Sermo. II. De viſitatōe Marie

Et miſcd̓ia eius a ꝓgenie ī ꝓgenies ⁊c̄. Ipſaergo ſeruauit p̄ceptū ſpūſſancti dicētiſ ꝑ osDauid pͣs. xcviij. Cātate ⁊ exultate ⁊ pſallite Nn̄ ⁊ in eius ꝑſona p̄dixerat idē ꝓphetanjs. lxx. Exultabūt labia mea cum cantauero tibi. Dicebat quoqꝫ ip̄a bn̄dicta virgo illud pͣs. c. Miſcd̓iam et iudiciū cātabo tibidn̄e. Quod fecit quādo cecinit dicens. Depoſuit potētes de ſede: et exaltauit humiles.In hoc autem cantu ſuo dedit beata virgoexemplū illis qui ſunt diuīo cultui deputati. vt deuote cātarēt cantica diuina ẜm ordinem eccleſiaſticū. c. in die. de cōſe. diſt. v. Etcū ipſa exultauit ī deo: dedit exempluꝫ cantādi ⁊ iubilādi magꝭ corde qͣꝫ ore. ſicut poſteaordinauit eccleſia ī. c. nō mediocriter. de conſe. diſt. v. ⁊. c. ſedulo. xxxviij. diſt. ⁊. c. cantātes. vbi glo. xcij. diſt.Pars ſecūda huius ſermonis que dicit̉Modalitatis.Nquit Nicolaꝰ de lyra ſuꝑ Lucā1ꝙ ī cātico beate virgis pͥmo ponitur modꝰ cātādi. ⁊ hec eſt pars p̄ſens. Scd̓o ſubdit̉ cauſa cantadi. ibi. Quia reſpexit ⁊c̄. ⁊ hec eſt ꝑs ſequensCirca pͥmuꝫ declarat̉ laus virgīs tanqͣꝫ magna cuꝫ d̓r. Magnificat. Scd̓o vt deuota.ibi. aīa mea. nō tm̄ labia mea. Tercio vt debita. cū d̓r. dominū. cui debet̉ laus et honor.Quarto vt iocunda. ibi. Et exultauit ſpūsmeus. Quīto vt recta. ibi. ī deo ſalutari meoEt dicit ī deo rōne creatōis. ſalutari rōne recreatōis. meo ratōe aſſumpte humanitatisqꝛ ſic fuit ipſiꝰ virgīs et nō alterius. hec ille.Dicit autē. Magnificat aīa mea dn̄m. nōtn̄ addēdo aliqͥd ad eiꝰ maieſtatis magnitudinē. qꝛ immēſa ē. nec augeri pōt nec minui.Un̄ Ecc̄i. xviij. d̓r. Quis inueſtigabit magnitudinē ciꝰ? nō eſt minuere nec addere necinuenire magnalia dei. Magnificauit autēeū eiꝰ magnificētiā oībꝰ nūciādo. ſicut facie6 bat Dauid dicens pͣs. xxxiij. Magnificatedn̄m mecū. Et hāc expoſitōꝫ approbat Iohānes gerſon vbi. sͣ. di. Dn̄s a creatura magnificat̉. nō ī augmētū ſui ī ſe. ſed qꝛ inagneſſe p̄dicat̉. canit̉ et laudat̉. aut certe qͥa magnificā facit aīaꝫ cui magna facit qͥ potēs ē.nā qͦs iuſtificauit hos et magnificauit. Nūquid paꝝ tibi videt̉ magnificata btē marievirgīs aīa. q̄ oꝑatōi ſup̄ modū magnifice fuit auſa p̄bere ꝯſenſuꝫ? Fiat inqͥt mihi ẜm verbū tuū .i. fiā mater illiꝰ filij cuiꝰ ē pater deus.Quid excelſiꝰ. qͥd ſublimiꝰ ⁊ magnificētiꝰ poterit cogitari? qd̓ ⁊ vidit cū ꝓph̓ice ſubiūxit.

Ecce em̄ ex hͦ btāꝫ me dicēt oēs generatōes.hec ille. ¶ Ite Maria magnificauit dn̄ꝫ humiliādo ſe. iux illd̓ pͣs. Accedet hō ad cor altū: ⁊ exaltabit̉ deꝰ. Magnificauit dn̄m: illūoībꝰ p̄ponēdo. dicēs cū ꝓph̓a pͣs. cxliiij. Exaltabo te deꝰ meꝰ rex ⁊c̄. Magnificauit dn̄meiꝰ corpꝰ myſticū augēdo. iux illd̓ Iſa. xxxiij.Magnificatꝰ eſt dn̄s: qm̄ repleta ē ſiō iudicio ⁊ iuſticia. Magnificauit dn̄m: ip̄m laudādo ac dicēdo cū ꝓph̓a pͣs. lxviij. Magnificabo eū ī laude. Magnificauit dn̄m ip̄mbn̄dicendo. iuxͣ illud Ecc̄i. xliiij. Bn̄dicētesdn̄m exaltate illū quātū poteſtis. qꝛ eſt maior om̄i laude. Magnificauit dn̄m eiꝰ īimicos expugnādo. iuxta illud Exo. xv. Cantemus dn̄o gl̓ioſe eī magnificatꝰ ē ⁊c̄. Dicebatgͦ ꝯtinue ipſa btā virgo ſpōſo ſuo celeſti cuꝫpsͣ. Repleat̉ os meū laude: vt cātē tota diemagnitudinē tuā. Itē dicebat cū eodē propheta. Magnificabo eū nimis in ore meoOēs qͦꝫ inuitabat ad idē faciēdū dicēs cuꝫꝓpheta pͣs. lxvj. Oēs gētes magnificate euDicebat aūt deo illd̓ Exo. xv. Quis ſimilistui magnificꝰ ī ſctītate? Et illud pͣs. viij. Eleuata ē magnificētia tua ſuꝑ celos. Ex hͦ aūtcātico apparet excellētia et altitudo atqꝫ audacia iſtiꝰ digniſſime virgīs. q̄ illū magnificare attēptauit. de qͦ d̓r Ecc̄i. xliij. Quis magnificabit eū ſicuti ē. qͣſi dicat nullꝰ. Ip̄e nāqꝫ ē ille de qͦ b. Iob. xxiij. ſui li. c. dicebat. Nolo multa fortitudine ꝯtēdat mecū. neqꝫ magnitudīs ſue mole me p̄mat. Et rōem aſſigͣbat. 39. c. di. Eſt em̄ magnꝰ fortitudīe ⁊ iudicio ⁊ iuſticia. ⁊ enarrari nō pōt. Uera ē em̄ ꝓphete ſnīa dicētꝭ pͣſ. 47. Magnꝰ dn̄s ⁊ laudabil̓ nimis: ⁊ magnitudīs eiꝰ nō eſt finis.Et tn̄ iſta nobiliſſima puella eū magnificauit .i. magnū fecit. Quia enī deꝰ magnꝰ ī eiꝰvtero ꝑuulꝰ factꝰ ē. ⁊ ī viſceribꝰ eiꝰ creuit. ⁊ lacte eiꝰ nutritꝰ magnꝰ factꝰ eſt. Iō merito inqͥteiꝰ mr̄ ſe illum magnificare .i. maiorē facere.Sctūs aūt Bern̄. inqͥt. Nō laudat̉ hic magnꝰ dn̄s ⁊ laudabil̓ nimis. ſed paruꝰ dn̄s etamabil̓ nimis. Dicit ꝟo btā ꝟgo. Magnificat aīa mea. qꝛ lingua nō ſufficit. Un̄ glo. inqͥt. Quia tāto mūere dn̄s me ſublimauit vtnullo līgue officio explicare poſſiꝫ iō tm̄ animi īteriorꝭ affectū ī agēdiſ graꝝ laudibꝰ offero. Uel dicit. Aīa mea. q. d. nō ſolū corpꝰ etlīgua ſꝫ pͥncipal̓r aīa mea magnificauit dn̄ꝫDeꝰ em̄ vt. sͣ. diximꝰ magnificādꝰ ē ⁊ laudādus magꝭ mēte qͣꝫ voce. iuxͣ illud apl̓i Eph̓.iiij. Cātates ī cordibꝰ vr̄is deo. vn̄ dicebatPſallā ſpū pſallā ⁊ mēte. Ex qͥbꝰ pꝫ ſuaui-

gg 2

na exiit n̄

mō

Mariadeuꝫ magnificauit.