Sermo. XI. De annūciatiōe Marie

eſtixp̄o ih̓u dn̄o nr̄o. Hic eſt equꝰ qͥ terrā vngula fodit: exulat audacter In occurſum pergit armatꝭ: ꝯtēnit pauorē: n̄ metuit vulneranō diſcrimina: neqꝫ ſanguinc: neqꝫ mortem.Alacri ac ſecuro corde ꝑicula ſubit. armatuſnoīe Ih̓u xp̄i. Sil̓i ardore noīs Ih̓u flagrabat ī corde illiꝰ puſillꝰ grex duodenariꝰ eccl̓iepͥmitiue. Un̄ v̓tute illiꝰ tot vicit ⁊ fregit genera beſtiaꝝ qͦt iugo noīs ih̓u xp̄i ſubdidit differētias nationū. Uere bellatores īcliti: qͥ flecti nō poterāt: ſꝫ occidi: ꝑhibētes teſtimoniūꝟbo dei: teſtimoniū .ſ. ieſu xp̄i cū ꝓph̓a dicentes. In noīe tuo ſpernemꝰ inſurgētes in nob̓.Hec ille. Debemꝰ gͦ cē ꝯſtātes ī oībꝰ aduerſitatibꝰ tolerādis. dicētes cū ꝓph̓a. pͣs. .xxxij.In noīe ſancto eiꝰ ſperauimꝰ. ¶ Uiceſimam/quartā excellētiā ponit beatꝰ frater Michaelde carcano vbi ſupra qͣ d̓r refrigerationis.⁊ eſt qͣſi idē cū p̄cedente. ait aūt ſic. Dico igit̉ꝙ hoc nomē Ih̓u eſt refrigeriū patientibusQuāuis em̄ dn̄s ẜuos ſuos ī tēptatōne ſuccūbere non ꝑmittat: nihilominꝰ ꝑmittit eosfuſtinere afflictōes. ſꝫ deſperādum nō eſt. necobliuiſcēdū tūc noīs dulcꝭ ih̓u. ſꝫ tūc maxīeinuocādū: ꝓinde ꝯſolādo patiētes. Matt.v. c. ip̄e dn̄s ait. Btī eritꝭ cū maledixerīt vobis hoīes: ⁊ ꝑſecuti vos fuerint: ⁊ dixerīt oēmalū aduerſum vos mentiētes ꝓpt̓ nomenmeū. Gaudete ⁊ exultate: qm̄ merceſ vr̄a copioſa eſt in celis. īmo menti inflāmate amoris Ieſu. inextimabilis leticia eſt ꝓ noīe eiꝰpati: ſolū ex inebriatōe ſui amoris ⁊ appetitu ſil̓itudinis cordis eiꝰ: nullo alio p̄mio expectato. Nōne ſepius eſt gaudiū hoī patiꝓamico mortali: etiam cū neſcit ille ꝓ quo talis paſſio ſuſtinetur? Quanto magis ꝓ dn̄oimmortali Ih̓u xp̄o qui tāta ꝓ nob̓ paſſuseſt?. Iō Augꝰ. inqͥt. Dat magnā audaciamnomē dn̄i ſcriptū in cordibꝰ iuſtoꝝ ꝯͣ īpetuꝫmaloꝝ: vt patiēter toleret̉ ⁊ prudēter euitet̉.Un̄ btā Agatha iudici ſibi tormēta aſperacōminanti: inuicto aīmo rn̄dit dicēs. Si feras mihi ꝑmittas: audito xp̄i noīe manſueſcūt. Si ignē adhibuerꝭ: rorē ſaluificū mihide celo angl̓i mīſtrabūt. Propt̓ ꝟtutē eī huius ſctī noīs martires ī tormētis oībꝰ triumphabāt: dicētes cū ꝓph̓a. Adiutoriū noſtꝝin noīe dn̄i ⁊c̄. Nec miꝝ ſi cum tāto gaudiotata martyres ſuſtinuerūt: qꝛ ip̄e erat qͥ ī eisoīa ſupportabat. ſicut apl̓us ad Phil̓. ij. aitOꝑat̉ in nob̓ velle ⁊ ꝑficere ꝓ bona volūtateUn̄ ⁊ Apoc̄. ij. c. Aīe patiēti ꝓpt̓ nomē ſuuꝫdn̄s dic̄. Patiam habes ⁊ ſuſtinuiſti ꝓpt̓ nome meū: ⁊ nō defeciſti. Ille nēpe ꝓpter nomen

dn̄i ieſu ſuſtinet: qͥ paſſiōe ſua glificat nomēxp̄i: ⁊ nō ꝓpt̓ nepharia oꝑa: ſꝫ ꝓpt̓ ſacra ꝟtutu īſtituta xp̄iane religiōis ꝑſecutōes ſuſtīetpatiēter. ſic̄ beatꝰ Petrꝰ ſue. jͣ. canonice. c. iiij.inqͥt. Nemo veſtꝝ patiat̉ qͣſi fur vel homicida: aut maledicꝰ: aut alienoꝝ appetitor Siaūt vt xp̄ianꝰ nō erubeſcat: gl̓ificet āt nomēdn̄i iuſto noīe. Hec ille. Nos ꝟo hꝰ excellentie poſſumꝰ dare exēplū de btō Ignacio ep̄oIathiocheno. qͥ ductꝰ romā ⁊ a traiano imꝑatore exhortatꝰ vt negaret dn̄m ih̓m chriſtūRn̄dit: ꝙ hͦ facere nō poterat: qꝛ hēbat nomeiꝰ ſcriptū ī corde ſuo. Un̄ cū fuiſſet martyrizatꝰ: extractū fuit cor eiꝰ a corꝑe: ⁊ īuētū fuitnomē ih̓u ſcpͥtū ī eo lr̄is aureis: ⁊ ī qͣſcūqꝫ ꝑtes diuidebat̉: ſꝑ inueniebat̉ hͦ mellifluū nomē lr̄is ip̄is aureis īſcpͥtū. ¶ Uiceſimaqͥntaexcellētia d̓r refrenatōnis .ſ. malaꝝ cogitationū. Un̄ ſctūſ Bernardiꝰ vbi sͣ. ait. Scimꝰlꝙ īpoſſibile ē mentē diu̓ſiſ cogitatōibꝰ n̄ pulſari: ſꝫ ī nob̓ ē ꝓpt̓ maximā cogitationū diu̓ſitate ſb̓ diſcipline regl̓a reformari. Si eniꝫmemorit̓ nomē Ih̓u tenuerimꝰ mēte: iā peneſpūales effecti: tā facilit̓ noxia non euagabimur cogitatōe. Semꝑ ē gͦ de tāti ſuauitatenoīs aliqͥd memorie ꝯmēdādū: qd̓ ruminatum iugiter paſcat auidiꝰ appetitū. Et licetip̄m nomē Ih̓u ſb̓ effectibꝰ varijs impͥmerememorie valeamus. Scio ꝙ multū iuuat ⁊expedit ip̄m impͥmere ſb̓ triūphali titulo ⁊ beneficio paſſiōis. vt iuxͣ apl̓m ad Hebre. xij.Aſpiciamꝰ in autorē fidei ⁊ ꝯſūmatorē ih̓mqͥ ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē: ꝯfuſione ꝯtēpta. Saltē igit̉ aliqͣ die hora recogitemꝰ dn̄ice paſſiōis inſignia: ad fruēdū ſuauiter ī ꝯſcīa recolēdūqꝫ fidelit̓ ī memoria. ⁊ ꝓſequēdū firmit̉ ī actōis īduſtria. Tāte enī pietatꝭ exhibite ſatꝭ ē ipiū obliuiſci: cū ꝑegrinātis atqꝫ recedētꝭ amici pn̄tiā ſb̓ memoria cuiuſdā teneamꝰ ſigni. Hec ille. Ad hͦ āt ꝑagēdū nos hortat̉ ip̄e dn̄s Can̄. viij. di. Poneme vt ſignaculū ſup̄ cor tuū. ⁊ Ber̄. ſuꝑ Can̄dic̄. Nomē Ih̓u ſꝑ tibi ī ſinu ſit: ſꝑ ī manu:qͦ tui oēs ī ih̓m ⁊ ſenſus dirigāt̉ ⁊ actꝰ. Nihilem̄ ita exercitatos reꝑat ſenſus: ꝟtutes roborat: vegetat bonos mores atqꝫ honeſtos: caſtaſqꝫ fouet affectōes. Si eī ꝑ mētꝭ pigritiaꝫatqꝫ torporē ſedes: ſanat te ih̓s: habes enī innoīe ih̓u: vn̄ actꝰ tuos vel prauos corrigas:vel minus ꝑfectos adimpleas. Itē vn̄ tuosſenſus aut ẜues vt nō corrūpant̉ aut ſi corrūpant̉ ſanes. Btūs qͦꝫ frat̓ Michael d̓ carcano vbi ſupra ait. Frequentiꝰ factis experimur dilectiſſimi ī nobis: ꝙ ſubito replemur

lit

Refrenat malas cogitationes

De ſctōIgnacio