria ꝟo q̄ in vteroip̄m detulit: tenet figurā bonoꝝ ꝯtēplatiuoꝝq̄ in corde xp̄m geſtāt. Ioſeph autē qͥ credit̉eum ī humerꝭ ī egyptū portaſſe: tenet figurāp̄latoꝝ. qͥ magis ꝓ xp̄o laborāt. ⁊ minꝰ eiꝰ viſione ꝑfruunt̉. hec ille. Beda ꝟo ſuꝑ illa verba. iuſtus ⁊ timoratꝰ: ait. Quia difficult̓ iuſticia ſine timore cuſtodit̉. Nō illum dico timorē qͥ tꝑalia ſibi bona ſubtrahi ꝑhorreſcitquē ꝑfecta dilectio foras mittit: ſed timoreꝫdn̄i ſct̄m̄ qͥ manet ī ſecula. quo iuſtꝰ deū qͣntoardētiꝰ diligit tāto ſolertius offendere cauetEt Ambro. addit. Et bn̄ iuſtꝰ qͥ non ſuā ſedpopuli grāꝫ reqͥrebat. Un̄ ſequit̉. Expectansꝯſolatōem Iſrael. Quod exponit Gregꝭ. niſenꝰ di. Nō vtiqꝫ mūdanā felicitatē ī ꝯſolationē Iſrael prudēs Symeo expectabat. ſedvera trāſtatōem ad veritatis decorē ꝑ ſeꝑationē a legis vmbra. Habuerat nāqꝫ ꝑ oracula. ꝙ viſurꝰ eēt xp̄m dn̄i priꝰ qͣꝫ de ſeculo p̄ſenti trāſmigraret. Un̄ ſequit̉. Et ſpūſſcūs eratī eo. a quo .ſ. iuſtificabal̓. Ambro. autē dicit.Cupiebat ipſe quidē corporee vinculis fragilitatis abſolui: ſed expectabat videre ꝓmiſſuꝫ. Sciebat em̄ qꝛ bt̄i oculi qͥ viderēt dn̄m¶ Greg. ꝟo .xviij. mora. inquit. In quo etiādiſcimꝰ quāto deſiderio ex plebe iſraelitica ſciviri incarnatōis eiꝰ myſteriū videre cupier̄t. dBeda autē dicit. Uidere aūt mortē expiari qͦeā ſignificat. Multūqꝫ felix morteꝫ videbit ſaꝫcarnis: qͥcunqꝫ xp̄m dn̄i pͥus oculis carnis vi ridere ſategerit ꝯuerſatōeꝫ habēdo ī celeſti hie pruſalē. ac templi dei limīa frequentādo. hoc ēſctōꝝ. ī quibꝰ deꝰ habitat exempla ſectando.Eadē auteꝫ ſpūs gr̄a qua olim ventuꝝ p̄cognouerat. ⁊ nūc venientē cognouit. Un̄ ſeqͥt̉Et venit ī ſpiritu ī templū. Ubi inquit Prigenes. Et tu ſi vis tenere xp̄m ⁊ āplexari manibꝰ. om̄ī labore nitere vt duceꝫ habeas ſpiritum. veniaſqꝫ ad templū dei. Grego. ꝟo ait.Quā beatus ille ſacer ad ſacra introitus perquē ad vite terminū maturauit. beate manꝰque verbū vite palpauerūt. ⁊ vlne quoqꝫ qͣsad ſuſceptiōem parauit. Beda autē inquit.Accepit autē iuſtus ẜm legē pueꝝ Ieſum invlnas ſuas. vt ſignificet iuſticiā opeꝝ que exlege erat ꝑ manus ⁊ brachia figuratoꝝ. humili quidē: ſed ſalutari fidei euāgelice gratieimitada. Accepit ſenior infante xp̄m. vt inſinuet hoc ſeculū quaſi ſenio iam defectuꝫ adinfantiā ⁊ innocētiam xp̄iane religionis rediturum. hec ille. In quibꝰ verbis cōfirmat eaque ſuꝑius diximus de ſenectute Symeōis.

LIp̄m acciꝑe in vlnas moraliter debemus.

AQualit̓obuiarexp̄o debemus.

L

CQuātodeſiderioqͥſqꝫ debꝫſatagerexp̄m vide

re.