Sermo. I. De Parturitōe Marie

referemus. Prima dr̄ diuīalis ſcꝫ ip̄ius deiSolēt em̄ pr̄es qn̄ eis naſcit̉ filiꝰ maxime pͥmogenitꝰ tatā ī leticiā ⁊ gaudiū ꝓſilire. ꝙ etiam nūciāti ſibi parturitōeꝫ ipſam: aliqua īſignū boni ⁊ gratiſſimi nūcij mūera largiunt̉⁊ eo maxime qn̄ ꝑ multa tꝑa ī deſiderio hn̄di ip̄m filiū ꝑmanſerūt. Cū igit̉ deꝰ ꝑ multamilia annoꝝ ſteterit ī deſiderio habedi filiuꝫex immaculata ꝟgine. vt pꝫ Iſa. xlix. vbi ip̄eait. Nūqͥd ego qͥ alios parere facio ipſe nōpariā? Ego q̇ alijs generatiōꝫ tribuo: nūqͥdſterilis ero? q. d. nō. ſꝫ tꝑe debito ⁊ ordīato filiū ex puriſſima ꝟgīe habebo. Seqͥt̉ ꝙ ī hacſacratiſſima natiuitate filij ſuidilectiſſimi ſigna maxīe dilectōis on̄dit. ⁊ donaria gr̄e ſueabūdātiſſime elargitꝰ ē. et annuatī ī die iſtaelargit̉. nō ſolū aūt pr̄ celeſtis gauiſus ē: ſedetiā ſpūſſctūs. qͥ huiꝰ generatiōis mediatorfuit Iſa. lxiij. Et ipſe filius ī die natalis ſuiꝯuiuiū fecit: ⁊ om̄i anno facit pͥmatibꝰ ſuisid ē. angelis ⁊ ſanctis ac deuotꝭ ſuis. Sic̄ ⁊ d̓Herode legit̉ Mat. xiiij. ⁊ Mar. vj. ꝙ ī dienatalis ſui fecit cenā pͥncipibꝰ ſuis ⁊ tribunis ac pͥmis galylee. ¶ Oēs igit̉ ī hac die ꝯfidēter poſtulēt a deo quaſcūqꝫ volūt gratias.⁊ facillime eas poterunt impetrare. Magnietem̄ pͥncipes ī natalicijs ſuis ſe ſubditꝭ ſuisli liberaliſſimos ſolēt exhibere. ¶ Scd̓a cōſolatio d̓r ſpūalis .ſ. ſpirituū beatoꝝ. oīm vicꝫ angeloꝝ qͥ ī hac natiuitate īdicibili gaudio iubilarūt. Un̄ vt habet̉ Lu. ij. poſtqͣꝫ angelꝰ nūciauit paſtoribꝰ natiuitate ſaluatoris: factaē cū eo multitudo celeſtis exercitꝰ laudātiuꝫdeū ⁊ dicētiū. Gloria ī excelſis deo ⁊c̄. Gr̄asem̄ deo referebāt ⁊ valde exultabāt. qꝛ natuserat ille qͥ eoꝝ ruinā venerat reꝑare. De quoꝓphetauerat Dauid pͣs. cix. di. Iudicabitīnatōibꝰ implebit ruinas. De hͦ auteꝫ gaudio angeloꝝ inqͥt Aug. ī ſermone. x. de natiuitate dn̄i dicēs. Hodie xp̄s ī leticia ē: ⁊ diabolus in luctu. Hodie angeli ī exultatōne etdemones ī ꝯfuſione. hec ille. ¶ Tercia ꝯſola-tio d̓r paſtoralis. Sed an̄qꝫ ad eiꝰ declarationē veniamus: eſt ſciēdū ꝙ natiuitas dn̄i fuit a tribꝰ generibꝰ creaturaꝝ inter alias venerata. que aliqͥd morale nobis innuūt. Pri-mo ab angelis. qͥ (vt. sͣ. dictū eſt) annūciauerūt ipſam natiuitatē dulciter decātātes. perquos ſignificant̉ innocētes ⁊ iuſti. qͥ partuꝫꝟginis digne celebrāt. ⁊ decātāt ī cordibꝰ ſuis deo. ẜm ꝯſiliū apoſtoli ad Col̓. iij. Scd̓oab aīalibꝰ fuit honorata .ſ. a boue ⁊ aſino iuxta p̄ſepe aſtātibꝰ ⁊ circūdātibꝰ regē natū. etiſta aīalia ſimplicia ⁊ laborioſa: ſignificant

hoīes ſimplices ac bn̄ oꝑantes. qͥ partū virginis ꝑ oꝑa miſcd̓ie venerant̉. Quos ⁊ ipſedn̄s ī celeſti patria honorabit. iuxta illd̓ adRo. ij. Gloria. honor ⁊ pax om̄i oꝑanti bonū. Tercio fuit honorata a paſtoribꝰ. ꝑ qͦsſignificant̉ aīaꝝ p̄lati. qͥ vigilāt ſuꝑ gregemſuū. Unicuiqꝫ em̄ p̄lato inqͥt dn̄s Ioh̓. .xxj.Paſce oues meas. Prelati igit̉ oēs debēt deſubditis ſuis diligentē curā hr̄e: ſi natiuitatē xp̄i cū ſanctis paſtoribꝰ volūt honorare.⁊ cū ipſis ī hac die ꝯſolatōem de ꝑuulo Ih̓ureciꝑe. Fuit enī hec natiuitas valde ꝯſolatoria p̄dictꝭ paſtoribꝰ. qͥ cuſtodiebāt vigiliasnoctis ſuꝑ gregē ſuū. Et erat ille locꝰ ꝓpe ciuitatē Bethlee ꝑ vnū miliare. qͥbꝰ (vt dicit̉Lu. ij) apparuit angelꝰ dn̄i. ⁊ claritas dei circūfulſit illos. ⁊ timuerūt timore magno Uidentes enī angelos moriebant̉ Iudicū. xiij.Scd̓m aūt Bedā ſuꝑ Lu. apparuit āgelꝰcū claritate. qd̓ ī nulla alia apparitōe angelica factū reꝑit̉. vt on̄deret ꝙ natꝰ erat ille: quiillumīare venerat eos qͥ ī tenebris ⁊ ī vmbramortꝭ ſedēt: ad dirigēdos pedes ſuos in viāpacis Lu .j. Dixit autē illis angelꝰ. Nolitetimere. Ecce enī euāgelizo vobis gaudiummagnū quod erit omī populo. qꝛ natꝰ ē hodie ſaluator: qͥ ē xp̄s dn̄s ī ciuitate Dauid.Et hoc vobis ſignū .ſ. do. Inuenietis infantē pānis inuolutū: ⁊ poſitū ī p̄ſepio. Cōſidera gͦ o aīadeuota. q̄ntū exultauerūt ſancti paſtores Meſſiā natū eſſe ab angelo audientes ſimul ⁊ videntes multitudinē maximāangeloꝝ poſt iſtā annūciatōem cū ip̄o angelo dulciter canentē ⁊ in celū iubilādo aſcēdētē. Sequit̉ aūt ī euāgelio. Et factū ē vt diſceſſerūt angeli ab eis ī celū: paſtores loq̄bātur ad inuicē dicētes. Trāſeamꝰ vſqꝫ Bethleē: ⁊ videamꝰ hͦ verbū quod fecit dn̄s ⁊ oſtēdit nobis. Et venerūt feſtinātes: ⁊ īuenerūtMariā ⁊ Ioſeph. ⁊ infantē poſitū ī p̄ſepioUidētes aūt cognouerūt de ꝟbo qd̓ dictuꝫerat illis de puero hͦ. ⁊ oēs qͥ audierāt miratiſunt de his q̄ dicta erāt a paſtoribꝰ ad illosEt reuerſi ſunt paſtores laudātes et glorificātes deū de oībꝰ q̄ audierāt ⁊ viderāt. ſic̄ dictū ē ad illos. ¶ Sed ꝓ maiori declaratōe p̄dictoꝝ. ē ſciēdū ꝙ hō libēter videt tria. Primo rē dilectā ⁊ charam. vbi enī eſt amor ibioculꝰ libēter reſpicit. Et iō paſtores affectuoſe ꝑrexerūt ad vidēdū xp̄m fideliſſimū amicū q̄ venerat ī mundū ꝓpter nimiā charitatē ſuā vt ſaluaret eos. Un̄ apl̓s ait Eph̓. v.Xp̄s dilexit nos. ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis ⁊c̄. Scd̓o libēter videt hō rem pulcramii

ii

atiūtas xp̄ia triplicreatur.venerat

Hagneqre pſtāt̉arate dn̄ifidelibꝰ

Angeliletātur.

XTria libēter videmus.