Pals. VII.

tuiſſe ab aliqͦ mereri ꝓbat̉ alio mō ſic. Naꝫincarnatio filij dei fuit infinita. tum quia deus eſt infinite excellē̄tie. iuxta illud pͣs xlvijMagnꝰ dn̄s ⁊ laudabilis nimis: ⁊ magnitudīs eiꝰ nō eſt finis. Tum qꝛ fuit ad reꝑarandā humanā naturā. q̄ qͣꝫuis non habucrit infinitatē indiuiduoꝝ i actu. habuit tn̄ īpotētia. vt ait Porphiriꝰ ī vniuerſalibꝰ. qͥaniſi deꝰ p̄fixiſſet numeꝝ: erat apta nata ꝯmunicari ī infinitū. Ergo meritū nulliꝰ homīspuri: īmo nec oīm hoīm ſimul. ſufficere potuit ad impetranda filij dei incarnatōeꝫ. pera quam humana natura erat reꝑanda. ¶ Siaūt loquamur de p̄dicta incarnatiōe ſecūdomō .ſ. qͣꝫtū ad circūſtātiā. hoc pōt eſſe dupliē citer .ſ. aut qͣꝫtū ad circūſtatiā tꝑis. aut quātū ad circūſtātiā ꝑſone ī qua debebat īcarnari. Primo mō pōt dici. ꝙ ſctī pr̄es veteris teſtamēti meruerūt ꝙ filiꝰ dei naturā humanāaſſumeret eo tꝑe quo incarnatꝰ eſt. Ipſi em̄feruētiſſimis deſiderijs ⁊ oratiōibꝰ p̄ſuppoſita filij dei incarnatiōe futura meruerūt eiusacceleratōem. Nā ẜm omēs theologos maxime ſctm̄ Bonauēturā in. iij. di. iiij. ⁊ Ric.ibidē. ar. iij. q. ij. ⁊ ī. iiij. di. xv. ar. iiij. q. vij. ⁊b. Tho. ij. ij. q. lxxxiij. ar. xvj. Ille qui oratpie. humiliter ⁊ reuereter. fideliter ⁊ ꝑſeuerāter. ⁊ petit neceſſaria ad ſalutem: meret̉ exaudiri a deo. iuxta illud Mat. vij. Oīs qui petit accipit. ⁊ qͥ querit inuenit. ⁊ pulſanti aperiet̉. Sed ſct̄ī patres qͥ fuerūt an xp̄i aduentū: ſic petierūt filij dei incarnatiōem eis neceſſariā ad ſalutem. dicētes illud pͣs. Iſa. xlv.Rorate celi deſuꝑ ⁊ nubes pluat iuſtū: apcriatur terra ⁊ germīet ſaluatorē. gͦ ⁊c̄. ¶ Si ꝟoloq̄mur quo ad circūſtātiā ꝑſone. diſtinguēdū eſt de merito ẜm theologos. maxime Ri.⁊ ſctm̄ Bonauē. ī. iij. di. iiij. ⁊ etiā ī. ij. di. xxvij. ar. ij. q. ij. Un̄ ꝓ maiori declaratiōe p̄termittendo hic qͥs dicat̉ benemeritus ẜm legiſtas. de quo late ꝑ Bal. ī. l. iubemus. C. de ſacroſan. eccle. vbi allegat multa iura. ⁊ ẜm canoniſtas. de quo ꝑ glo. in. c. ſi quos de ſeruisxij. q. ij. ſequēdo ſolū doctrina theologicamdico ꝙ eſt meritū ꝯdigni. meritū congrui. ⁊meritū digni. Meritu ꝯdigni ē illud ī quoreꝑ it̉ ꝑfecta rō merendi. qn̄ .ſ. eſt adequatiomeriti ad p̄miū. vtputa ſi quis ꝑ vnū diemſeruit alicui laborādo fideliter. meret̉ de ꝯdigno certam mercedē ſiue p̄miū. vtputa groſſum vel carlinū. Meritum digni et cōgruieſt. qn̄ nō eſt ꝑfecta adequatio meriti ad p̄miū. Sed differētia eſt inter meritū digni⁊ cōgrui. qꝛ meritum digni eſt completuꝫ in

actu. Meritū ꝟo cōgrui eſt meritū nō om̄inō ꝑfecte completū. ſed tn̄ exiguū habēs defectu. Uel eſt ꝑfecta diſpoſitio et ꝓpinqͥtasad ꝯſequēdā aliquā mercedem ī futuro. Exemplū aūt vtriuſqꝫ ſic dare poſſumꝰ ¶ Quidā rexpotētiſſimꝰ ꝓ ſua magnificentia ꝓclamari facit. ꝙ ſi quis ꝑ vnā diē ei ſeruierit dabit ei decem milia talenta auri. tunc ſi quisei ſeruierit ꝑ illam diem. merebitur ipſa decem milia talenta. nō merito condigni. qͥamaius ep̄miū qͣꝫ ſit meritū laboris. et ſic nōeſt adequatio meriti ad premiū. merebit̉ tn̄ipſa talenta merito digni. qꝛ cum ſic placuerit regi ꝓmittere ille qͥ ei ſeruiuit ꝑ diē factuseſt dignꝰ ipſo p̄mio ex regia liberalitate preparato. Sed poſito ꝙ qͥs ſeruierit ꝑ illa diem: ſed ex laſſitudīe ꝑ aliquā hore morulaꝫquieuerit a ſeruitio ſiue labore. lꝫ nec meritoꝯdigni nec merito digni mereat̉ ipſa talēta.qꝛ nō laborauit ꝑfecte ꝑ integrā diē. tn̄ merito ꝯgrui dicet̉ mereri illud pͥmiū. qꝛ qd̓ mimū eſt ꝓ nihilo reputat̉. l. qd̓ mīmū. ff. de re.iu. c. reuera. vbi glo. de ꝯſe. di. ij. Et ſimiliterſi quis cū a principio diei ceperit feruēter laborare ⁊ ꝑſeuerauerit vſqꝫ ad. xxiij. hora ⁊ vl̓teriꝰ ꝓſequat̉ laborādo. ille qui videbit eumꝓpe finē laboris dicet. Iſte meret̉ deceꝫ miliatalēta auri. Uel dicet. Iſte lucratus eſt decēmilia talēta auri. qꝛ eſt ꝓpe complementummeriti. ⁊ paꝝ deficit. ⁊ eſt diſpoſitꝰ ad ꝑficiendum ⁊ ꝯſequēdū premiū. vn̄ poſito caſu ꝙaliquo ſuperueniēte impedimeto fine culpaſua nō potuerit perficere. licet nec merito cōdigni nec merito digni mereat̉ ipſa talenta.tamē ipſa merebit̉ merito cōgrui. ¶ Modoad ꝓpoſitum noſtrū dico. ꝙ licet beata virgoMaria nō meruerit merito ꝯdigni cōcipepere chriſtū. quia bn̄ficiū incarnatōis eſt ſunpra merita omniū angelorū ⁊ cunctaꝝ crea cturaꝝ. vn̄ ⁊ ſupͣ merita ipſiꝰ virginis benedi fcte. tamen quia ex benignitate ſua deus diffiniuit ꝓ ſalute humani generis carnē aſſumere de vna muliere. ipſa beatiſſima ꝟgo a pͥncipio ſue vite vſqꝫ ad incarnatōeꝫ filij dei merebatur eſſe mater dei merito congrui. qꝛ propter excellentiā ſanctitatꝭ ſue ⁊ ꝑfectōem virtutū. ad hoc erat magis idonea ⁊ diſpoſitaqꝫ om̄es alie mulieres que vnqꝫ fuiſſent. autfuture eſſent ī mūdo. At vbi verba illa ſanctiſſima ꝓtulit .ſ. Ecce ancilla dn̄i. ⁊ ſuū conſenſuꝫ ꝟbo firmauit: illico meruit merito digni ꝯcipere xp̄m: ⁊ effici mater dei. Tunc eminuēta eſt exceſſiſſe merita oīm electorū. Etmaxime ꝓpter eminētiā quattuor virtutū

Incarustio qͣntūad circūſtātiaꝫ tēporis cadit ſubmerito.

Triplexmeritū .ſ.cōdignūdignū etcongruū

TMariameruit hcarnatōꝫxp̄i.