Sermo. I. De viſitatiōe Marie

na ad vaſallā. dn̄a ad ancillā. mater dn̄i admatrē ſeruuli. Qd̓ intelligēs Elizabeth viſirata ⁊ a ſpūſctō edocta: exclamauit voce magna. Qd̓ exponēs Bern̄. ait. Nō tā clamoroſa qͣꝫ deuota. Deuotio em̄ clamor eſt. NaꝫExo. xiiij. moyſes. ⁊ Dan̄. xiij. ſuſanna. et. jͣ.Regum. j. anna: ſine voce clamauerūt. Un̄nō clamor ſed amor clamat in aures dei. Exclamauit aūt. id eſt ex pleno clamauit. Repleta em̄ ſpūſancto Elizabeth tacere nō potuit. Nam ex abundātia cordis os loquit̉.Mat. xij. Dixit aūt. Un̄ i. qͣ iuſticia vl̓ qͥbꝰmeis factis vel meritꝭ accidit hͦ mihi ſterili.ſeni ac maledicte. vt veniat mr̄ dn̄i mei. virgo fecūda. iuuenis ac bn̄dicta. ad me ⁊ nonego ad illā. dn̄am ⁊ reginā meā. Et ita exponit beatꝰ Amb̓. in qͣdā omel̓. ¶ Scd̓o btā ꝟgo aſcēdit ī mōtana frat̓ne charitatꝭ. Charitas em̄ d̓r mōs ille de qͦ inqͥt ꝓph̓a pͣs .xlvij.Mōs dei mōs piguis: mos ī qͦ bn̄placitū ēdeo habitare ī eo. Deꝰ nāqꝫ charitas ē. j. Io.iiij. Et trāſſumptiue in. c. abijt. xj. q. iij. Periſtū igit̉ montē aſcēdit btiſſima ꝟ̓go vt ſalutaret Elizabeth qͦ eā cōſolaret̉ de donis a deoreceptis. ⁊ illā a verecūdie pena liberaret. Utcm̄ dr Lu. j. Erubeſcat Elizabeth ſe gͣuidaꝫreꝑiri in ſenectute. ⁊ carnalibꝰ actibꝰ operamdediſſe. ⁊ iō occultabat ſe. Sed cōfortata exverbis beate ꝟginis: que pͥus verecundabat̉ſe eſſe grauidā. poſtea in dn̄o gloriabat̉ ſe ꝓpheta ⁊ plꝰ qͣꝫ ꝓphetā ꝯcepiſſe. vt inqͥt Ambroſius vbis. Aſcēdit gͦ regina celi ſuꝑ iſtūmontē charitatis: vt ſua ſanctiſſima ſalutatione ſpūſctō repleri faceret btūm Ioh̓em ⁊mr̄em eiꝰ. Un̄ dr̄ in euangelio hodierno. Etfactū eſt vt audiuit ſalutatōꝫ Marie Elizabeth: exultauit infans ī vtero eiꝰ. ⁊ ſic ſpm̄ſāctū recepit ꝟtute verbi virginei. ⁊ ꝑ ip̄m ſpm̄ſanctū baptizatꝰ eſt. ⁊ ab origīali pctō mundatus eſt. vt inqͥt Petrꝰ damianꝰ ī quodaꝫſermone. Quē repletiōem ſpūſſancti ſentiēsbeatꝰ Ioh̓es filiū dei venire ad ſe. p̄ gaudio īmris vtero tripudiauit: ⁊ motu ſaltauit quēvoce nō potuit Exultauit enī quaſi geſtiensſalutare dn̄m ſuū ⁊ mr̄em eius: eiſqꝫ aſſurgere. Ideo Chryẜ. ſuꝑ Luc̄. ait. Ideo xp̄s fecitMariam ſalutare Eliſabeth: vt ſermo ꝓcedens de vtero matris vbi habitabat dn̄s. ꝑaures Eliſabeth ingreſſus deſcenderet ad Iohannē: vt illic eū vngeret ī ꝓphetā. Hec ille.De repletiōe quoqꝫ ſpūſſctī ipſiꝰ Eliſabethex virtute ſalutatiōis virginalis d̓r vbi ſupͣ.Et repleta eſt ſpūſancto Eliſabeth. ⁊ ꝓphetauit beate ꝟgini dicēs. Bn̄dicta tu int̓ mu

lieres .i. inter om̄es mulieres bn̄dictas maiori bn̄dictioni inſignis. Iuxta illud Eccl̓i.xxiiij. In multitudine electorū habebit laudem ⁊ inter bn̄dictōes bn̄dicet̉. Itē bn̄dictatu ſingulariter q̄ es virgo cū fecūditate. ⁊ micum ꝟ̓ginitate. ⁊ genuiſti deum qͥ creauit te.¶ Tria ꝟo fuerūt in beata ꝟgine ꝓpter q̄ ſingulariter fuit bn̄dicta. Primū fuit hūilitasſqꝛ em̄ ſe vacuā oſtēdit. ideo impleri meruit.Un̄ ei dixit angelus. Aue gr̄a plena. Secūdum fuit ꝟgītas. quaꝫ vt melius cuſtodiretfrequētias hoīm fugiebat. ꝓpter qd̓ dn̄m comitē hr̄e meruit. Un ei dictū eſt. dn̄s tecumTertiū eſt dei ⁊ ꝓximi charitas cuiꝰ a morehoīm maledicta ꝯtempſit. ⁊ ideo benedictafuit ab angelo. qꝛ triūphantē eccl̓iam reꝑarauit. Bn̄dicta quoqꝫ fuit ab Eliſabeth. qͥaeccl̓iam militantē iā qͣſi mortuam ſuſcitauitQuātū em̄ fuerit btīſſima ꝟgo repleta charitate. apparuit ex hͦ ꝙ ipſa poſtqͣꝫ ſalutauitEliſabeth manſit cū ea quaſi tribus mēſibꝰ.Quia em̄ vt habet̉ Luc .j. qn̄ ip̄a bn̄dicta deimater ꝯcepit filiū ſuū. erat ſextus mēſis ꝯceptiōis beati Ioh̓is. Ideo ip̄a pijſſima ꝟgovoluit ibi circa tres mēſes ꝑmanere vt intereſſet natiuitati btī Ioh̓is. ⁊ illi charitatꝭ obſeq̄a impēderet. O igit̉ gl̓ioſe p̄co qͥ reginamangl̓oꝝ ī tuo ortu tibi mīſtrātē ⁊ ẜuiētē habere meruiſti. O īmenſa regine celi charitas. q̄deū in vtero ſuo hn̄s: cognate ſue Eliſabethac puero eiꝰ: vt empticia ancilla humillimeſeruiebat. ¶ Tertio aſcēdit ī mōtana ꝯtēplatiue iocūditatis. Cōtēplatio em̄ d̓r mōs iocūdus. de quo inqͥt deꝰ Iſa. lvj. Adducā eosad montē ſanctū meū. ⁊ letificabo eos in domo orōis mee. holocauſta eoꝝ placebūt mihi ſuꝑ altari meo. qꝛ domꝰ mea domꝰ orōisvocabit̉ cūctis populis. hec ibi. Figurat̉ aūtmons iſte ꝑ motē thabor: ad cuiꝰ ſūmitateꝫducēs Ih̓s Petꝝ Iacobū ⁊ Ioh̓em tranſfiguratus eſt an̄ eos. Matth̓. xvij. on̄dēs eisaliqualiter gl̓iam ſuā. Ex cuiꝰ viſiōis ſuauitate inebriatꝰ Petrꝰ ait. Dn̄e bonū ē nos h̓eſſe. Ad huiꝰ gͦ montis aſcēſum oportꝫ ducere Petꝝ qͥ interp̄tat̉ diſcalciatꝰ. ⁊ Iacobū qͥinterp̄tat̉ ſupplantās. ⁊ Ioh̓em qͥ interp̄tat̉in qͦ eſt gr̄a. id eſt oportet mūdū ꝯtēnere. diabolū ⁊ eiꝰ tēptatōes ſupplātare. ⁊ carnis caſtimoniā gratioſam hr̄e. ⁊ ꝑ hāc ꝯtemplatōeꝫaſcēdit mēs humana vſqꝫ ad exercitium patrie ſuꝑne. de qua Iſaie. lj. d̓r. Gaudiū ⁊ leticia inuenit̉ in ea. grarumactio ⁊ vox laudis.Per hūc montē cōtemplatōis tranſiuit beata virgo que mentē ſemper in diuinorum cō

Paritas

NCōtēplatio dicit̉mons

Propttria fuitMariabn̄dicta