Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. I. De Parturitōeiarie

ſic̄ meliꝰ pot̓at regine celi. Ipſa bn̄dicta ꝟgoptui vicina ꝯtēplabat̉ interi humilitatē dei⁊ ſui nihilitatē: ⁊ dicebat. O dn̄e deꝰ rex regūet imꝑator angeloꝝ: qͥs ſuꝫ ego vt habitaredignatꝰ ſis. ix. mēſibꝰ ī vtero meo? Que ē ſufficiētia ancille tue: vt parere ⁊ educare debeatregē et̓ne glorie? Sꝫ poſtqͣꝫ tibi placuit meeligere ī tuā mr̄eꝫ. fiat volūtas tua ſciſſima⁊ cū magno deſiderio a ſctīs pr̄ibꝰ expectataO felix illa hora ī qua videbo te deū meū exmenatū. qn̄ te meis brachijs dulcit̉ aſtringā. ore deoſculabor ⁊ meo lacte paſcā. In talibꝰ aūt deuotꝭ orōibꝰ exn̄te ꝟgine: ⁊ deo infinitas grās de tāto bn̄ficio ſibi collato referēte: reu̓ſus ē Ioſeph. ⁊ diu̓ſoriū illud ꝓut ẜmpoſſibilitatē ſua valuit ordīauit. Sꝫ cū beatiſſima virgo ſciret ꝑ diuinā reuelatōꝫ ſe inhac nocte ſacratiſſima debere filiū ſuū ꝑturire. tota ipſa nocte ī orōne deuotiſſime ſtetit.Prima igit̉ vigilia noctis venit de celo luxvalde ſpledida. q̄ ſolā ꝟ̓ginē cooꝑuit. ⁊ magna multitudo angeloꝝ pͥme hierarchie parit̉ deſcēdit dulcit̉ canētiū illū verſiculuꝫ ps.Egrediat̉ dn̄s de loco ſctō ſuo: veniat vt ſaluet ppl̓m ſuū. In ſcd̓a aūt vigilia noctis venit lux maior de celo. q̄ nō tm̄ Mariā ⁊ Ioſeph cooꝑuit: ſꝫ etiā totā domūculā ſiue tuguriū ī qͦ erat bt̄ā ꝟgo. ⁊ cū ea luce ꝑiter deſcēdit magͣ multitudo āgeloꝝ ſcd̓e hierarchiedulciſſime canētiū ⁊ dicētiū. Ecce iā vēit deſideratꝰ cūctꝭ gētibꝰ. In hora ꝟo medie noctꝭ venit de celo maxīa lux. q̄ n̄ ſolū domū illāitra ⁊ exͣ cooꝑuit. ſꝫ etiā tota ciuitatē. īmo etiam totū mūdū illumīauit. ita vt qͥlibet miraret̉. ꝙ media nocte dies clara videbat̉. ⁊ cūea luce ꝑiter deſcēdit maxīa multitudo angelorū t̓cie hierarchie dulciſſime canētiū illudIſa xlv. Aꝑiat̉ t̓ra ⁊ germīet ſaluatorē. ⁊ iſtioēs angeli ī hūana ſpē pulcerrīa apparebāt.⁊ btāꝫ virginē laudabant. atqꝫ ei grās referebāt: qꝛ eoꝝ reſtauratorē generaſſꝫ. O bn̄dicte Ioſeph. dic mihi qͥd tūc faciebas? ꝓfectolachrimas ex deuotōe ꝯtinere n̄ pot̓as. Ip̄aꝟo ꝟgo btīſſima tota abſorpta ī abyſſo diuine ꝯtēplatōis ⁊ ꝯſolatiōis. ſentiēs ī vt̓o ſuoſacratiſſimo moueri filiū ſuū ⁊ exire velle. eleuatꝭ deuotiſſime manibꝰ ⁊ oculis ī celū. atqꝫgenibꝰ flexis deo grās agēs de tāto bn̄ficio peꝑit dulciſſimū filiū ſuū. qͥ ab ea tāqͣꝫ radiꝰ d̓luce ꝓceſſit. eūqꝫ ꝓtinꝰ reuerētiſſime btā ꝟgoadorauit ſil̓ cū Ioſeph ⁊ oībꝰ ill̓ āgeliſ qͥ dulciſſimas faciētes melodias decātabāt illudpͣs. xliiij. Specioſus forma p̄ filijs hoīꝫ. diffuſa ē gr̄a ī labijs tuis. ꝓpt̓ea bn̄dixit te deꝰ ī

eternū. O virgo bn̄dicta. o virgo ſctīſſima.o virgo feliciſſima. qͥd egiſti tūc de filio tuo?Eum ne oſculata ⁊ amplexata fuiſti? ꝓfectotue ineffabili pietati ꝯgruit. vt nobis aliqͥdde tuis ꝯſolatōibꝰ reuelare digneris. de eo tibi dicere poſſum illud Iacoponi noſtri ī ſuis laudibꝰ dicētis.Di Maria dolce con quanto deſioMiraui el to fiolo homo ⁊ dio.Quādo tu parturiſti ſenꝫa penaLa prima cōſa credo che faceſtiSi lo adoraſtio de grā pieha ⁊c̄. vide ī corona nr̄a. c. viij. Poſſumꝰ āt ꝯtēplari. ꝙ poſtqꝫ bn̄dicta ꝟgo filiū peꝑit ⁊ adorauit. ꝯſideras eiꝰ diuina maieſtate: n̄ audebat eū tāgere. Uidēs tn̄ eū nudū ī tāti frigoris algore.⁊ cupiēs eū pānis īuoluere. atqꝫ affectas ipſuꝫ oſculari ⁊ amplecti. quē aīalia ſuo flatucalefaciebāt. intuebat̉ iocūda facie filiū ſuūbn̄dictū. rogans eū vt ſibi on̄dere dignaret̉qͥd agere deberet. Ipſe ꝟo amoroſus Ih̓s inmr̄nis brachijs ire geſtiēs: manibꝰ ⁊ pedibꝰatqꝫ alacri vultu. et oculoꝝ nutibꝰ īdicabatmr̄i. ⁊ efflagitare videbat̉ vt eū reciꝑet in vl̓nis ſuis. Tūc btīſſima virgo inqͥt filio. poſtqͣꝫ me ita alacrit̉ īuitas. poſtqͣꝫ ī brachijs meis venire deſideras. poſtqͣꝫ meo lacte cibariaffectas. poſtqͣꝫ ī gremio meo reqͥeſcere appetis. qͥ ī vtero meo. ix. menſibꝰ habitaſti. ꝯfidēter te ī brachijs meis accipiā et amplexabor. Tūcqꝫ reuerēter euꝫ accipiēs: oſculata ēſuauiter ⁊ amplexata. Ipſe ꝟo dulcis filiusmatrē ſuā ſil̓r ſuis ꝑuulis brachijs ad collūeiꝰ appoſitis āplexatꝰ ē ⁊ oſculata illiꝰ labijsimpreſſit. ⁊ de vberibꝰ eiꝰ lac de celo ꝓpinatūſurit. Ipſa ꝟo ꝟ̓go btīſſima (vt d̓r Luc. ij.pānis eū īuoluit. ⁊ reclinauit ī p̄ſepio. qꝛ nōerat ei locꝰ ī diuerſorio. Et ꝯſideras ineffabilē filij dei humilitatē: cepit nō ſine lachrimiſeū alloqͥ di. O fili bn̄dicte: quāta ē tua ergahumanū genꝰ benignitas ⁊ clemētia. Tu eīqͥ es eternꝰ: factꝰ es tꝑalis ⁊ puerulus. tu immortalis ⁊ impaſſibilis factꝰ es paſſibilis ⁊mortalis. Tu oīm creator factꝰ es creatura.tu dn̄s angeloꝝ ac rex regū et dn̄s dn̄antiūformaꝫ ſerui accepiſti. tu ſctūſſctōꝝ ſil̓itudinē peccatoꝝ aſſumpſiſti. tu om̄ipotēs deꝰ factꝰ es hō infirmꝰ. tu ſapiētia ⁊ eloquētia patris factꝰ es īfaus ⁊ qͣſi loq̄le ignarꝰ. tu oīmditiſſimꝰ factꝰ es pauꝑculꝰ. tu panis angelorū factꝰ es famelicꝰ. tu qͥ veſtis aues celi: natus es nudꝰ. tu qui regis orbē vniuerſuꝫ abalio regeris ⁊ gubernaris. tu quē celi caꝑe nōpn̄t: ī hoc vili tugurio detineris. O maximaii 3

iiI

Mariaalloquit̉pueꝝ natum.

N