Sermo. II I De Parturitōe Marie
mꝰ. De cꝰ imaculate virgīs ꝑturitōe treſ cōſideratōes faciemꝰ. Pria dicet̉ exultatiōis.Scd̓a certificatōis. Tercia ꝟo fructificatōiſ¶ Pars pͥma hꝰ ſer. q̄ d̓r exultatōisUātū gaudere ⁊ exultare in hac cealeberria feſtiuitate debeamꝰ vltra dicta ī ſer. jͣ. hꝰ ꝑtꝭ ꝑte vl. on̄dit̉ ex hͦ. ꝙ gaudiūhꝰſacratiſſime natītatꝭ dn̄i nr̄i. a ſtella magꝭī oriēte. ⁊ a ſybilla octauiano ī occidēte. ⁊ abāgelo paſtoribꝰ ī iudea. q̄ ē ī medio md̓i cūmaxīa leticia ē ānūciatū. ſi gͦ tm̄ exultat ſb̓limitas āgeloꝝ. multomagꝭ iocūdari ⁊ gaudere dꝫ hūilitas hoīm ita ꝑ hͦ ſb̓limata. qꝛ natꝰ ē pͥncipalit̓ nob̓. Nō eī (vt ait apl̓s heb̓. j.āgelos: ſꝫ ſemē abrae apphēdit de ꝟgīe natꝰfiliꝰ eteī dei vt hoīem lib̓aret ab et̓na mortefactꝰ ē hō. vt ait Leo papa ī ſer. natītatis. ethac de cā maxīe dꝫ letari hūanū genꝰ. nā ſi īaliqͣ ciuitate obſeſſa a peſſimis īimicꝭ hoīesilliꝰ ciuitatꝭ fame et ſiti deficiētes oēs ī ꝓcīctueēnt vt traderēt̉ ī ore gladij ad mortē. qͥdāqꝫadueniēs eos lib̓aret. qͥs ibi eēt qͥ n̄ ſummegauderet ⁊ ſolēnia ageret? Cū igit̉ ciuitas hꝰmd̓i obſeſſa eēt ⁊ poſſeſſa a diabolo ⁊ āgeliseiꝰ adeo ꝙ deficiebāt hoīes famē ꝟitatꝭ ⁊ ſitibōitatꝭ. vn̄ hīc migrātes ad mortē ct̓nā deſcēdebāt. venit de celo vt̓i ꝟgīalis rex magnꝰ factꝰ ꝑuꝰ dn̄s fortꝭ ⁊ potēs: dn̄s potēs ī plio ꝯͣautiquū hoſtē. ⁊ nos de māu eiꝰ eripuit ⁊ liberauit. ⁊ iō ſūmoꝑe nos oꝑtꝫ gͣtulari. Figuraāt hꝰ hr̄. iiij. ℟. xix. vbi dr̄. ꝙ tꝑe Ezechie regis Iude obſeſſa fuit ciuitas regalis Hirl̓mab imēſa multitudine exercitꝰ Sēnacheribꝰregꝭ aſſyrioꝝ. ⁊ ita coartata. ꝙ hoīes eiꝰ timebat capi. atqꝫ ī multa amaritudīe anxietateqꝫ lacrimātes reſidebāt. ſꝫ media nocte āgelus dei deſcēdēs de celo liberauit eā occiſis. c.lxxxv. milibꝰ viroꝝ de exercitu Sēnacheribꝰꝓpt̓ qd̓ deuictꝰ ⁊ ꝯfuſus reu̓ſus ē ī t̓rā ſuā. populꝰ at lib̓atꝰ multꝭ diebꝰ feſtiuauit grās agēs deo repletꝰ multꝭ diuitijs de ſpolijs īimicoꝝ. Quāto gͦ magꝭ exultare dꝫ genꝰ hūanūde aduētu regꝭ ageloꝝ. qͥ ī carne apparēs ꝓſtratꝭ hoſtibꝰ eiꝰ de ip̄oꝝ ſuꝑnis cubilibꝰ gl̓ofiſqꝫ ſedibꝰ. atqꝫ celeſtibꝰ oꝑbꝰ illaꝫ copioſeditauit. ¶ Suꝑ oēs āt hoīes gaudere debuit ip̄a q̄ illū peꝑit ꝟgo bn̄dicta. Sꝫ forte qͥsdicꝫ. vn̄ gaudiū hre potuit de ꝑtu iſto cū ſoa eet cū vetulo Ioſeph ſpōſo ſuo. nō ī domoa frigore ⁊ vētis ꝑtecta. ſꝫ ī pādochio vndiqꝫ tenebroſo. ⁊ magis aīalibꝰ qͣꝫ hoībꝰ aptonō ꝯfortata a ſocietate mulieꝝ eā viſitātiū.ſꝫ ab oībꝰ femīs ſegregata. nō ī lecto qͥeſcēs.ſꝫ ī terra vel lapide duro vbi non erat ignis
deſeruiēs ſꝫ frigꝰ intēſū medie noctꝭ. vbi etiānō erāt cibi delicati qͥbꝰ indigēt mulieres ī ꝑtu. nō ꝯfectōes. nō vina p̄cioſa. ſed auſteritas ⁊ pauꝑtas īmēſa. Que gͦ illi fuit cā gaudēdi? Ad hec rn̄deret btā ꝟgo ſi pn̄s adeſſꝫGaudiū exꝑta ſū ⁊ delectatōꝫ q̄ declarari npt. Illd̓ eī (vt ait deuotꝰ meꝰ Ber̄. ſuꝑ Ecc̄iaſticū) ſolū ē veꝝ ⁊ plenū gaudiū. qd̓ n̄ de creal̓a ſꝫ de creatore ꝯcipit̉. cui 2ata oīs aliunde iocūditas meror ē. oīs ſutitas dolor eſtoē dulce amaꝝē. oē poſtremo d̓ delectare p̄tmoleſtū ē. Si eī ꝓph̓a gaudeo ī dn̄o ⁊ exultabat ī deo ih̓u ſuo Abacuc. i. quare egogaudere ⁊ exultare ī eo n̄ debui ex vtero meonato? Si abraā a lōge p̄uidēs filij mei natiuitatē exultauit. vt hr̄ Io. viij. quo ego ſineingēti gaudio ⁊ exultatōe eē potui. cū ipſuꝫmeſſiā ex me genitū vidi. certe cor meū ⁊ caro mea exultauerāt ī deū viuū. qͥ cū ſit fōs etorigo oīs bōitatꝭ. oīs dulcedīs ⁊ ſuauitatis.cꝰ odore reuiuiſcūt mortui. cuiꝰ aſpectu letificāt̉ āgeli. cuiꝰ iuſſu mouēt̉ celi ſuꝑabūdabāgaudio ip̄m ex meis viſceribꝰ generatū aſpiciēdo. nec egebā ꝯſolatōe hūana cū abūdarē d̓ina. nec ſocietate mulieꝝ cū adeſſꝫ exercitus āgeloꝝ canētiū. nec terrenū cibū affectabā. qꝛ panē viuū de celo miſſū oēꝫ ſaporē etoē delectamētū ī ſe ꝯtinētē. ⁊ oēꝫ appetitū ſatiātē hēbā. Mirabili igit̉ mō gauiſa ē btīſſima ꝟgo: cū vidit et̓nā felicitatē ex ſe ꝓgenitā. nā gaudiū orit̉ ex bono adepto. vn̄ Iobiij. d̓r. qͣſi effodiētes theſauꝝ gaudētqꝫ vehemēter cū īuenerīt ſepulcꝝ. ⁊ hͦ. qꝛ ſꝑant ibi īuenire theſauꝝ qd̓ cupiūt. Antiqͥ eī ī ſepulcris dn̄oꝝ cū eis ponebāt theſauroſ. cū gͦ qͣꝫto maiꝰ ē bonū tāto maiꝰ gaudiū ſeqͣt̉ cū hr̄ꝓfecto ex ſūmo ⁊ vniu̓ſali bono hīto a bn̄dicta ꝟgine ex ꝑturitōe ſui filij īeffabilis eiꝯſolatio cauſata ē. Maxīe ꝟo gaudebat. qꝛ lꝫalie mr̄es nō poſſint ī ꝟitate dicere filiū ex toto eē ſuū cū ex ꝑte ſit viri. ipſa tn̄ ſola peꝑit filiū ex toto ſuū. ¶ Poſſumꝰ aūt deuote medi Ltari circa ꝑturitōeꝫ btē ꝟgīs. ꝙ lꝫ ip̄a bn̄di-cta ꝟgo nō eēt obligata edicto Auguſti ce Iſarꝭ de deſcpͥtōe faciēda. qꝛ erat mr̄ regꝭ oīm ꝑ viꝯceptōꝫ eiꝰ effecta tn̄ ad on̄dēdū exēplū obe bꝰdiētie ⁊ reuerētie maioribꝰ ⁊ p̄ſidētibꝰ. etiaꝫ diſecularibꝰ ⁊ diſcolis impēdēde voluit obedi ſare Octauiano infideli. iuxta illud j. Pe. ij.Subditi eſtote dn̄is veſtris. nō tm̄ bonis⁊ modeſtꝭ: ſed etiā diſcolis ⁊ malis. et ꝓpt̓eādē cām voluit etiā filiꝰ eiꝰ obedire p̄ceptispͥncipū ſeculariū. vt patꝫ īſolutōne cenſusMat. xvij. Un̄ inquit Greg. in. c. qͥd gͦ. xj.
uanatiꝰiute dn̄cauderethemus.
DQuarMariavoluit obedire edicto ceſaris.