Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Pal̓s. VII.

q. iij. Quid gͦ miꝝ ſi pctōr hō obediētie ī pn̄tis vite breuitate ſe ſb̓ijcit qn̄ hāc mediatordei ⁊ hoīm tenuit? Btā igit̉ ꝟgo vt dictā obediē̄tiā adīpleret diſceſſit a ciuitate ſua nazareth q̄ erat ī ꝓuīcia galylee: et ꝑrexit ī bethleēq̄ erat ī ꝓuīcia iudee. cuiꝰ diſceſſio valde fuitmoleſta ill̓bōis mulieribꝰ q̄ erāt vicine habitatōi ꝟgīs ī nazareth. vt ꝯtēplat̉ dn̄s Ioh̓.dn̄ici ī qͦdā ſer. Nā vidētes btāꝫ ꝟgine gͣuidā. lꝫ crederēt ea ex Ioſeph ꝯcepiſſe. expectabāt cū magͦ deſiderio pn̄tes eē ī ꝑtu eiꝰ Eratem̄ tāta pulcritudo ⁊ honeſtas ⁊ ſctītas affabilitaſqꝫ ⁊ ſapīa eiꝰ ꝙ videbat̉ qͣſi vna fruitio ꝯu̓ſari cū ea. ⁊ loqͥ ſecū. ꝓpt̓ qd̓ vicine eiꝰaffectabat eē cū ea. Sꝫ ip̄a ſe totaꝫ deo reſeruās amabat ſolitudine. ac rariſſime ad oſtium domꝰ ſe reꝑiebat. minꝰ ad feneſtras aſpiciebat. ſꝫ ī tēplo ⁊ ī domo oroi vacabat hoīꝫꝯu̓ſatōꝫ fugiēs. vt cū deo et angel̓ familiariꝰꝯfabularet̉. ⁊ ī lege dn̄i meditaret̉ die ac nocte. Uerā enī ſciebat eē Proſꝑi ſnīaꝫ ī li. epigra. dicētꝭ. Scrutari legē pn̄t vtcūqꝫ ſereni.ſi md̓i a ſtrepitu lib̓a corda vacēt. Poterātgͦ ille vicīe dicere int̓ ſe. veniet ꝓ certo dies ꝑtus eiꝰ. ⁊ tūc īdigebit nr̄o adiutorio. ac vocare nos faciet ad adiuuādu: intrabimuſqꝫdomū eiꝰ. ⁊ hēbimꝰ copiā ꝯu̓ſandi cū ea. Oqꝫ erit gratioſus fructꝰ tā ſctē tāqͣꝫ hoeſte acpulcre iuuēcule. ita hūilis ē ⁊ amoroſa ꝙ dare alij nollet ad lactādū filiū ſuū. ſꝫ ip̄ꝫ ſuisvberibꝰ lactabit. ſed cū tenebit illū ī gremiovel brachijs ſuis: nos aliqn̄ reuerēter auferemꝰ illū de manibꝰ ſuis. ⁊ ducemꝰ ī domos noſtras. ⁊ ꝯſolatōꝫ hēbimꝰ de filio ſuo. ⁊ ita ip̄ancc̄e hēbit qn̄qꝫ ꝯu̓ſari nobiſcū. ſed d̓ina diſpoſitōe p̄dicte mulieres fraudate ſt̓ a ſuo deſiderio. Nā ip̄a pijſſima ꝟgo cū ſpōſo ſuo ioſeph ad bethleemiticā vrbe ꝓfecta e. vbi (vtꝯtēplat̉ſ. Uīcē. ī qͦdā ſer.) cū ad qͦddā hoſpitiū diu̓tiſſꝫ. hoſpes cernēs Ioſeph vilibꝰ veſtibꝰ īdutū ⁊ pauꝑeꝫ arbitratꝰ dixit ei. Nonpoſſū bōe ſenex vos hoſpitari. qꝛ pl̓es nobiſles expecto iſto ſero. ⁊ tūcſ. Ioſeph cogͦuit vera eē illā Ouidij ſnīaꝫ ī. ij. de arte ama. Ipſelꝫ venias muſis comitatꝰ omere. Si nihilattulerꝭ ibis omere foras. Et ī. j. de faſtꝭ. pauper vbiqꝫ iacꝫ. Perrexit gͦ ad aliū hoſpitē. qͥint̓rogauit eū di. Dn̄e qͦt eqͥtaturas ⁊ famulos hetis? qͥ rn̄dit nullas. ſꝫ aſellū ⁊ boueꝫ ⁊vxorē meā tm̄. At ille inqͥt. Iſtd̓ hoſpitiū n̄ē ꝓ vob̓. ſꝫ ꝓ hn̄tibꝰ multa pecunia ad expendedū. itē ad hoſpitale paupeꝝ. Iuit igit̉ adaliū hoſpiteꝫ qͥ dixit illi. O ſenex miſer: quon̄erubuiſti ducere ī vxore tā delicata iuuecu

lā. vade ad aliud hoſpitiū. qꝛ h̓ nō poterismanere. ⁊ ſic pauꝑculꝰ Ioſeph neſciebat qͦiret. ⁊ p̄cipue dolebat de btā ꝟgīe qua ſciebatmr̄eꝫ dn̄i ab oībꝰ homībꝰ veneradā. ⁊ nouerat tenera eē ꝟgīs ꝟecūdiā. vn̄ vald̓ dolebatde deriſiōibꝰ q̄ eis fiebat ꝓpt̓ pauꝑtatē. iuxͣ illud Iuuenal̓ li. j. Nil hꝫ īfelix pauꝑtas duriꝰ ī ſe. qͣꝫ ꝙ ridiculos hoīes fac. Sꝫ ꝯfortabat eū b. ꝟgo di. illd̓ Sene. ad lucillū. Placeat nobis qͥcqͥd deo placꝫ ob hͦ ip̄m qd̓ ſibiplacꝫ. ⁊ etiā forte ꝯfortādo eū ꝙ hec t̓ſticiaVteret̉ ī gaudiū. dicebat illd̓ Ouidij ī lib̓. depōto. Sepe creat molles aſpera ſpina roſas.Nō gͦ diffidamꝰ de diuīa boītate. ſꝫ firmiterſuꝑnu expectemꝰ adiutoriū. Nā n̄ ē abbreuiata manꝰ dn̄i. eamꝰ igit̉ ad aliquē locū remotū a tumultū hoīm. vt poſſimꝰ qͥetiꝰ deo vacare. ⁊ ip̄e cui ē cura de oībꝰ ꝓuidebit nobis.Querētes gͦ īuenerāt diu̓ſoriū ſiue crotā atqͣꝫ tuguriū. ī qͦ intrates peꝑit ibi virgo gl̓ioſaſuū bn̄dictū filiū gaudiū mr̄is hn̄s cū ꝟgitatꝭ honore. Ut eī inqͥt Orig. ſuꝑ Luc. Sic̄Abacuc ītrauit ad Danielē ī lacu leonū deferēs ei prādiū bonū ⁊ exiuit n̄ aꝑtꝭ oſtijs: ſedclauſis. ſic b. Maria ſaluis clauſtrꝭ pudorꝭcōcepit ⁊ peꝑit filiū ſuū pͥmogenitū. cui ꝓtinꝰ genuflectes ⁊ eū adoras dixit. Salue midilecte fili: adoro te deū meū qͥ digͣtꝰ es ꝓ ſalute mea ⁊ oīm hoīm hāc vallē lachrimaꝝ ītrare. poſtmodū ꝟo deoſculata ē faciē groſi filij ſui di. O facies plēa oīm grāꝝ ī qua deſiderāt āgeli ꝓſpicere. Deīde deoſculās manꝰdicebat. o manꝰ btīſſime qͦt īfirmos eſt ſanature? qͦt miracl̓a oꝑat̉e? oſculabat̉ etiā pedesdi. o ſciſſimi pedes qͣꝫtū diſcurretꝭ ꝑ variaſ ciuitates ⁊ caſtra ad docēdū ⁊ laborādū ꝓ ꝯu̓ſione pctōꝝ? ⁊ ī talibꝰ ſuauiſſimis eloquijsdulcit̉ āplexabat̉ ſuū chariſſimū vnigenitūtota r̄pleta dulcedīe ab eo ſil̓r ſuauiſſime āplexata. ita vt dicere poſſꝫ illd̓ Can̄. ij. Leuaeiꝰ ſb̓ capite meo. et dext̓a eiꝰ āplexabit̉ me. etip̄e ꝑuulꝰ Ih̓s vbera mr̄is lābes ⁊ oſculāſ. dicere pot̓at illd̓ Can̄. iiij. Quā pulcreſūt māme tue ſoror mea. ſpōſa mea. pulcriora ſūtvb̓a tua vino. ⁊ odor vnguentoꝝ tuoꝝ ſuꝑoīa aromata. fauꝰ diſtillās labia tua ſpōſa.mel ⁊ lac ſb̓ līgua tua. ⁊ odor veſtim̄toꝝ tuorū ſic odor thurꝭ. gaudebat gͦ btīſſima ꝟgo ⁊ſil̓ vald̓ obſtupebatd̓ admirabili natiuitatefilij ſui. qͥ natꝰ erat de ipſa mr̄e ſine pr̄e. mirabat̉ ꝙ eternitas facta ſit noua. īmēſitas parua. pulcritudo deformis. maieſtas abiecta.ſapiētia muta. fortitudo infirma. iuſticia vtrea. ⁊ opulētia facta ſit egena.

Quō Ioſeph horpitiuꝫ q̄rēs deridetur.