Cal̓s. VI.
delectaret aliena. ſꝫ qꝛ frequētiꝰ videri ī publico diſplicebat. hͦ ille. Myſtice āt ꝑ mariāq̄ ſtella marꝭ īterp̄tat̉ figurat̉ p̄latꝰ qͥ dꝫ cū ſb̓ditis manere tribꝰ mēſibꝰ .ſ. documētꝭ ībuendo. exemplis ꝯfortando. ⁊ tꝑalibus fouendo. Un̄ petro dictū fuit a dn̄o Ioh̓. vlti. terPaſce oues meas. Poſtea ꝟo dꝫ reu̓ti in domū ſua ne ꝓpt̓ aliena negocia negligat ſua.iuxta illud Gen̄. xxx. Iuſtū eſt vt aliqn̄ ꝓuideam domui mee.¶ Pars tertia huiꝰ ſermonis que d̓r ꝟtualis aſcenſionis.N ſacra ſcriptura d̓r quis exurgereerritriplicit̓. Aliqn̄ a ſomno culpe vt dictu ē ī ꝑte p̄cedēti. Un̄ dicebat apo-ſtolꝰ ad Rom̄. xiij. Hora ē iā nos d̓ſomno ſurgere. In peccatꝭ em̄ ꝑmanes dicit̉dormire. qꝛ ſicut in ſomno dormiēs nil meritorij oꝑis agit. qꝛ vſus liberi arbitrij ē ligatꝰita pctor in tali ſtatu licet opus agat de genere bonoꝝ. nihil meret̉ qͦ ad vitā eternā ꝯſeqͥndā. Et ſic̄ dormiēti ī ſomnis videt̉ ſibi aliqn̄hr̄e multas diuitias ⁊ delicias: ⁊ ī eis gaudere. ſꝫ euigilās ſe illis vacuū videt ⁊ q̄ſi illuſūvn̄ triſtat̉. ita pctōri videt̉ ꝙ iſta bona mūditeneat ⁊ poſſideat. ⁊ dū ſperat ſe ī eis ꝑmanere. ī morte qͣſi euigilat. ⁊ tūc cernit illa bonafallacia fuiſſe ⁊ trāſitoria. ⁊ eis carere. ſeu illadimittere ꝑ mortē. ſicqꝫ affligit̉ ⁊ multuꝫ dolet. Un̄ pͣs. inqͥt. Dormierūt ſomnū ſuuꝫ: ⁊nihil inuenerūt oēs viri diuitiaꝝ ī manibuſſuis. ¶ Aliqn̄ aūt d̓r exurgere penitēs ī ſpe venie. Qn̄ em̄ qͥs de pctīs ſuis pnīam agit d̓rſedere ꝑ hūiliationē ſui. Nā ⁊ de more loq̄ndi eſt. vt cū qͥs hūiliat̉ dicat̉ poſitꝰ ad ſedēdūUn̄ xp̄s ꝑ pͣs. psͣ. cxxxviij. humiliationē ſuepaſſionis vocat ſeſſionē: dum patri ait. Tucognouiſti ſeſſione meā .i. approbaſti. ⁊ gratam habuiſti humiliatōꝫ mea. Tali igiturhumiliato ⁊ ſedēti ī pnīa d̓r vt exurgat .ſ. ſperando veniā pctōꝝ. ⁊ adiutoriū gr̄e ad beneoperandū. Nā vt ait Amb̓. de pnīa di. j. ca.nemo. Nemo pōt digne agere pnīam niſi qͥſperauerit veniā. Un̄ ip̄is penitētibus dic̄ ꝓpheta pͣs. cxxvj. Surgite poſtqͣꝫ ſederitis qͥmāducatis panēdoloris .i. vos qͥ paſciminidolore ⁊ lachrymis ꝯtritōis. poſtqͣꝫ ſederitisid eſt humiliaueritꝭ vos: ſurgite ad ſpem venie. ¶ Aliqn̄ ꝟo d̓r qͣs ſurgere ad profectumgratie. eleuando ſe ad cōtemplandū celeſtia⁊ ad illa feſtinando. Et iſto modo loquiturſpūſſanctus anime a deo dilecte. Cant̓. ij. c.dicens. Surgeppera amica mea. columbamea. formoſa mea ⁊ veni .ſ. ad ꝯtemplatiōꝫia
ſupernoꝝ ⁊ perfectionē ꝟtutū. Iā em̄ hyemsſcꝫ peccatoꝝ. tranſijt. imber .ſ. paſſionū. abijt⁊ receſſit. flores ſcꝫ ſanctorū deſideriorū. apparuerunt in terra noſtra. id eſt in alma ſancta. Et iſto tertio modo ſurrexit benedicta ꝟgo cum dicit̉. Exurgens Maria abijt ī motana cum feſtinationē. Unde dicere poſſumus ꝙ abijt pͥmo ī mōtana diuinoꝝ .ſ. ſanctiſſime trinitatis. Nā tota trinitas in ea ſuas excellētiſſimas ꝓprietates poſuit. Scd̓oabijt in montana angeloruꝫ. Omēs em̄ eorū dignitates ⁊ oīa eoꝝ mīſteria ip̄a vna ⁊ſola in ſe cōp̄hendit. Tertio abijt in mōtanaceloꝝ. quia recte ipſa d̓r celum ꝓpter ſui amplitudinē. Habuit em̄ amplū affectū ad diligendū. amplū vteꝝ ad deū capiendū. amplū intellectu ad cognoſcendū. ⁊ amplum ſinū ad cōpatiendū. Quarto abijt ī mōtanapatriarchaꝝ. Om̄es nāqꝫ gr̄as ⁊ excellētiasquas habuerūt patriarche quibꝰ deo fuerūtaccepti: multo excellentius habuit beata virgo. Quinto abijt in montana ꝓphetarumIpſi em̄ qn̄qꝫ ꝓphetabāt de p̄terito. qn̄qꝫ defuturo. ⁊ qn̄qꝫ de p̄ſenti occulto. Beata autēvirgo om̄ībꝰ his modis excellētiſſime ꝓphetauit. Sexto abijt in montana feminarumOēs em̄ bn̄dictiōes quas habuerūt dn̄e veteris teſtamēti ſparſim ⁊ ſingulatiꝫ. hec vnavirgo ſimul cōplexa eſt. Septimo abijt inmotana creaturaꝝ .ſ. recipiēs ī ſe oēs ꝑfectiones eaꝝ. q̄ oīa qꝛ patēt ex dictꝭ ī alijs ſermonibꝰ. breuitatꝭ cā ꝑtrāſeo ad pn̄s. Solumintendēs hic declarare quo ipſa gl̓ioſa virgoaſcēdit in mōtana vere humilitatꝭ. fraternecharitatis: ⁊ ꝯtemplatiue iocūditatꝭ. Quātum ad pͥmū .ſ. de vera humilitate pōt exponi illud Gen̄. xix. In mote ſaluū te fac. Nāvt ait Gratianꝰ in. §. taciturnitas. de pe. diſ.jͣ. Sine humilitate nemi poteſt eſſe ſalꝰ. Dicitur aūt humilitas ⁊ vallis ⁊ mōs diuerſis ſreſpectibꝰ. Nā vallis dr̄ q̄ eſt ī imo. Perhu dimilitatē aūt habet̉ vera cognitio ꝓprie vili vitatis. Eſt em̄ humilitas vt ait Bern̄. ꝟ̓tusqua homo veriſſima ſuijpſius cognitiōe ſibi vileſcit. Et ẜm hͦ exponit̉ illud pͥſ. qͥ ait d̓oEmittis fontes .ſ. gr̄aꝝ. ī ꝯuallibꝰ .i. in mētibus hūiliū. Mōs ꝟo d̓r hūilitas inqͣntumꝑ ea eleuat̉ mēs ad cognitōꝫ dei ⁊ aliaꝝ ꝟtutu. ⁊ demū exaltat̉ ī celū. Quia qͥ ſe humiliatexaltabit̉. Mat. xiij. Et ẜm hoc Anſelmusin lib̓. de ſil̓itudinibꝰ aſſil̓at eā mōti ad queꝫaſcēdit̉ ſeptē gͣdibꝰ. Exurgēs igitur Mariaaſcēdit huc mōtē ꝟe humilitatis. ⁊ viſitauitElizabeth ſe hūiliādo inferiori. ꝑgens regi-
LExurgerd̓r qͥs tripliciter
Huid̓r invalli
Mpl̓iMin rtan